Δεν είναι κανένας επαναστάτης ο ισπανός ηθοποιός και εδώ και χρόνια πολυβραβευμένος κινηματογραφικός αστέρας του Χόλιγουντ, Χαβιέρ Μπαρδέμ. Εχει όμως κάποιες αρχές που τις τηρεί με συνέπεια.
Για παράδειγμα, την υποστήριξη στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Σαχράουι. Γεννημένος στη Λας Πάλμας των Κανάριων Νησιών, ακριβώς απέναντι από τη Δυτική Σαχάρα, έμαθε από μικρός πόσο έχει υποφέρει αυτός ο λαός, πρώτα από την ισπανική αποικιοκρατία και στη συνέχεια από τη μαροκινή κατοχή.
Και στους Παλαιστίνιους συμπαραστέκεται εδώ και χρόνια, μαζί με τη σύζυγό του, την επίσης διάσημη Πενέλοπε Κρουθ. Η τελευταία του ανάρτηση έδειξε έναν άνθρωπο που έχει βγει έξω από τα όριά του. Είδε ένα βίντεο στο οποίο ένας στρατιώτης του σιωναζιστικού στρατού σκοπεύει ένα παιδί στη Γάζα. Κι όταν το σκοτώνει πανηγυρίζει μαζί με τους άλλους στρατιώτες, λέγοντας πως το βίντεο αυτό θα γίνει «θρύλος» στα σόσιαλ μίντια.
Ο Μπαρδέμ δημοσίευσε το βίντεο και το συνόδεψε με το εξής σχόλιο, γραμμένο στα ισπανικά και στα αγγλικά:
«Οι IDF είναι ΝΑΖΙ.
Θυμάστε τον Αμον Γκοθ στη Λίστα του Σίντλερ; Εναν σαδιστικό αξιωματικό των SS που πυροβολούσε κρατούμενους από το μπαλκόνι του για διασκέδαση. Ενσάρκωνε την κοινοτοπία του κακού και την ατιμωρησία της σκληρότητας ενός καταπιεστικού στρατιωτικού μηχανισμού. Σήμερα, η ίδια λογική του τρόμου και της απάνθρωπης μεταχείρισης εφαρμόζεται από τις IDF εναντίον του παλαιστινιακού λαού».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Σάλι Ρούνι: «Είμαι και εγώ τρομοκράτης αν αυτό ορίζει ο νόμος»
Η Σάλι Ρούνι είναι Ιρλανδέζα. Συγγραφέας μυθιστορημάτων που έγιναν μπεστ σέλερ. Δύο απ’ αυτά, μάλιστα, το Κανονικοί Ανθρωποι και το Συζητήσεις με Φίλους έγιναν πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές από το BBC. Αυτή η διάσημη συγγραφέας κινδυνεύει να συλληφθεί σαν «τρομοκράτης» και να καταδικαστεί σε πολύχρονη φυλάκιση. Ο λόγος;
Δήλωσε δημόσια σε άρθρο της στους Irish Times ότι θα δώσει έσοδα από τα δικαιώματά της στα βιβλία της για να υποστηρίξει την οργάνωση Palestine Action, καθώς και «την άμεση δράση ενάντια στη γενοκτονία με όποιον τρόπο μπορώ».
Η Palestine Action χαρακτηρίστηκε «τρομοκρατική οργάνωση» στις αρχές Ιούλη, επειδή ακτιβιστές της εισέβαλαν σε στρατιωτική βάση της RAF στην Οξφόρδη και έβαψαν με σπρέι δύο αεροσκάφη. Η Ρούνι, πριν χαρακτηριστεί η Palestine Action «τρομοκρατική», επαίνεσε την ενέργειά της, γράφοντας στη Guardian ότι οι ακτιβιστές «γνώριζαν, φυσικά, ότι οι ενέργειές τους ήταν παράνομες», όμως «η γνήσια πολιτική αντίσταση πάντοτε περιλάμβανε σκόπιμη παραβίαση του νόμου».
