Πόσος καιρός πέρασε από τότε που ο Παπακωνσταντίνου ανακοίνωνε στα σοβαρά, ότι η κυβέρνηση θα δημιουργήσει έναν ισχυρό δημόσιο τραπεζικό πυλώνα; Ούτε ένας χρόνος. Αυτός ο πυλώνας υποτίθεται ότι θα σχηματιζόταν από τη συγχώνευση της Αγροτικής Τράπεζας, του Ταχυδρομικού Ταμιευτήριου και του εμπορικού κομματιού του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων. Θυμηθήκαμε αυτό το καλαμπούρι –γιατί καλαμπούρι ήταν– όταν διαβάσαμε την ανακοίνωση για την άμεση πώληση του κρατικού μερίδιου στο ΤΤ, που είναι το ισχυρότερο από τα κομμάτια που υποτίθεται ότι θα συναπάρτιζαν τον δημόσιο τραπεζικό πυλώνα.
Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που γίνεται συζήτηση για την πλήρη ιδιωτικοποίηση του ΤΤ. Από την εποχή των Σημίτη-Χριστοδουλάκη και στη συνέχεια των Καραμανλή-Αλογοσκούφη. Και το πουλάνε τώρα, που οι μετοχές έχουν πιάσει limit down. Δεν ξεπερνά τα 800 εκατ. ευρώ η τιμή του ΤΤ στο χρηματιστήριο, όταν η λογιστική του αξία ξεπερνά τα 930 εκατ. ευρώ. Και μόνο αυτή η σύγκριση αρκεί για να σκεφτούμε γενικότερα πάνω στο ξεπούλημα κρατικών περιουσιακών στοιχείων που μεθοδεύεται.
Τα «κοράκια» του χρηματιστήριου δεν τσίμπησαν ούτε όταν κυκλοφόρησε η φήμη ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πουλήσει με συνοπτικές διαδικασίες το 34% που κατέχει το κράτος. Η τιμή της μετοχής δεν ανέβηκε καθόλου, όπως συμβαίνει συνήθως όταν κυκλοφορούν τέτοιες φήμες. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ευρύ αγοραστικό ενδιαφέρον. Οι μεγάλοι «τζογαδόροι» του εξωτερικού δεν θα ήθελαν να «φορτω- θούν» μια μικρή ελληνική τράπεζα, η οποία έχει στο χαρτοφυλάκιό της ομόλογα ελληνικού δημοσίου ύψους 5 δισ. ευρώ, πέντε φορές πάνω από τα ίδια κεφάλαιά της. Το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων θεωρείται σίγουρο, οπότε όλοι οι «τζογαδόροι» θέλουν να ‘χουν το κεφάλι τους ήσυχο. Προτιμούν να κάνουν παιχνίδι με τα ελληνικά ομόλογα και με τα CDS και όχι με μια μικρή ελληνική τράπεζα που είναι φορτωμένη με κρατικά ομόλογα, τα οποία θεωρείται σίγουρο ότι δεν πρόκειται να πληρωθούν στην ονομαστική τους αξία κατά τη λήξη τους.
Ομως, το ΤΤ παρουσιάζει ενδιαφέρον για τις ελληνικές τράπεζες. Οχι μόνο λόγω του ευρέος δικτύου καταστημάτων που διατηρεί σε όλη τη χώρα, αλλά και λόγω της ρευστότητας που διαθέτει, αφού οι διόλου ευκαταφρόνητες καταθέσεις του ξεπερνούν κατά πολύ το ύψος των δανείων που έχει χορηγήσει. Γι’ αυτό και κρατούν χαμηλά την τιμή της μετοχής του ΤΤ στο χρηματιστήριο. Ποια τράπεζα θα πάρει το ΤΤ μικρή σημασία έχει (στην πιάτσα μιλούν για την Εθνική ή τη Eurobank, ενώ κυκλοφορούν ακόμη και σενάρια για τριπλό «ντιλ», που θα δημιουργήσει μια πραγματικά μεγάλη ελληνική τράπεζα). Σημασία έχει το εξευτελιστικό αντίτιμο που θα πληρωθεί.
Το ίδιο θα γίνει με όλες τις προς ιδιωτικοποίηση κρατικές επιχειρήσεις ή συμμετοχές του κράτους σε επιχειρήσεις. Οταν ο Παπακωνσταντίνου ρωτήθηκε σχετικά (από τον Παπαχελά, στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ), δεν δοκίμασε να διαψεύσει το επιχείρημα ότι οι πωλήσεις θα γίνουν σε χαμηλές τιμές. Απάντησε κυνικά, ότι αυτό υπαγορεύουν οι σημερινές ανάγκες.
