Η καλύτερη ταινία της εβδομάδας έρχεται από την Ουρουγουάη. Οι δυο σκηνοθέτες μέσα από την ιστορία ενός καλτσοβιοτέχνη που ζητά από την μεσήλικα υπάλληλό του να παραστήσει τη γυναίκα του, όσο καιρό θα φιλοξενεί τον αδερφό του, βρίσκουν την ευκαιρία να μιλήσουν για τη μοναξιά, την εγκατάλειψη, τη ρουτίνα, την ελπίδα.
Μ’ ένα μινιμαλιστικό στυλ, λιτότητα στην έκφραση και οικονομία στο λόγο, αφήνουν τον φακό να καταγράψει βλέμματα, αντικείμενα και σιωπές, με αποτέλεσμα μια ταινία με μηδαμινή δράση, που, όμως, καταφέρνει να καθηλώσει το θεατή, να κινητοποιήσει τη σκέψη και να συνεγείρει την ψυχή σου.
