Η βδομάδα που πέρασε χαρακτηρίζεται από την πρώτη εκτός έδρας νίκη του Ολυμπιακού στο Champions League. Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, οι ερυθρόλευκοι του Τάκη Λεμονή κατάφεραν να κερδίσουν στη Γερμανία τη Βέρντερ Βρέμης, κάνοντας πραγματικότητα το όνειρο των οπαδών τους. Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα η στατιστική έδειχνε κατακόρυφη άνοδο στην κατανάλωση στιλό, αφού στο σύνολο τους (ελάχιστοι ήταν αυτοί που δεν ζήτησαν τις προηγούμενες μέρες το κεφάλι του προπονητή των ερυθρόλευκων) οι αγαπημένοι μου συνάδελφοι ήταν αναγκασμένοι να κάνουν γαργάρα με ταβανόπροκες και να υμνήσουν την επιτυχία του Ολυμπιακού, βάζοντας στο συρτάρι (αλλού το έβαλαν, αλλά αν το πούμε κινδυνεύουμε να πάμε κατηγορούμενοι με το νόμο περί ασέμνων) το αίτημα για αντικατάσταση του Τάκη Λεμονή.
Εκτός όμως από τους ερυθρόλευκους, κερδισμένο από την επιτυχία τους στη Γερμανία βγήκε και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν αναφέρομαι στους τρεις βαθμούς που προστέθηκαν στη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ, αλλά στην απαξίωση στην πράξη της θεωρίας της «επαγγελματικής» νίκης, η οποία έχει λανσαριστεί στο ελληνικό πρωτάθλημα. Είναι ίσως η πρώτη φορά που η στήλη δεν στενοχωρήθηκε από την ευρωπαϊκή νίκη των ερυθρόλευκων και ο υποφαινόμενος δεν δυσανασχέτησε που αναγκάστηκε να αλλάξει τη δομή της στήλης τα μεσάνυχτα της περασμένης Τετάρτης.
Το θέμα που είχαμε επιλέξει για σήμερα ήταν η κριτική στη θεωρία της «επαγγελματικής» νίκης. Δεν πίστευα ότι οι γαύροι θα τα κατάφερναν (άλλωστε η επιθυμία μου ήταν να χάσουν, αν και αυτό αφαιρούσε επιχειρήματα από την κριτική μου) και προσπάθησα με επιχειρήματα από το ελληνικό πρωτάθλημα να αποδείξω ότι αυτή η θεωρία έχει σαν σκοπό να αποκοιμίσει τους έλληνες φιλάθλους, να κρύψει τη μιζέρια του ελληνικού πρωταθλήματος και να εξυπηρετήσει τα «επιχειρηματικά» σχέδια του Νικολαΐδη και των Βαρδινογιάννηδων. Μετά την ερυθρόλευκη επιτυχία, αναγκάστηκα να αλλάξω τον τρόπο προσέγγισης του θέματος, αφού είχα πλέον στη διάθεσή μου πραγματικά αποτελέσματα και όχι θεωρητικά ερωτήματα.
Η μιζέρια και η απαξίωση που χαρακτηρίζει το ποδόσφαιρο στη χώρα μας δεν επιτρέπει στους έγκριτους συναδέλφους μου να ασχοληθούν με τα αγωνιστικά θέματα για να γεμίσουν τις σελίδες των εφημερίδων τους. Το θέαμα που προσφέρουν οι ομάδες μας είναι απωθητικό για τον κόσμο και δεν πουλάει. Γι’ αυτό και είναι αναγκασμένοι να δημιουργούν «θέματα» και να πλασάρουν νέες ποδοσφαιρικές «θεωρίες» και «αρχές», για να βγάζουν το μεροκάματο. Ετσι λοιπόν, με την έναρξη του πρωταθλήματος και εξαιτίας του απογοητευτικού θεάματος που παρουσιάζουν και φέτος οι ομάδες, παρά το γεγονός ότι έπεσαν κάποια φράγκα στην πιάτσα και κινήθηκε λίγο η αγορά, αναγκάστηκαν να λανσάρουν τη θεωρία της «επαγγελματικής νίκης». Ποιο το περιεχόμενο της νέας θεωρίας; Απλό και κατανοητό. Οταν μια ομάδα κερδίζει χωρίς να παίζει καλή μπάλα και ταυτόχρονα έχει καλές σχέσεις με τους δημοσιογράφους και τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης των φιλάθλων, τότε πετυχαίνει «επαγγελματικές» νίκες και αποτελεί το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Με βάση αυτή τη θεωρία «αναλύονται» και εγκωμιάζονται από τους συναδέλφους μου η ΑΕΚ και σε δεύτερο πλάνο ο Παναθηναϊκός, ενώ μέχρι την περασμένη Τετάρτη ριχνόταν στα τάρταρα ο προπονητής του Ολυμπιακού.
