Στο 14,8% εκτινάχτηκε το ποσοστό ανεργίας (με τη σοβαρή υποεκτίμηση που κάνει η ΕλΣτατ) το Δεκέμβρη του 2010. Τον αντίστοιχο μήνα του 2009 ήταν 10,2% και το Νοέμβρη του 2010 ήταν 13,9%. Μέσα σ’ ένα μήνα, προστέθηκαν στην τεράστια στρατιά άλλοι 41.066 άνεργοι.
Κι ενώ η ανεργία καλπάζει, η Κατσέλη εξακολουθεί να ανακοινώνει… προγράμματα. Αυτή τη φορά, όμως, ανακοίνωσε… «καινοτόμες δράσεις για τη στήριξη της εργασίας» και τις τύλιξε στο γυαλιστερό σελοφάν του «Εθνικού Επιχειρησιακού Σχεδίου για τη Στήριξη της Εργασίας 2011».
Οπως ανακοίνωσε η υπουργός Εργασίας, αυτές οι «δράσεις» βάζουν «ανάχωμα στην ανεργία, με αποδέκτες 192.000 τουλάχιστον ωφελούμενους» και οι οποίες «συμπληρώνουν τις συνεχιζόμενες δράσεις του ΟΑΕΔ, που μέχρι τώρα, και είναι σημαντικό να το τονίσουμε αυτό, έχουν συγκρατήσει την αύξηση του ποσοστού ανεργίας κατά τρεις τουλάχιστον ποσοστιαίες μονάδες». Αυτό είναι καινούργιο προπαγανδιστικό τρικ. Τώρα μας λένε ότι ναι μεν η ανεργία καλπάζει, όμως με τις «δράσεις» της Κατσέλη κατάφεραν να τη μειώσουν κατά τρεις μονάδες (τρομεροί είναι στο μέτρημα)!
Αντί να προσφέρουν ουσιαστική στήριξη στους ανέργους, αυτοί προσφέρουν ζεστό χρήμα στους καπιταλιστές και κάποια άθλια επιδόματα σε ορισμένους ανέργους, τους οποίους πλέον βαφτίζουν εργαζόμενους, έστω κι αν αυτή η εργασία είναι μόνο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα «κοινωνικής εργασίας» που εξήγγειλε η Κατσέλη, αφορά απασχόληση μέχρι πέντε μήνες, με «καταβολή ενός επιδόματος κοινωνικής εργασίας» και ασφάλιση. Οχι κανονικό μεροκάματο, δηλαδή, αλλά ένα επίδομα, που στο μάξιμουμ μπορεί να φτάσει τα 625 ευρώ, όπως είπε η υπουργός.
Το πιο προκλητικό είναι πως δικαιούχοι της πράξης θα είναι διάφοροι φορείς απασχόλησης, που –όπως είπε η Κατσέλη– «σε πρώτη φάση θα είναι περιφερειακοί φορείς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Π.χ. στην Κομοτηνή θα είναι το Ινστιτούτο της ΙΝΕ – ΓΣΕΕ σε συνεργασία με το Ινστιτούτο της ΓΣΕΒΕΕ». Δίνει, δηλαδή στους «κοινωνικούς εταίρους» και πρώτα-πρώτα στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, ένα εργαλείο για να κάνει ρουσφετολογική πολιτική, παίζοντας με τον πόνο των ανέργων και των οικογενειών τους. Για να μη μιλήσουμε για τις λαμογιές που θα γίνουν…
Ο Γιωργάκης, πάντως, δεν ξεχνά και τη λογική ΜΚΟ που τον διακατέχει, γι’ αυτό και ξαναθυμήθηκε τον… εθελοντισμό. Στο υπουργικό συμβούλιο της περασμένης Τρίτης ζήτησε την ανάπτυξη ενός κινήματος εθελοντών, που θα κινείται μαζί με την επιδοτούμενη κοινωνική εργασία των ανέργων, θεωρώντας πως αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή. Οπως είπε, υπάρχουν πολλοί που κατανοούν τις προσπάθειες της κυβέρνησης και τις δύσκολες ώρες που περνάει η χώρα και «παρά τα προβλήματα θέλουν να βελτιώσουν τη γειτονιά τους και να δουλέψουν εθελοντικά, για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Εμείς, οφείλουμε να τιμήσουμε τις προσπάθειες αυτές και να στηρίξουμε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, από τον καθαρισμό, π.χ., μιας παραλίας, το βάψιμο μιας υπόγειας διάβασης, την παροχή του συσσιτίου ή τα δάση μας, μέχρι κάθε είδους κοινωνική εργασία»! Οπως είπε, «ο εθελοντισμός και η απασχόληση είναι δύο διαφορετικά θέματα, αλλά ως προς το στόχο της κοινωνικής εργασίας, μπορούν να είναι αλληλοσυμπληρούμενα».
Οι υπουργοί προσπαθούν να κοροϊδέψουν με επιδόματα-ασπιρίνες κάποιους ανέργους και ο πρωθυπουργός τους ζητά να βρουν και κορόιδα που θα δέχονται να κάνουν τις ίδιες δουλειές τζάμπα. Εμπνέεται, όπως φαίνεται, από τους διάφορους Atenistas, που σκοτώνουν τον καιρό τους ξεμπαζώνοντας και καθαρίζοντας οικόπεδα, προσφέροντας στον καπιταλισμό μια πρώτης τάξης υπηρεσία. Το κράτος θα χαρατσώνει ανελέητα τους εργαζόμενους και ταυτόχρονα θα προσπαθεί να κοροϊδέψει τα παιδιά τους για να κάνουν τζάμπα τις δουλειές που θα έπρεπε να κάνουν αμειβόμενοι εργαζόμενοι.
