Για την κυβέρνηση και τους διορισμένους απ’ αυτή μανατζαραίους των ασφαλιστικών ταμείων δεν έχει πλέον να πει κανένας πολλά πράγματα. Η ενοχή τους στην υπόθεση καταλήστευσης των αποθεματικών είναι δεδομένη. Η ποινική πλευρά της υπόθεσης αφορά τους εισαγγελείς και τα δικαστήρια, ελπίδες για απόδοση δικαιοσύνης δεν τρέφουμε κι αν αρχίσουμε ν’ ασχολούμαστε μ’ αυτή την πλευρά θα χάσουμε το στόχο. Το ερώτημα, λοιπόν, απευθύνεται στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία όλων των τάσεων (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΠΑΜΕ, ΣΥΝ) και είναι συγκεκριμένο: Τι έχουν να πουν για το γεγονός ότι το ΤΕΑΔΥ (στο ΔΣ του οποίου συμμετείχαν εκπρόσωποι και των τεσσάρων παρατάξεων) μόνο το 2006 πούλησε ομόλογα σταθερής απόδοσης αξίας 603 εκατ. ευρώ για να αγοράσει άλλα, κυρίως «δομημένα», πληρώνοντας πάνω από 780 εκατ. ευρώ;
Εντάξει, να δεχτούμε ότι στην υπόθεση με το επίμαχο ομόλογο που τους πούλησε η «Ακρόπολις» (αφού αυτό είχε κάνει «το γύρο του κόσμου» μέσα σε λίγες ώρες, αφήνοντας σε κάθε ενδιάμεσο σταθμό μια γερή προμήθεια), φταίει αποκλειστικά και μόνο ο Αγ. Σημαιοφορίδης, που αγόρασε πάνω από το άρτιο (106,5%) και όχι στο άρτιο (100%), όπως (λένε ότι) είχαν συναποφασίσει. Θεωρούν ότι αν το Ταμείο αγόραζε στο άρτιο θα ήταν εξασφαλισμένο; Θεωρούν ότι όλα τα «γυρίσματα» του 2006 (είπαμε: πούλησαν 603 εκατ. ευρώ και αγόρασαν τουλάχιστον 680 εκατ. ευρώ) συνιστούν πράξεις επωφελείς για την περιουσία του Ταμείου;
Ας απαντήσουν ακόμα στο εξής: ο ίδιος ο πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς έκανε λόγο για υπερβολικές προμήθειες (οι χρηματιστές που μεσολαβούσαν έπαιρναν προμήθεια 0,5%, έναντι του 0,1% που είναι το σύνηθες για τέτοιες αγοραπωλησίες. Το ήξεραν και το ενέκριναν αυτό; Αν ναι, πώς θέλουν να πιστέψουμε ότι το έκαναν «καλή τη πίστη» και όχι «καλή τη τσέπη»; Αν δεν το ήξεραν και απλά υπέγραφαν, πώς θα χαρακτήριζαν τον εαυτό τους; (Η παραβολή των μωρών παρθένων είναι καλή για τη χριστιανική μυθολογία, αλλά στις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις δεν έχει εφαρμογή).
Ας απαντήσουν συγκεκριμένα, με στοιχεία και όχι με αντικυβερνητικές κραυγές. Αυτές οι κραυγές θυμίζουν το «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης». Μαζί με τον Σημαιοφορίδη, τον Τσιτουρίδη, τον Αλογοσκούφη και τ’ άλλα γαλάζια παιδιά πιάστηκαν και αυτοί στα πράσα και τώρα φωνάζουν για να βγάλουν την ουρά τους απέξω.