Με δεδομένο ότι μιλάμε για ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο, θα μπορούσα από αίσθημα συναδελφικής αλληλεγγύης να κατανοήσω την αναγκαιότητα να δημιουργηθεί η συγκεκριμένη θεωρία. Προσθέτοντας και την επικρατούσα θεωρία, ότι τα πάντα κρίνονται από το αποτέλεσμα, θα δυσκολευόμασταν να βρούμε επιχειρήματα για την κριτική μας. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο όποιος κερδίζει είναι μάγκας και ωραίος και όποιος χάνει δάγκας και άσχετος, αφού όλα κρίνονται με βάση το αξίωμα που θέλει το ποδόσφαιρο μπίζνα και όχι άθλημα. Και ως γνωστόν, στις μπίζνες προέχει το κέρδος με κάθε τρόπο και κάθε μέσο.
Με δεδομένο, λοιπόν, ότι η ΑΕΚ βρίσκεται στην κορυφή του πρωταθλήματος, ο Παναθηναϊκός στη δεύτερη και οι ερυθρόλευκοι στην έβδομη θέση, οι αγαπητοί μου συνάδελφοι υμνούν τον Φερέρ, υποκλίνονται στον Πεσέιρο και λοιδορούν τον Λεμονή. Οι κιτρινόμαυροι, που ήταν επιεικώς απαράδεκτοι στον αγώνα με τον Ατρόμητο (καθάρισαν με δυο εμπνεύσεις του Μπλάνκο), κέρδισαν με τυχερό γκολ στη Βέροια (οι γηπεδούχοι διαμαρτύρονται για τη διαιτησία) και έδωσαν το δικαίωμα στο συνονθύλευμα του Κομπότη να κάνει καμιά δεκαριά ευκαιρίες για γκολ, είναι φαβορί για τον τίτλο. Οι πράσινοι που άνοιγαν σαμπάνιες γιατί δεν έχασαν από τους γαύρους στη Λεωφόρο, που κέρδισαν άνετα τον Εργοτέλη που έπαιζε με 10 παίχτες από το 30ό λεπτό και που «καθάρισαν» εύκολα το κάτι σαν ομάδα του Ζαγοράκη, αφού πρώτα ο Τεροβίτσας έπνιξε πέναλτι υπέρ του ΠΑΟΚ στο 0-0, δείχνουν έτοιμοι για την κορυφή. Ενώ οι ερυθρόλευκοι, που ήταν καλύτεροι στη Λεωφόρο και αδικούνται από το σκορ, που πρόσφεραν γκολ και θέαμα με το 6-2 επί του ΟΦΗ (εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι τους βοήθησε τα μάλα και ο προπονητής της κρητικής ομάδας) και που ισοφαρίστηκαν στις καθυστερήσεις από τον Αρη στη Θεσσαλονίκη, δείχνουν αδυναμίες και μόνο με την αλλαγή προπονητή μπορούν να έχουν ελπίδες να ανακάμψουν και να υπερασπιστούν τα κεκτημένα τους.
