Με τον παραπάνω τίτλο δημοσιεύτηκε στον «Indepen-dent» (12/4/06) ένα σημαντικό άρθρο του Ρόμπερτ Φισκ, στο οποίο αποκάλυψε σε παγκόσμια αποκλειστικότητα το νέο σχέδιο του Λευκού Οίκου για την καταστολή της αντίστασης στη Βαγδάτη, καθώς η αμερικανοϊρακινή επιχείρηση «Επιβάλλοντας το νόμο» εξελίσσεται σε μια ακόμη παταγώδη αποτυχία της αμερικάνικης στρατηγικής στο Ιράκ. Από το άρθρο αυτό, στο οποίο αναφέρθηκαν πολλά ξένα έντυπα, μεταφέρουμε τα σημαντικότερα αποσπάσματα.
«Αντιμέτωπες με μια όλο και πιο αδίστακτη εξέγερση στη Βαγδάτη – παρά την αύξηση των στρατευμάτων από τον πρόεδρο Μπους - οι αμερικάνικες δυνάμεις στην πόλη σχεδιάζουν τώρα μια μαζική και πολύ αμφιλεγόμενη επιχείρηση εναντίον των ανταρτών που θα αποκλείσει τεράστιες περιοχές της πόλης, περιφράσσοντας ολόκληρες συνοικίες με οδοφράγματα και επιτρέποντας μόνο σε Ιρακινούς με νέες ταυτότητες να μπαίνουν. Η επιχείρηση των «περιφραγμένων κοινοτήτων», που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στον πόλεμο του Βιετνάμ, θα αναπτυχθεί σε 30 από τις 89 περιοχές της Βαγδάτης και θα είναι το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα που θα υλοποιήσουν οι Αμερικάνοι στο Ιράκ εναντίον της εξέγερσης.
Το σύστημα έχει εφαρμοστεί – και έχει αποτύχει θεαματικά – στο παρελθόν και η μεταφορά του στο Ιράκ είναι δείγμα απελπισίας των Αμερικάνων για το συνεχιζόμενο εμφύλιο πόλεμο καθώς και της αποφασιστικότητας τους να «κερδίσουν» τον πόλεμο εναντίον της ιρακινής αντίστασης, που έχει κοστίσει τη ζωή σε περισσότερους από 3.200 Αμερικάνους στρατιώτες. Το σύστημα των «περιφραγμένων» περιοχών υπό ξένη κατοχή απέτυχε κατά τη διάρκεια του γαλλικού πολέμου εναντίον των ανταρτών του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου στην Αλγερία και του αμερικάνικου πολέμου στο Βιετνάμ.Το Ισραήλ εφάρμοσε παρόμοιες πρακτικές σε υπό κατοχή παλαιστινιακές περιοχές με μικρή επιτυχία.
Ομως η επιχείρηση αυτή έχει πολύ ευρύτερες στρατιωτικές φιλοδοξίες από την ειρήνευση της Βαγδάτης. Ο αμερικάνικος στρατός σκοπεύει να εγκαταστήσει πέντε μηχανοκίνητες ταξιαρχίες με 40.000 περίπου άντρες νότια και ανατολικά της Βαγδάτης, από τις οποίες τουλάχιστον τρεις θα αναπτυχθούν ανάμεσα στην πρωτεύουσα και στα ιρανικά σύνορα. Αυτό σημαίνει ότι το Ιράν θα βρεθεί με μια ισχυρή και πιθανόν επιθετική αμερικάνικη στρατιωτική δύναμη κοντά στα σύνορά του σε περίπτωση αμερικάνικης ή ισραηλινής στρατιωτικής επίθεσης εναντίον των πυρηνικών του εγκαταστάσεων αργότερα αυτή τη χρονιά……
Το νέο αμερικάνικο σχέδιο θα δώσει αρχικά έμφαση στην ασφάλεια εμπορικών περιοχών της Βαγδάτης και περιοχών όπου επικρατούν οι Σιίτες. Σημαντικό ζήτημα θα είναι οι συλλήψεις αντρών στρατεύσιμης ηλικίας. Το σχέδιο για τις νέες ταυτότητες βασίζεται σε ένα σύστημα που υιοθετήθηκε στην πόλη Ταλ Αφάρ από τους άντρες του στρατηγού Πετράους και συγκεκριμένα από το συνταγματάρχη H R McMaster του 3ου θωρακισμένου συντάγματος στις αρχές του 2005, όταν κτίστηκε ένα τείχος οχτώ ποδιών γύρω από την πόλη για να εμποδίζει τις μετακινήσεις ανταρτών και όπλων. Ο στρατηγός Πετράους θεώρησε την επιχείρηση επιτυχημένη αν και η Ταλ Αφάρ, που βρίσκεται κοντά στα συριακά σύνορα, πέρασε ξανά υπό τον έλεγχο των ανταρτών.
