Αγαπητά μου παιδιά
Σήμερα θα ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία (έτσι κι αλλιώς διανύουμε μακρά καρναβαλική περίοδο, ας διασκεδάσουμε). Θα σας παρουσιάσω (με 666 λέξεις όπως συχνά συμβαίνει) το βιβλίο του πατριώτου συγγραφέως κ. Κωνσταντίνου Εθναρχίδη, όστις είχε την μεγαλοθυμία να μου επιδώσει υψηλόποση επιταγή γι’ αυτή την παρουσίαση, κάτι που μ’ έκανε να υπερβώ τους όποιους δισταγμούς. «Οπως κάνουν κι οι συνάδελφοι με πείρα, συγνώμη που τους αποπήρα», που έλεγε κι ο Αθηνιόνιος σ’ εκείνο τον δίσκο – δήλωση μετανοίας στην δεκαετία – ταφόπλακα του ‘80.
Το εξαίρετο αυτό πόρνημα, ρίχνει άπλυτο φως στην εθνεγερσία του 1821 και σίγουρα θ’ απασχολήσει την επικαιρότητα. Ηδη τα κανάλια της μπανανίας έχουν στρώσει μπατανία κι έχουν επιστρατεύσει την μαϊντανία που θ’ ασχοληθεί διεξοδικά, σελίδα προς σελίδα με το έργο (μια σελίδα – μια σφαίρα).
Εκπληκτοι μαθαίνουμε πως η Φιλική προς το ευρωπαϊκό περιβάλλον Εταιρία ήταν μια προβληματική που ανένηψε μετά την εκχώρηση του 49% και του management σε Πρώσους ιδιώτες (ηλίθιους, πάσχοντες από ιδιωτεία, σύμφωνα με λεξικό Τεγόπουλου – Φυτράκη, σελ. 321) επενδυτές. Σύμφωνα με τον κ. Εθναρχίδη, οι Σκουφάς και Ξάνθος ήταν μασόνοι 33ου βαθμού (μια τσέχικη Becherovka Karlovarska έχει 38 βαθμούς, ενώ μια Amstel μόλις 5), ενώ ο Τσακάλωφ δεν λαμβανόταν σοβαρά υπόψη, αφού είχε off (Τσακάλoff) κι όποτε ήθελαν τον έκλειναν.
Ο συγγραφέας, αφού αναφέρεται σε μια μπουμπού (Λίνα) και μια manteau, αποκαλύπτει πώς χαμήλωσε ο Υψηλάντης (δεν το γράφουμε φυσικά, για να σπεύσετε να αγοράσετε το βιβλίο). Κατονομάζει επίσης τους πρωταίτιους της σφαγής στο Honey της Γραβιάς, μια συντεχνία ξενοδόχων που ήθελαν να βάλουν χέρι στην περιοχή, η οποία όπως μαρτυρεί η ονομασία (Honey) ήταν φιλέτο. Αυτή άλλωστε προκάλεσε και την προγεννητική αναθεώρηση του μετέπειτα άρθρου 24 του συντάγματος της 3ης Σεπτεμβρίου στους μπαξέδες να περνάς. Ο πατριώτης συν-γραφεύς καυτηριάζει τον κανιβαλισμό του Νικηταρά – Νικήτα στον υπερθετικό, όνομα που βρέθηκε και στις λίστες του Κεφαλόβρυσου – που έτρωγε τούρκους (τουρκοφάγος). Αποκαλύπτει την τρομοκρατική δράση των Κανάρη – Μιαούλη που εκπαιδεύτηκαν στη Λιβύη και τα αποτυπώματά τους βρέθηκαν σε γιάφκες του Αργοσαρωνικού (μαζί με αυτοαναιρούμενες εγγραφές στο μπλοκ ιχνογραφίας, στα ονόματα Paris και pas Paris). Αυτοί ήταν ιδρυτικά μέλη του Ε.Λ.Α. (Ενάλιες Λαμπρές Ανατινάξεις), ο οποίος είχε ολοκληρωμένες σχέσεις με τη Νι-Στάζει όπως αποκάλυψε ένας περιφερειακός εκλεγμένος δημογέροντας.