Μετά τη δήλωση της Ρούνι ότι θα στηρίξει και οικονομικά την Palestine Action, o ίδιος ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ απείλησε μέσω εκπροσώπου του: Η υποστήριξη σε απαγορευμένη οργάνωση είναι αδίκημα βάσει του Νόμου περί Τρομοκρατίας του 2000 και η αστυνομία θα εφαρμόσει τον νόμο όπως προβλέπεται.
Στη Βρετανία έχει ξεσπάσει σάλος. Από τις αρχές Ιούλη που η Palestine Action χαρακτηρίστηκε σαν «τρομοκρατική οργάνωση» έχουν συλληφθεί πάνω από 700 διαδηλωτές που συμμετείχαν σε εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Οταν, όμως, απειλείται μια διάσημη συγγραφέας, τα πράγματα γίνονται κάπως στριμόκωλα για την κυβέρνηση.
Η Ρούνι δεν μάσησε καθόλου από τις απειλές, ούτε έδειξε «αυτοσυγκράτηση», όπως τη συμβούλεψαν γνωστοί νομικοί. Σε ένα πύρινο άρθρο της στους Irish Times έγραψε:
«Το Σάββατο, 9 Αυγούστου, η βρετανική αστυνομία συνέλαβε περισσότερους από 500 ειρηνικούς διαδηλωτές με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των συλλήψεων έγινε στην πλατεία Κοινοβουλίου στο Λονδίνο, όπου μεταξύ των συλληφθέντων ήταν και ιρλανδοί πολίτες, όπως η Σινέντ Νι Σιακάις από το Λίμερικ.
Στο Μπέλφαστ, επίσης, μία γυναίκα συνελήφθη από την Αστυνομική Υπηρεσία της Βόρειας Ιρλανδίας (PSNI). Οι διαδηλωτές αυτοί δεν ενεπλάκησαν σε βίαιες πράξεις, ούτε προώθησαν οποιαδήποτε βία εναντίον οποιουδήποτε ζωντανού πλάσματος. Και παρολαυτά, μπορεί τώρα να αντιμετωπίσουν κατηγορίες για τρομοκρατία που θα αλλάξουν τη ζωή τους, καθώς ορισμένες από αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ποινές φυλάκισης έως και 14 ετών. Γιατί; Επειδή, με πλήρη επίγνωση των συνεπειών, αυτά τα γενναία άτομα επέλεξαν να εκφράσουν την υποστήριξή τους στην ομάδα διαμαρτυρίας Palestine Action.
Από την ίδρυσή της το 2020, η Palestine Action έχει οργανώσει κυρίως δράσεις άμεσης διαμαρτυρίας κατά των κατασκευαστών όπλων: βανδαλίζοντας κτίρια, σπάζοντας παράθυρα και καταλαμβάνοντας εργοστάσια. Αυτό το καλοκαίρι, καθώς το Ηνωμένο Βασίλειο συνέχισε να προσφέρει υλική και διπλωματική υποστήριξη για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα, ακτιβιστές εισέβαλαν σε αεροπορική βάση της RAF και βανδάλισαν δύο αεροσκάφη χρησιμοποιώντας σπρέι.
Η κυβέρνηση αντέδρασε χαρακτηρίζοντας την Palestine Action σαν τρομοκρατική οργάνωση, τοποθετώντας την στην ίδια νομική βάση με την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος. Η συνιδρύτρια της ομάδας, Χούντα Αμόρι, δίκαια τώρα καταπολεμά αυτόν τον χαρακτηρισμό στα δικαστήρια, αλλά εντωμεταξύ, οποιαδήποτε έκφραση υποστήριξης προς την Palestine Action, ακόμη και ένα απλό πλακάτ ή ένα T-shirt, συνιστά σοβαρό τρομοκρατικό αδίκημα σύμφωνα με τη βρετανική νομοθεσία.
