Βάστα με να σε βαστώ, ν’ ανεβούμε το βουνό. Τη γνωστή λαϊκή παροιμία θυμίζουν οι παρατάξεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, καθώς είναι όλες χωμένες στο σκάνδαλο της καταλήστευσης των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και προσπαθούν να βγουν αλώβητες από την κρίση, ρίχνοντας όλες τις ευθύνες στην κυβέρνηση και τους διοικητές των Ταμείων. Είναι χαρακτηριστική η στάση των παρατάξεων της καθεστωτικής Αριστεράς στις δυο συσκέψεις (ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ), που έγιναν τη Μεγάλη Τρίτη (για να θαφτούν επικοινωνιακά μέσα στον πασχαλινό ορυμαγδό). «Καπιταλισμό έχουμε, τί περιμένατε;», φώναζε συνεχώς ο Αγκαβανάκης του Περισσού στην ΑΔΕΔΥ. «Ολα έχουν ρίσκο στον καπιταλισμό, αλλά θα πρέπεις να ρισκάρεις σωστά», συμπλήρωνε ο Βρετάκος του ΣΥΝ, ο οποίος έφερε και το εξής εκπληκτικό παράδειγμα: «Εδώ ένα σπίτι νοικιάζεις και δεν ξέρεις αν θα σε πληρώσει ο ενοικιαστής»! «Είναι κατανοητό ότι σε περίοδο καπιταλισμού και κυριαρχίας της αγοράς δεν είναι εύκολο να υπάρχει η ενδεδειγμένη προστασία των κοινωνικών πόρων», το… φιλοσοφούσε ο Καλύβης του ΣΥΝ στη ΓΣΕΕ.
Ο «Ριζοσπάστης», φρονίμως ποιών, δεν είχε αναλυτικό ρεπορτάζ για τα όσα ειπώθηκαν στη σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ, ενώ οι αναγνώστες του δεν πληροφορήθηκαν ποτέ ότι στο περιβόητο ΔΣ του ΤΕΑΔΥ συμμετείχε και ένα στέλεχος του ΠΑΜΕ (ο Γρατσάνης, εφοριακός, επομένως όχι ανίδεος περί τα οικονομικά). Φιλοξενούσε μόνο τις κορόνες που πέταξε στη σύσκεψη της ΓΣΕΕ ο Μαυρίκος. Καθεμιά απ’ αυτές τις κορόνες, όμως, γυρίζει σαν μπούμερανγκ και χτυπά την παράταξη και το κόμμα του. Κατήγγειλε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που έβαλαν τα Ταμεία στο χρηματιστηριακό τζόγο «για να φτάσουμε σήμερα να τοποθετούνται στο χρηματιστήριο το 23% των αποθεματικών, που στην πράξη όμως και αυτό το ποσοστό ξεπερνιέται». Και τι έχουν κάνει, κ. Μαυρίκο οι εκπρόσωποι της παράταξής σου σε τόσα ΔΣ Ταμείων; Απέδωσε ευθύνες στις πλειοψηφίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ «γιατί συμφώνησαν και στήριξαν τον χρηματιστηριακό τζόγο». Το ίδιο έκανε, κ. Μαυρίκο, και ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ στο ΔΣ του ΤΕΑΔΥ και δεν ξέρουμε ποιοι άλλοι σε άλλα Ταμεία.
«Ολα τα λεφτά» ήταν η σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ, γιατί η ΓΣΕΕ δεν αντιμετώπιζε άμεσο πρόβλημα εμπλοκής στελεχών της σε ρεμούλα. Εκεί λοιπόν όλες οι παρατάξεις συναγωνίστηκαν η μία την άλλη στην απόδοση συγχωροχαρτιών στους εκπροσώπους τους στο ΔΣ του ΤΕΑΔΥ. Οι οποίοι βέβαια αντιμετωπίζονταν ως ομάδα, λες και εξαφανίστηκαν οι παρατάξεις (φυσικά εξαφανίστηκαν, αφού όλοι μαζί ψήφιζαν τις ίδιες αποφάσεις).
