Τι πολιτική εφαρμόζει η κυβέρνηση; Την πολιτική της ΝΔ! Αυτό τουλάχιστον ισχυρίστηκε ο Σαμαράς μιλώντας στην Εκτελεστική Γραμματεία της ΝΔ, την περασμένη Τρίτη. Το «Ζάππειο 2», είπε, «άλλαξε την ημερήσια διάταξη για την οικονομία». Τώρα πια «αρχίζουν όλοι να συζητούν, ακόμα κι εκείνα τα μέτρα που εμείς προτείναμε και που μέχρι χθες απέρριπταν». Συγκεκριμενοποιώντας περισσότερο αυτή τη γενική τοποθέτηση, ο Σαμαράς ανέφερε ως παραδείγματα την «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ακόμα και τη μείωση των φορολογικών συντελεστών». Ολ’ αυτά τα χαρακτήρισε «ουσιαστικά μια μορφή επαναδιαπραγμάτευσης», αφού οι προτάσεις αυτές γίνονται δεκτές και από την τρόικα!
Μολονότι επανέλαβε ότι η ΝΔ δεν θα ψηφίσει και τη νέα δανειακή σύμβαση «αν δεν αλλάξει η πολιτική που εφαρμόζεται», είναι φανερό ότι ο Σαμαράς ψάχνει τρόπους να προσεγγίσει την κυβέρνηση και την πολιτική της «διά της πλαγίας». Δεν νομίζουμε ότι τον φόβισαν οι κριτικές που δέχτηκε από τους ομοϊδεάτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, οι οποίες μόνο εύσημα του δίνουν και τον έχουν φέρει ήδη μπροστά από το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις. Βλέπει, όμως, ότι πλησιάζει η μέρα που η ΝΔ θα κληθεί να διαχειριστεί την οικονομία και προσαρμόζεται σ’ αυτή την προοπτική, εγκαταλείποντας τη σκληρή «αντιμνημονιακή» ρητορική.
Σημαία έχουν κάνει ο Σαμαράς και τα άλλα στελέχη της ΝΔ την πρότασή τους για μείωση του συντελεστή φορολόγησης κερδών στο 15%, από 20% που είναι σήμερα. Και η κυβέρνηση έχει πει ότι θα κάνει το ίδιο, με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο που έχει υποσχεθεί ότι θα φέρει το Σεπτέμβρη, ενώ από μεριάς τρόικας δεν έχουν ακουστεί αντιρρήσεις, μολονότι είναι προφανές ότι αυτή η μείωση θα φέρει υστέρηση εσόδων. Γιατί, όμως, δεν ξεκινούν από τους έμμεσους φόρους; Γιατί οι έμμεσοι φόροι είναι άμεσης απόδοσης και τους πληρώνει ο κοσμάκης. Αντίθετα, η φορολογία των κερδών αφορά την κεφαλαιοκρατία. Οταν, λοιπόν, ολοκληρωθεί η «κινεζοποίηση» και η Ελλάδα γίνει ελκυστική χώρα για επενδύσεις, θέλουν να έχουν ένα ισχυρό κίνητρο έναντι άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Θυμηθείτε την ιστορία της Ιρλανδίας τότε που την αποκαλούσαν «κέλτικη τίγρη». Η φορολογία κερδών είχε πέσει στο 10%, με αποτέλεσμα να προσελκυστούν ξένοι επενδυτές. Θυμηθείτε τι γινόταν στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία της σχετικής ανάπτυξης. Ο συντελεστής φορολόγησης κερδών έπεσε τρεις φορές από 5% (μία από τον Σημίτη και δύο από τον Καραμανλή) και τα κέρδη έκαναν φτερά και δραπέτευαν στο εξωτερικό. Τώρα, όμως, ο ελληνικός καπιταλισμός έχει ένα επιπλέον όπλο. Τα εξευτελιστικά μεροκάματα και την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, που δημιουργούν συνθήκες τεράστιας εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.
Ο Σαμαράς λέει ότι επιδιώκει την «επανεκκίνηση» της οικονομίας. Αυτή, όμως, θα γίνει με τους όρους που έχουν διαμορφωθεί στη διάρκεια της κρίσης και όχι μ’ αυτούς που ίσχυαν πριν την κρίση. Η διατήρηση του σημερινού εργασιακού μεσαίωνα είναι όρος για τους καπιταλιστές που θα θελήσουν να επενδύσουν στην Ελλάδα. Οταν αρχίσει αυτή η διαδικασία, τότε και οι ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις θα ξεχάσουν το χρέος και τα δημοσιονομικά ελλείμματα. Το μόνο ερώτημα που υπάρχει είναι αν θα καταφέρουν να καθηλώσουν την εργατική τάξη, παραλύοντας κάθε διάθεση αντίστασης.
Γι’ αυτό και περιμένουν χωρίς ακόμη να κάνουν οποιαδήποτε κίνηση. Υπάρχει, όμως, μια μικρή κινητικότητα κι αυτό είδε ο Σαμαράς και άρχισε τις κωλοτούμπες. Κινητικότητα που φάνηκε κυρίως κατά την επίσκεψη του Βενιζέλου στο Βερολίνο, όπου οι συνομιλητές του, ο υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε και ο πρόεδρος των βιομηχάνων Κάιτελ, μίλησαν για γερμανικές επενδύσεις στην Ελλάδα.