Η επιχείρηση «Επιβάλλοντας το νόμο» που εξελίσσεται τώρα στη Βαγδάτη εμπεριέχει τη δημιουργία μερικών αμερικάνικων θέσεων μέσα σε αστικές περιοχές της πόλης, όμως το νέο σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία κοινών αμερικάνικων και ιρακινών «βάσεων υποστήριξης» σε εννιά από τις τριάντα περιοχές που θα περιτειχιστούν. Απ’ αυτές τις βάσεις – σε οχυρωμένα κτίρια – οι αμερικανοϊρακινές δυνάμεις θα εκκαθαρίσουν υποτίθεται τους δρόμους από τις πολιτοφυλακές και έπειτα θα τις περιτειχίσουν και θα εκδοθούν νέες ταυτότητες για τους κατοίκους. Μόνο οι κάτοικοι θα επιτρέπεται να μπαίνουν σ’ αυτές τις «περιφραγμένες κοινότητες». Πιθανότατα θα υπάρχουν συστήματα ελέγχου της εισόδου, θα γίνεται καταγραφή των επισκεπτών και περιορισμοί στη μετακίνηση έξω από τις «περιφραγμένες κοινότητες». Οι πολίτες θα νιώθουν ότι βρίσκονται σε φυλακή «πληθυσμού υπό έλεγχο».
Θεωρητικά, οι αμερικάνικες δυνάμεις θα μπορούν τότε να επικεντρωθούν στη δημιουργία αυτού που ο στρατός αποκαλεί «ασφαλές περιβάλλον». Ομως οι αντάρτες δεν είναι ξένοι, παρά την παρουσία της Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Κατάγονται από τις περιοχές που θα περιτειχιστούν και θα αποκτήσουν, αν δεν ανακαλυφθούν, και αυτοί τις νέες ταυτότητες. Θα «εγκλειστούν» μαζί με τους άλλους.
Ενας πρώην Αμερικάνος αξιωματικός στο Βιετνάμ, που έχει βαθιά γνώση των σχεδίων του στρατηγού Πετράους, είναι πολύ επιφυλακτικός για τα πιθανά αποτελέσματα. «Πριν απ’ όλα, είπε, κάθε Σουνίτης που υπηρετεί στον ιρακινό στρατό είναι αφοσιωμένος στην εξέγερση, κάθε Σιίτης στην ηγεσία του πολιτικού κόμματός του και της πολιτοφυλακής του, κάθε Κούρδος είτε στον Μπαρζανί είτε στον Ταλαμπανί. Δεν υπάρχει ανεξάρτητος ιρακινός στρατός. Αυτοί οι άνθρωποι πραγματικά δεν έχουν άλλη επιλογή. Προσπαθούν να σώσουν τις οικογένειές τους από την πείνα και τα αντίποινα. Κάποτε μπορεί να πίστευαν σε ένα ενιαίο Ιράκ. Κάποτε μπορεί να ήταν κοσμικοί. Αλλά η βία και η βαρβαρότητα που άρχισε με την αμερικάνικη εισβολή έχουν εξαφανίσει τέτοιες φιλελεύθερες ιδέες. Κάθε Αμερικάνος που είναι ενσωματωμένος σε μια ιρακινή μονάδα βρίσκεται σε συνεχή θανάσιμο κίνδυνο»…..
Ενας άλλος πρώην ανώτερος Αμερικάνος αξιωματικός, που μίλησε στον «Independent» για το σχέδιο των «περιφραγμένων κοινοτήτων», ήταν ακόμη πιο απαισιόδοξος. «Μόλις αναπτυχθούν, είπε, τα εφεδρικά στρατεύματα, οι αντάρτες θα κόψουν τις γραμμές επικοινωνίας από το Κουβέιτ στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.Το ίδιο θα κάνουν και μέσα στη Βαγδάτη, εξαναγκάζοντας μεγαλύτερη χρήση ελικοπτέρων. Τα ελικόπτερα θα είναι ευάλωτα καθώς θα προσγειώνονται στις βάσεις υποστήριξης και ο εχθρός θα καταστρέφει όσο περισσότερα μπορεί. Το δεύτερο μέρος του σχεδίου τους θα είναι να προσπαθήσουν να καταστρέψουν κάποια βάση υποστήριξης και θα αρχίσουν αυτή τη διαδικασία χρησιμοποιώντας τους ανθρώπους τους μέσα στις «περιφραγμένες κοινότητες» για να τους βοηθήσουν. Θα προτιμήσουν βάσεις όπου τα ιρακινά στρατεύματα είτε δεν θα πολεμήσουν είτε στην πράξη θα τους υποστηρίξουν».