Και τι αποφάσισαν; Οτι τους… εξαπάτησε ο «όφις» Σημαιοφορίδης, γιατί του είχαν πει να αγοράσει στο άρτιο κι αυτός αγόρασε στο 106,5%. Οτι η κυβέρνηση «δημιούργησε την εκτεταμένη και εναρμονισμένη πολιτική ρευστοποίησης ομολόγων του ελληνικού δημοσίου (υψηλών αποδόσεων, αφού είχαν αγοραστεί σε συνθήκες υψηλών επιτοκίων και λήξης την επόμενη δεκαετία) αρκετών δισ. ευρώ και τη στροφή σε νέα κατ’ όνομα ομόλογα, έκδοσης ιδιωτικών επενδυτικών ομίλων με την εγγύηση του δημοσίου, αμφισβητούμενης απόδοσης και υψηλότερου ρίσκου». Εντάξει, για τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης τα είπαμε. Αυτοί που υπέγραφαν ασμένως το «γύρισμα» από υψηλότοκα ομόλογα σταθερής απόδοσης σε τζογαδόρικα δομημένα ομόλογα, δεν έχουν ευθύνες; Γιατί το έκαναν; Τους έπιασαν μαλάκες; Και γιατί δε ρώταγαν; Κι αν όντως τους έπιασαν μαλάκες, γιατί δεν βγαίνουν να πουν ανοιχτά και παστρικά «εξαπατηθήκαμε, αποδειχτήκαμε ανεπαρκείς»; Εχουν το θράσος να μιλούν για «περικύκλωση των ταμείων από συμφέροντα και χρηματιστηριακές πρακτικές τζόγου» και όταν τους ρωτάς για τον Πρινιωτάκη της «Ακροπόλεως», που συμμετείχε στις συνεδριάσεις του ΔΣ του ΤΕΑΔΥ και έπαιζε το ρόλο του «γκουρού» τους, το γυρίζουν στο καλαματιανό.
Να το πούμε, λοιπόν, ευθέως. Εμείς δεν πιστεύουμε, ότι οι εκπρόσωποι της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας πιάστηκαν μαλάκες ή την πάτησαν. Εχουν ευθύνες οι οποίες μπορεί να είναι πολύ περισσότερες από πολιτικές. Τις ευθύνες έχουν οι παρατάξεις και τα κόμματά τους και όχι οι εκπρόσωποι. Γιατί αν έφταιγαν μόνο οι εκπρόσωποι, θα τους είχαν διώξει ως αποδιοπομπαίους τράγους και δεν θα έσπευδαν όλοι μαζί να τους καλύψουν (ειδικά ο Περισσός). Είναι πολλά τα λεφτά, Αρη…
Οσο για το «αίτημα» της ΓΣΕΕ για «αντικατάσταση αυτών των δομημένων ομολόγων με ομόλογα εγγυημένης και σταθερής απόδοσης που θα καλύπτουν το αρχικό ποσό που διέθεσαν τα ταμεία πλέον των τόκων», γιατί αλλιώς «η ΓΣΕΕ θα κινηθεί και δικαστικά για να διεκδικήσει τις απαιτήσεις των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων, εναντίον του ελληνικού δημοσίου», γίνεται καθαρά για λόγους προπαγάνδας. Ακόμα και ένας πρωτοετής της Νομικής θα τους απαντήσει με το παμπάλαιο μότο «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου». Νομικά αυτό δε μπορεί να σταθεί με τίποτα. Και κάτι ακόμα: όταν επί ΠΑΣΟΚ τα Ταμεία σπρώχνονταν στο χρηματιστήριο και αγόραζαν μετοχές, που στη συνέχεια πήραν την κατηφόρα, γιατί η ΓΣΕΕ δεν έκανε καμιά διαμαρτυρία;
Ο Παναγόπουλος υπαινίχτηκε ότι θα πάνε στην Πρωτομαγιά με βασικό σύνθημα «φέρτε πίσω τα κλεμμένα». Αμφιβάλλουμε αν θα το κάνουν, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι άλλο. Αυτοί δεν είναι που υπέγραφαν με τον Χριστοδουλάκη και τον Ρέππα τη διαγραφή όλων των κλεμμένων, όλων των οφειλών του αστικού κράτους προς το ΙΚΑ και το ΕΤΕΑΜ; Οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ στο ΔΣ του ΕΤΕΑΜ (ένας ΠΑΣΚίτης και μια ΔΑΚίτισσα) δεν είναι που συμφώνησαν με την κυβέρνηση να υποτιμήσουν το χρέος του ΙΚΑ προς το ΕΤΕΑΜ από τα περίπου 5,5 δισ. ευρώ στα 2 δισ. ευρώ, χαρίζοντας τουλάχιστον 3,5 δισ. ευρώ κλεμμένα στο κράτος;
Ν’ αφήσει τα σάπια η συνδικαλιστική γραφειοκρατία (όλων των τάσεων) και να δώσει αναλυτικά στοιχεία: πόσα και ποια μέλη της συμμετέχουν σε ΔΣ ασφαλιστικών ταμείων και τι θέση έχουν πάρει σε αποφάσεις αγοράς ομολόγων και μετοχών. Θέλουμε ακριβή και αναλυτική λίστα. Αλλωστε, ο Αλογοσκούφης τους προκαλεί συνεχώς: «Από τους ελέγχους που έχουν γίνει προκύπτει ότι οι Διοικήσεις των ταμείων προχώρησαν κατά κανόνα ομόφωνα στις αγορές αυτές και μετά από αξιολόγηση»!
