Παρακάτω αναδημοσιεύουμε αυτούσιο ένα κείμενο που γράφτηκε από κάποιους απ’ τα «αποβράσματα» που… αναστάτωσαν την δημοκρατία στη Γαλλία. Το κείμενο το αλιεύσαμε από το διαδικτυακό τόπο Ιndymedia της Αθήνας (8/11/05) και αποτελεί πιστή μετάφραση του κειμένου που στάλθηκε στο γαλλικό Ιndy.
Το κείμενο δεν είναι μανιφέστο. Ούτε και θα μπορούσε να είναι κάτι τέτοιο σε μια εξέγερση που δεν έχει φτάσει στο σημείο της πολιτικής ενιαιοποίησης, της συγκρότησης οργάνων που καταλήγουν σε πολιτικά συμπεράσματα και αιτήματα. Είναι, όμως, ένα μαχητικό πολιτικό κείμενο, με σαφέστατες αναφορές. Απηχεί σίγουρα ένα τμήμα των εξεγερμένων (ασφαλώς όχι όλους). Και λύνει τις «απορίες» όλων εκείνων που δε μπορούν να καταλάβουν «γιατί όλη αυτή η βία;», αλλά και εκείνων που προσπαθούν να αναγορεύσουν αυτή την εξέγερση σε ένα περιθωριακό φαινόμενο, που αφορά μόνο κάποιες ισχνές μειοψηφίες εντελώς εξαθλιωμένων νέων και έχουν βρει ήδη το φάρμακο: κάπως περισσότερα λεφτά στα προάστια της ανεργίας και της εξαθλίωσης, για να στηθούν μηχανισμοί κοινωνικής ενσωμάτωσης των νέων.
«Η εξέγερση λυσσομανά, το αντάρτικο πόλεων εξαπλώθηκε σε όλες τις συνοικίες. Οι αιτίες βρίσκονται στην κοινωνική αδικία και στην καθημερινή βία: διακρίσεις, περιθωριοποίηση ανυπόφορες συνθήκες ζωής. Σήμερα είναι πια πολύ αργά για τους “μεγάλους μας δούκες” να πάρουν νέα μέτρα, για να κάνουν πιο υποφερτές τις συνθήκες ζωής στις συνοικίες μας, που ούτως ή άλλως δεν ήταν ποτέ ανθρώπινες ούτε ποτέ θα γίνουν.
Δεν θέλουμε πια τον διάλογο, αρκετά κοροϊδέψατε με τα λόγια τους πατεράδες και τις οικογένειές μας. Ο διάλογος έχει πάψει μια για πάντα, μην προσπαθείτε να μας αποκοιμίσετε. ΜΗΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΤΕΥΘΥ-ΝΕΤΕ, επειδή βάζετε τους ιμάμηδες και τα φερέφωνα που έχετε μετατρέψει σε όργανά σας να εκδίδουν εκκλήσεις για ηρεμία. Δεν έχουμε όπλα μαζικής καταστροφής, μόνο μερικά αυτοσχέδια εκρηκτικά, δεν έχουμε βομβαρδιστικά, έχουμε μόνο τις τσέπες μας… Τρέμετε όμως μικροί βαρόνοι του Νεϊγί1! Σήμερα είμαστε στις συνοικίες μας, σε λίγες μέρες θα είμαστε στην πόρτα του σπιτιού σας!
Η μάχη που ξεκινάει είναι μακρά και δίκαιη. Είμαστε δημιούργημα της κοινωνίας, κι αυτό δείχνει ότι ο πολιτισμός σας βαδίζει στο χαμό. Δεν έχουμε τίποτε πια να χάσουμε, θα προτιμήσουμε να πνιγούμε μέσα στο αίμα, παρά μέσα στα σκατά…
Μαχητές-ταραξίες του 932»
1. Νειγί: σικ προάστιο στα δυτικά του Παρισιού, παραδοσιακός τόπος κατοικίας πολλών αξιωματικών του στρατού και μεγαλοαστών (κάτι σαν του Παπάγου).
2. 93-Seine-St Denis. Διοικητικό διαμέρισμα αποτελούμενο από λαϊκά προάστια ΒΑ του Παρισιού.
(Οι σημειώσεις είναι του μεταφραστή του κειμένου)