Αποκαλύπτει επίσης ότι από τότε εκπαιδευόταν κούρδοι τρομοκράτες να χτυπούν τους τούρκους εκεί που τους αρέσει κι εκείνους να χτυπούν, δηλαδή από πίσω. Τέλος, αποκαλύπτει απροκάλυπτα ότι η Μακεδονία απελευθερώθηκε σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, εξαιτίας του γνωστού συνθήματος «πρώτα η Ελλάδα».
Αποκαλύπτει επίσης ότι από τότε εκπαιδευόταν κούρδοι τρομοκράτες να χτυπούν τους τούρκους εκεί που τους αρέσει κι εκείνους να χτυπούν, δηλαδή από πίσω. Τέλος, αποκαλύπτει απροκάλυπτα ότι η Μακεδονία απελευθερώθηκε σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, εξαιτίας του γνωστού συνθήματος «πρώτα η Ελλάδα».
Ο συγγραφέας, μετά την μνημόνευση της Καραϊσκάκειου πούτζας, στέκεται στο γεγονός ότι πρώτη η Αϊτή αναγνώρισε την κυβέρνηση της Ελλάδας, τον Γενάρη του 1822, ενώ δεν μας αποκαλύπτει ποια ήταν αυτή η κυβέρνηση. Επίσης, για να μην υποδαυλίσει τα μίση που τόσο έβλαψαν την ήδη βλαμμένη χώρα, αναφέρεται με συγκεκριμένες αοριστολογίες στο γεγονός ότι την ίδια μέρα (17/1/1824) σχηματίστηκε μία κυβέρνηση στην Τριπολιτσά υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και δεύτερη κυβέρνηση στο Κρανίδι υπό τον Κουντουριώτη! Στο σημείο εκείνο, το βιβλίο έχει εξαίρετη λιθογραφία που εικονίζει μια κουτάλα και μία κουφάλα, έργο του εθνικού μας φασιανού 2004. Εργο που μελοποιημένο εξετέλεσε (στο μπλόκο του Μέγαρου) ο γυφτοπρόξενος, με τίτλο «Action ST» (άξιον ες τι).
Το πολύκροτο έργο κλείνει με το παράρτημα των ονομασιών που αποκαλύπτουν την ελληνικότητα της υφηλίου, για την οποία πρώτος μίλησε ο Dr Αποπάνος Καημένος. Εκεί μαθαίνουμε πως η Αγκυρα πήρε το όνομά της από έλληνες ναυτικούς, που όταν πρωτοπήγαν εκεί το 200000 π.Χ. υπήρχε μόνο θάλασσα, όπου και έριξαν άγκυρα, δίνοντας αυτό το όνομα στην περιοχή. Το Κατάρ ονομάστηκε έτσι από Ηπειρώτες εμπόρους που όταν το πέρασαν τους θύμισε την Κατάρα, ενώ οι Βερμούδες πήραν το όνομά τους από τον χρυσό αιώνα του Περικλέους, οπότε κι αναπτύχθηκε ο αγρ(ι)οτουρισμός (με αποτέλεσμα πρώτοι να φτάσουν εκεί έλληνες με βερμούδες). Τέλος, η Κόστα Ρίκα, ονομάστηκε έτσι από τον Κώστα και την Μαρίκα, γνωστό ζευγάρι της εποχής που κατέφυγε εκεί, καθιστώντας έκτοτε την περιοχή πολύπαθη.
Πρόκειται για εξαιρετική έκδοση, χρώματος ιβουάρ για να δένει με κάθε βιβλιοθήκη. Χορηγοί: Εθνική Πεινακοθήκη – Εξ-ίσταμαι – ΠιΠί (Πατριώτες Περισσού) – Ε.Λ.Π.Α. (Επικίνδυνοι Λόγω Παρατεταμένης Αγαμίας).
Τηλεκυριάκος Βιβλιόπουλος
