Ο Πολ Χάγκις, μετά το οσκαρικό Crash, αναλαμβάνει να «υποδείξει» στους Αμερικάνους τις δικές τους «παράπλευρες» απώλειες του πολέμου στο Ιράκ και φυσικά το κάνει με τον τρόπο που θα μπορούσαν να δεχτούν οι Αμερικάνοι: δηλαδή αμερικάνικα, δηλαδή απλά και ακίνδυνα!
Εχουμε και λέμε λοιπόν: Υπερήφανος βετεράνος του αμερικάνικου στρατού, που έχει σπρώξει και τους δύο γιους του στην ίδια καριέρα, μαθαίνει ότι ο μικρότερος αγνοείται αμέσως μετά την επιστροφή της μονάδας του στα πάτρια εδάφη (ο μεγαλύτερος έχει ήδη σκοτωθεί πριν 10 χρόνια). Με τη βοήθεια μιας αστυνομικού αναζητά την αλήθεια που είναι πιο πικρή απ’ όσο φαντάζεται…
Ναρκωτικά, βασανιστήρια αιχμαλώτων, εγκλήματα πολέμου, ζωώδικες ακραίες συμπεριφορές είναι κανόνας για όσους υπηρετούν στους ευαγείς ιμπεριαλιστικούς στρατούς. Αυτό μόνο οι αγνοί αμερικανοί πατριώτες καμώνονται πως δε το ξέρουν και εκπλήσσονται όταν ένα «Αμπού Γκράιμπ» βγαίνει στην επιφάνεια. Πάντως, πέρα από τις αμερικάνικες αφέλειες και τους εκβιαστικούς συναισθηματισμούς της ταινίας του Χάγκις, οφείλουμε να πούμε και τα καλά της: Σασπένς και εξαιρετικές ερμηνείες από τον Τόμι Λι Τζόουνς και τη Σούζαν Σαράντον.
Ελένη Σταματίου
