Σε εξέλιξη βρίσκεται το εργατοπατερικό πραξικόπημα της ΠΑΣΚΕ στην ΕΘΕΛ. Ο Λιαγούρης και η παρέα του, αφού κατάφεραν με την ανοχή των παρατάξεων του ΔΣ να κλείσουν τις κινητοποιήσεις και να διαιωνίσουν το κενό στη διοίκηση του σωματείου, έκαναν ένα ακόμη βήμα «καταστολής». Αναπολώντας την εποχή του αποφασίζουμε και διατάσσουμε (δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να ξεχνάμε τον χουντικής έμπνευσης νόμο του Ρέππα για τις αστικές συγκοινωνίες) και ζηλεύοντας τον τρόπο με τον οποίο κυβερνούσαν τους λαούς τους τα εξέχοντα στελέχη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, Μουμπάρακ και Μπεν Αλι, αποφάσισαν ότι υπάρχουν μορφές «δημοκρατίας» στις οποίες δεν χρειάζεται η παρουσία των εργαζόμενων στη λήψη των αποφάσεων, ούτε η διεξαγωγή γενικής συνέλευσης. Αποφάσισαν λοιπόν να στήσουν κάλπες στα αμαξοστάσια και στο πρότυπο των χουντικών δημοψηφισμάτων να καλέσουν τους οδηγούς να αποφασίσουν με ναι ή όχι στη συνέχιση των κινητοποιήσεων. Ορισαν μάλιστα, καταστρατηγώντας το καταστατικό του σωματείου που προβλέπει ότι μόνο με απόφαση της γενικής συνέλευσης μπορεί να γίνει δημοψήφισμα, ως ημερομηνία διεξαγωγής του την Τετάρτη 9/3, μέρα που είχε οριστεί η 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση όλων των εργαζόμενων στις αστικές συγκοινωνίες.
Οι υπόλοιπες παρατάξεις του ΔΣ και ιδιαίτερα η ΔΑΚΕ και η ΔΑΣ δεν έκαναν επί της ουσίας τίποτα για να κόψουν τον τραμπούκικο τσαμπουκά της ΠΑΣΚΕ, «επενδύοντας» στη φθορά της από το ξεπούλημα και σε εκλογικά οφέλη. Αλλωστε, είναι γνωστό ότι δεν επιθυμούσαν με ιδιαίτερη ζέση τη συνέχιση των κινητοποιήσεων, ούτε είναι διατεθειμένες να συρθούν σε έναν αγώνα με τα χαρακτηριστικά που ήθελε η βάση, τον οποίο δεν θα μπορούσαν μελλοντικά να ελέγξουν. Ετσι, την Τετάρτη 9/3 στήθηκαν στα αμαξοστάσια οι κάλπες, παρουσία μάλιστα και δικαστικών αντιπρόσωπων, αφού η ΠΑΣΚΕ, παρουσίασε στο Πρωτοδικείο πλαστή ομόφωνη απόφαση του ΔΣ υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Οι υπόλοιπες παρατάξεις του ΔΣ καθώς και όσα σχήματα είχαν κατεβεί στις εκλογές με ανακοινώσεις τους κάλεσαν τους εργαζόμενους να απέχουν από την ψηφοφορία και να στείλουν το μήνυμα ότι μόνο μέσα από τις συνελεύσεις των οδηγών μπορεί να βγουν αποφάσεις για τον κλάδο, χωρίς να επιδιώξουν να ματαιώσουν στην πράξη το πραξικόπημα της ΠΑΣΚΕ.
Η μοναδική έμπρακτη αντίδραση στα σχέδια της ΠΑΣΚΕ, ήρθε από το αμαξοστάσιο του Πειραιά, στο οποίο οι οδηγοί έσπασαν την κάλπη και δεν επέτρεψαν την διεξαγωγή της ψηφοφορίας. Οσον αφορά το αποτέλεσμα, ήταν και αυτό ασορτί με τα αντίστοιχα της χούντας (περίπου το 95% ψήφισε υπέρ της πρότασης της ΠΑΣΚΕ), όμως ο Λιαγούρης και η παρέα του δεν μπορούν να πανηγυρίσουν, γιατί η συμμετοχή δεν ξεπέρασε το 40% (από τους 5.100 οδηγούς ψήφισαν περίπου 1.900).
Είναι φανερό ότι «λύση» στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί δεν μπορεί να δοθεί ούτε με τα δημοψηφίσματα της ΠΑΣΚΕ ούτε με τα παζάρια των παρατάξεων στο ΔΣ. Οι πρωτοπόροι οδηγοί, που το προηγούμενο διάστημα μπήκαν μπροστά και «τράβηξαν» τον κλάδο στη συνέχιση του αγώνα, στέλνοντας ένα σαφέστατο μήνυμα αντίστασης και ελπίδας, πρέπει και πάλι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να μην επιτρέψουν παιχνίδια στην πλάτη τους. Είναι αναγκαιότητα να γίνουν οι απαραίτητες «διεργασίες» σε κάθε αμαξοστάσιο, ώστε στο άμεσο μέλλον να αναγκαστούν τόσο η ΠΑΣΚΕ, όσο και η υπόλοιπη συνδικαλιστική γραφειοκρατία να αφήσουν τα παζάρια κορυφής και τα τερτίπια και να συρθούν σε γενική συνέλευση, στην οποία η βάση θα επιβεβαιώσει τη θέλησή της να ματαιώσει την εφαρμογή του χουντο-νόμου Ρέππα.