Εντωμεταξύ, η ιρλανδική κυβέρνηση –μαζί με σχεδόν όλες τις ανθρωπιστικές οργανώσεις παγκόσμια– έχει αναγνωρίσει ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Η γενοκτονία είναι το σοβαρότερο από τα διεθνή εγκλήματα και, για τους περισσότερους από εμάς, πέρα από κάθε νομικό πλαίσιο, το πιο αποτρόπαιο κακό που μπορεί να φανταστεί κανείς.
Σύμφωνα με τη Σύμβαση για τη Γενοκτονία, στην οποία τόσο η Ιρλανδία όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι συμβαλλόμενα μέρη, τα κράτη έχουν καθήκον όχι μόνο να τιμωρούν αλλά και να αποτρέπουν τη διάπραξη αυτού του ασύγκριτα φρικτού εγκλήματος.
Ακτιβιστές που διακόπτουν τη ροή όπλων σε ένα γενοκτονικό καθεστώς μπορεί να παραβιάζουν δευτερεύοντες ποινικούς νόμους, αλλά υποστηρίζουν έναν πολύ μεγαλύτερο νόμο και μια πιο βαθιά ανθρώπινη επιταγή: να προστατεύσουν έναν λαό και έναν πολιτισμό από την εξάλειψη.
Ενώ όμως ιρλανδοί πολίτες –συμπεριλαμβανομένων πιθανά και εδώ στο νησί της Ιρλανδίας– κατηγορούνται για τρομοκρατία επειδή διαμαρτύρονται για μια αναγνωρισμένη γενοκτονία, η ιρλανδική κυβέρνηση μέχρι στιγμής έχει παραμείνει σιωπηλή. Οταν οι πολίτες μας συλλαμβάνονται σε αυταρχικά καθεστώτα αλλού, το κράτος και οι υπηρεσίες του τείνουν να δρουν άμεσα ή τουλάχιστον προσποιούνται ότι το κάνουν, προκειμένου να υπερασπιστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των κατόχων ιρλανδικών διαβατηρίων. Τώρα που η εν λόγω δικαιοδοσία βρίσκεται δίπλα μας –και μάλιστα ακόμη πιο κοντά– οι ηγέτες μας φαίνεται να είναι περίεργα απρόθυμοι να δράσουν.
Αν η κυβέρνηση στο Δουβλίνο πιστεύει πραγματικά ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία, πώς μπορεί να κοιτάζει αλλού, ενώ ο πλησιέστερος γείτονάς της χρηματοδοτεί και υποστηρίζει αυτή τη γενοκτονία και οι δικοί της πολίτες συλλαμβάνονται απλώς και μόνο επειδή μιλούν ανοιχτά;
Η σύλληψη ενός διαδηλωτή στο Μπέλφαστ αποτελεί σίγουρα ένα ιδιαίτερα κραυγαλέο παράδειγμα πολιτικής αστυνόμευσης. Οταν μια καταιγίδα κατέστρεψε μια περιβόητη τοιχογραφία πιστών στο βόρειο Μπέλφαστ πέρυσι, η ανοικοδόμηση ξεκίνησε αμέσως και ο τοίχος τώρα είναι και πάλι διακοσμημένος με την εικονογραφία της Δύναμης Εθελοντών του Ολστερ (UVF). Δεν έγιναν συλλήψεις για τον λόγο αυτό, ούτε αφαιρέθηκε η τοιχογραφία, παρόλο που η UVF είναι μια απαγορευμένη τρομοκρατική οργάνωση, υπεύθυνη για τις δολοφονίες εκατοντάδων αμάχων.
