Η τέταρτη κατά σειρά ταινία του Σωτήρη Γκορίτσα αναφέρεται στις πασχαλιάτικες διακοπές μιας παρέας Αθηναίων στο Πήλιο. Εκεί, με αφορμή ένα πτώμα που βρίσκουν στην αυλή τους, θα ξεδιπλωθούν οι ιδιαιτερότητες και τα μυστικά των σχέσεών τους, η δυσλειτουργία μεταξύ ζευγαριών και οι αναπόφευκτες συγκρούσεις μεταξύ τους.
Συμπαθητική και φιλότιμη η προσπάθεια αυτή του Σωτήρη Γκορίτσα, που όμως καταπιάνεται μ’ ένα δύσκολο θέμα: Τις εσωτερικές συγκρούσεις, τις απογοητεύσεις, τα μυστικά και ψέματα της ελληνικής παρέας, που αποτελεί προέκταση, υποκατάστατο και alter ego της ελληνικής οικογένειας. Επειδή λοιπόν δεν καταφέρνει να εκμαιεύσει και να αναδείξει επαρκώς τα αδιέξοδα και τα συναισθήματα των ηρώων του, ο Γκορίτσας καταφεύγει, προκειμένου να προσδώσει περισσότερο ενδιαφέρον στην ταινία του, σε δραπέτες, φόνους, απαγωγές, ανακρίσεις που φαινομενικά δένουν με τη μυθοπλασία, στο βάθος όμως καλύπτουν την αδυναμία ανάδειξης αυτού που θα αποκαλούσαμε κρίση, μοναξιά, αλλοτρίωση των σύγχρονων κοινωνικών σχέσεων.
Ελένη Σταματίου
