Μια ταινία ξεχωρίζει αυτή τη βδομάδα. Πρόκειται για την επανέκδοση του «Αce in the hole», μιας ταινίας που ο Μπίλι Γουάιλντερ γύρισε πριν 56 χρόνια, αλλά διατηρεί ανέπαφη μέχρι σήμερα την αξία της.
Εδώ ο Κερκ Ντάγκλας υποδύεται έναν αδίστακτο, ξεπεσμένο δημοσιογράφο που καταλήγει ρεπόρτερ σε μια ασήμαντη επαρχιακή εφημερίδα. Οταν ένας νεαρός άνδρας παγιδεύεται σε μια σπηλιά ερημικής περιοχής που κατέρρευσε, ο κυνικός δημοσιογράφος αρπάζει την ευκαιρία για την επιστροφή του στα μεγάλα σαλόνια των μίντια. Ενορχηστρώνει σταδιακά γύρω από το συμβάν ένα τεράστιο τσίρκο με τουρίστες, μπάντες, λούνα παρκ, καντίνες, έτσι που όσο πιο μεγάλη δημοσιότητα παίρνει το γεγονός, τόσο πιο πολύ απομακρύνεται το ενδιαφέρον από τη διάσωση του εγκλωβισμένου άνδρα.
Η χειραγώγηση, η εκμετάλλευση και η αθλιότητα των μίντια, παράληλλα με την αλλοτρίωση ενός διεφθαρμένου κοινού, αναδεικνύονται προφητικά στην ταινία αυτή, επιβεβαιώνοντας με εξαιρετικά μεγεθυνμένο τρόπο όσα οι θεατές παρακολουθούν καθημερινά στους τηλεοπτικούς δέκτες τους τις τελευταίες δεκαετίες. Η ιδέα για το «Μεγάλο ατού» στηρίχτηκε στην αληθινή ιστορία του Φλόιντ Κόλινς που το 1925 παγιδεύτηκε σε μια σπηλιά του Κεντάκι και δημοσιογράφος του έπαιρνε συνεντεύξεις πριν εκείνος πεθάνει. Το ίδιο συνέβη και μ` ένα τρίχρονο κοριτσάκι στην Καλιφόρνια το 1949, που έγινε θέαμα πριν πεθάνει και αυτό. Αυτά θυμίζουν τα ξεκατινιάσματα των γυναικών των παγιδευμένων πρόσφατα ανθρακωρύχων της Χιλής, όπου η τηλεόραση έφτασε να δείχνει μέχρι και τις εξωσυζυγικές τους ιστορίες. Αλλά και τα ελληνικά μεσημεριανάδικα έχουν οδηγήσει τουλάχιστον δυο ανθρώπους στην αυτοκτονία και ποιος ξέρει πόσους στα τρελάδικα.
Ιστορική έμεινε στην ταινία αυτή η ατάκα: «Τα καλά νέα δεν είναι νέα. Μόνο οι άσχημες ειδήσεις πουλάνε». Το θέμα της ενόχλησε δεόντως το φιλοθεάμον αμερικανικό κοινό κι έτσι «Το μεγάλο ατού» δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία στη Αμερική, σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο. Κι όμως, σαν ταινία έχει μια αξιοσημείωτη, λιτή σκηνοθεσία. Ο Γουάιλντερ επέλεξε το ασπρόμαυρο χρώμα για να αφαιρέσει από το φιλμ του ένα ακόμη στοιχείο που θα μπορούσε να το ξεστρατίσει από το θέμα του και το αποτέλεσμα είναι μια ειλικρινής κλασική ταινία που καθώς είπαμε έχει πολλά να πει και στο σημερινό θεατή
Ελένη Σταματίου