Η Palestine Action, που απαγορεύτηκε βάσει του ίδιου νόμου, είναι υπεύθυνη για μηδέν θανάτους και δεν έχει ποτέ υποστηρίξει τη χρήση βίας κατά οποιουδήποτε ανθρώπου. Γιατί τότε οι υποστηρικτές της συλλαμβάνονται επειδή φορούν T-shirts, ενώ οι τοιχογραφίες που υμνούν τα πιστά αποσπάσματα θανάτου μένουν ανέγγιχτες; Μπορεί η PSNI να εξηγήσει αυτή την αποδεδειγμένα επιλεκτική εφαρμογή του αντιτρομοκρατικού νόμου;
Ενώ οι διαδηλωτές χαρακτηρίζονται τρομοκράτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι παλαιστίνιοι πολίτες, φυσικά, χαρακτηρίζονται τρομοκράτες από τις ισραηλινές δυνάμεις. Αλλά όταν οι βρετανοί διαδηλωτές αντιμετωπίζουν κατασκευασμένες κατηγορίες και ποινές φυλάκισης, οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν βίαιο θάνατο.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο οι ισραηλινές δυνάμεις δολοφόνησαν μια ομάδα δημοσιογράφων του Al Jazeera στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένου του καταξιωμένου δημοσιογράφου Ανάς Αλ-Σαρίφ, του οποίου η δουλειά με το Reuters βραβεύτηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ πέρυσι.
Αντί να αρνηθεί την ευθύνη γι’ αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα πολέμου, το Ισραήλ ανέλαβε ανοιχτά την ευθύνη για τη δολοφονία, ισχυριζόμενο –χωρίς καμία αξιόπιστη απόδειξη– ότι ο Ανάς Αλ-Σαρίφ, ένας καταξιωμένος και αγαπητός δημοσιογράφος, ήταν στην πραγματικότητα «τρομοκράτης».
Αυτός ο ισχυρισμός, αν και αβάσιμος, έχει επαναληφθεί ευρέως στα δυτικά μέσα ενημέρωσης τις μέρες που ακολούθησαν. Μόλις ακούγεται η ειδική λέξη «τρομοκράτης», φαίνεται, όλοι οι νόμοι εξαφανίζονται και όλα επιτρέπονται.
Σε αυτό το πλαίσιο αισθάνομαι υποχρεωμένη να δηλώσω για άλλη μια φορά ότι –όπως και οι εκατοντάδες διαδηλωτές που συνελήφθησαν το περασμένο Σαββατοκύριακο– ότι κι εγώ υποστηρίζω την Palestine Action. Αν αυτό με κάνει «υποστηρίκτρια της τρομοκρατίας» βάσει του βρετανικού νόμου, ας είναι.
Τα βιβλία μου, τουλάχιστον προς το παρόν, εξακολουθούν να εκδίδονται στη Βρετανία και είναι ευρέως διαθέσιμα σε βιβλιοπωλεία ακόμα και σε σουπερμάρκετ. Τα τελευταία χρόνια ο κρατικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Ηνωμένου Βασιλείου έχει επίσης μεταδώσει δύο εξαιρετικές μεταφορές των μυθιστορημάτων μου και επομένως μου καταβάλλει τακτικά δικαιώματα.
Θέλω να είμαι ξεκάθαρη ότι σκοπεύω να χρησιμοποιήσω αυτά τα έσοδα της δουλειάς μου, καθώς και τη δημόσια πλατφόρμα μου γενικά, για να συνεχίσω να υποστηρίζω την Palestine Action και την άμεση δράση κατά της γενοκτονίας με όποιον τρόπο μπορώ.
Αν το βρετανικό κράτος το θεωρεί αυτό «τρομοκρατία», τότε ίσως θα πρέπει να ερευνήσει τις σκιώδεις οργανώσεις που συνεχίζουν να προωθούν τη δουλειά μου και να χρηματοδοτούν τις δραστηριότητές μου, όπως η WH Smith και το BBC.
Προκειμένου να διασφαλίσω ότι το βρετανικό κοινό θα ενημερωθεί για τη θέση μου, θα δημοσίευα ευχαρίστως αυτή τη δήλωση σε βρετανική εφημερίδα – αλλά αυτό θα ήταν πλέον παράνομο.
Η παρούσα κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου έχει εκούσια απογυμνώσει τους δικούς της πολίτες από βασικά δικαιώματα και ελευθερίες, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να εκφράζουν και να διαβάζουν αντικρουόμενες απόψεις, προκειμένου να προστατεύσει τη σχέση της με το Ισραήλ.
Οι επιπτώσεις για την πολιτιστική και πνευματική ζωή στο Ηνωμένο Βασίλειο –όπου η διακεκριμένη ποιήτρια Άλις Όσβαλντ έχει ήδη συλληφθεί, και ένας αυξανόμενος αριθμός καλλιτεχνών και συγγραφέων δεν μπορούν πλέον να ταξιδέψουν με ασφάλεια στη Βρετανία για να μιλήσουν δημόσια– είναι και θα είναι βαθιές.
Αλλά όπως είπε η Σινέντ Νι Σιακάις μετά τη σύλληψή της το περασμένο Σαββατοκύριακο: “Εμείς δεν είμαστε η ιστορία. Η ιστορία είναι ο παλαιστινιακός λαός. Μας ικετεύei να του δώσουμε φωνή”.
Η Palestine Action ήταν μία από τις πιο ισχυρές από αυτές τις φωνές στο Ηνωμένο Βασίλειο, κάνοντας άμεσα βήματα για να σταματήσει τη φαινομενικά ασταμάτητη μηχανή της βίας. Οφείλουμε στους γενναίους ακτιβιστές της την ευγνωμοσύνη και την αλληλεγγύη μας.
Και τώρα, μετά από σχεδόν δύο χρόνια γενοκτονίας που μεταδίδεται ζωντανά, οφείλουμε στον λαό της Παλαιστίνης περισσότερα από απλά λόγια».
Kneecap: Το θέμα δεν είμαστε εμείς, είναι η Παλαιστίνη, η γενοκτονία στη Γάζα
Κάποιοι άλλοι Ιρλανδοί, οι γνωστοί στο νεανικό κοινό ράπερ Kneecap, έχουν τη δική τους «περιπέτεια» με το βρετανικό δικαστικό σύστημα, καθώς ο εκ των frontmen του γκρουπ Mo Chara κατηγορείται κι αυτός για «τρομοκρατία». Ο λόγος; Σε συναυλία τους στις 21 Νοέμβρη του 2024 ανέμισε σημαία της Χεζμπολά, άρα ο καλλιτέχνης είναι… «υποστηρικτής της τρομοκρατίας»..
Ο Mo Chara εμφανίστηκε χτες σε δικαστήριο του Λονδίνου ενώ απέξω συγκεντρώθηκε ένα μεγάλο πλήθος συμπαραστατών. Οι δικηγόροι του αμφισβήτησαν την ίδια την αρμοδιότητα του δικαστήριου να εκδικάσει την υπόθεση, για δικονομικούς λόγους, και ζήτησαν τη διαγραφή της κατηγορίας. Ο δικαστής διέκοψε για τις 26 Σεπτέμβρη.
Οι Kneecap, όμως, προς τιμήν τους, δεν ασχολήθηκαν με τα δικονομικά. Αυτά τα άφησαν στους δικηγόρους τους. Μίλησαν στον κόσμο και στις κάμερες των μίντια πολιτικά.
Ο Mo Chara, αφού ευχαρίστησε τον κόσμο για την παρουσία του, είπε:
«Γνωρίζουμε ότι αυτή η ιστορία δεν αφορά μόνο εμένα. Δεν αφορά μόνο τους Kneecap. Αυτή είναι μια ιστορία για εμάς και την Παλαιστίνη, που αποσπά την προσοχή από την πραγματική ιστορία. Γνωρίζουμε, δυστυχώς, ότι αυτή εδώ η ιστορία θα φτάσει στα μέσα ενημέρωσης σήμερα, ενώ το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία την ίδια στιγμή. Γι’ αυτό, συνεχίστε όλοι να μιλάτε για την Παλαιστίνη, την ελεύθερη Παλαιστίνη. Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε».
Ο άλλος frontman του γκρουπ, ο Móglaí Bap είπε:
«Συνεχίστε να μιλάτε για την Παλαιστίνη, συνεχίστε να την αποκαλείτε γενοκτονία, γιατί αυτή είναι η πραγματική ιστορία. Αυτό εδώ είναι απλώς μια άλλη απόσπαση της προσοχής».