Αποκρύπτουν συνειδητά από τους φιλάθλους, ότι η βαθμολογία είναι κατά κύριο λόγο συνέπεια του προγράμματος του πρωταθλήματος και λιγότερο της αγωνιστικής ικανότητας των ομάδων. Και επειδή όσοι παρακολουθούν το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχουν πάθει μαλάκυνση εγκεφάλου για να δεχτούν ότι ΑΕΚ και Παναθηναϊκός έχουν καλύτερο έμψυχο υλικό και καλύτερη ομάδα από τον Ολυμπιακό, συνεπώς και περισσότερες πιθανότητες να πάρουν το πρωτάθλημα από τους ερυθρόλευκους, εφευρέθηκε η θεωρία της «επαγγελματικής» νίκης. Το γεγονός ότι η ΑΕΚ κερδίζει τα παιχνίδια στις λεπτομέρειες, χωρίς να μπορεί να παίξει μπάλα και να δείξει μια συγκεκριμένη αγωνιστική τακτική, οφείλεται στην τύχη και όχι σε καλά σχεδιασμένο σχέδιο του Φερέρ, αποσιωπάται. Το γεγονός ότι οι πράσινοι υστερούν σε έμψυχο υλικό από τους ερυθρόλευκους είναι για τους συναδέλφους μου λεπτομέρεια ανάξια να τη συζητήσουμε, αφού στον πάγκο της ομάδας υπάρχει ο Πεσέιρο που έχει καταστρώσει ένα ειδικό σχέδιο δράσης για να κατακτήσει η ομάδα του το πρωτάθλημα (κανένας ακόμη δεν μας έχει πει τι περιλαμβάνει το σχέδιο του Πορτογάλου: ακόμα μία ανάξια σχολιασμού λεπτομέρεια).
Ενώ ο Ολυμπιακός, που διαθέτει το καλύτερο έμψυχο δυναμικό και έχει δείξει και συγκεκριμένα δείγματα αγωνιστικής τακτικής, δεν έχει καμιά τύχη, για τον απλούστατο λόγο ότι στον πάγκο του βρίσκεται ο Λεμονής.
Ενώ ο Ολυμπιακός, που διαθέτει το καλύτερο έμψυχο δυναμικό και έχει δείξει και συγκεκριμένα δείγματα αγωνιστικής τακτικής, δεν έχει καμιά τύχη, για τον απλούστατο λόγο ότι στον πάγκο του βρίσκεται ο Λεμονής.
Συμφωνώ και εγώ, ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού υπολείπεται σε αξία και εμπειρίες σε σχέση με τους συναδέλφους του στην ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό, όμως η παράμετρος προπονητής είναι μια από τις πολλές που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, όταν υπολογίζουμε τις πιθανότητες των ομάδων να φτάσουν στην κατάκτηση του τίτλου. Και επειδή, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένας μέτριος προπονητής που έχει στην διάθεση του καλό έμψυχο υλικό έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει σε βάθος χρόνου τους στόχους του, από έναν καλό προπονητή με κακό ως μέτριο υλικό, συνεχίζω να πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός θα κατακτήσει , δυστυχώς, και φέτος τον τίτλο του πρωταθλητή, όσες «επαγγελματικές» νίκες και αν κάνουν ο Φερέρ και ο Πεσέιρο.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Το προηγούμενο διάστημα, αρκετοί συνάδελφοί μου κατηγορούσαν τον Λεμονή, γιατί χρησιμοποιεί τον «άμπαλο» Κοβάσεβιτς. Μετά το παιχνίδι με την Βέρντερ Βρέμης, είναι αναγκασμένοι να κάνουν την γνωστή τους κωλοτούμπα και να τον αποθεώσουν. Οσο γι’ αυτούς που λοιδορούσαν τον επιθετικό των ερυθρόλευκων και τον χαρακτήριζαν χειρότερο από τον Νούνιες και τον Κωνσταντίνου, τους λέμε ότι όταν ο Σέρβος μεσουρανούσε στα ευρωπαϊκά γήπεδα, οι άλλοι δύο έπαιζαν με τετράγωνες μπάλες.
ΥΓ2: Η συνάντηση του νέου υφυπουργού Αθλητισμού Γιάννη Ιωαννίδη με τον πρόεδρο και το ΔΣ της ΕΠΟ είναι η αρχή για την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στην κυβέρνηση της ΝΔ και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Ξανθός γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολιτική που είχε ακολουθήσει ο Ορφανός ήταν αδιέξοδη, με δεδομένες τις επιτυχίες της Εθνικής μας, η οποία εκτός σοβαρού απρόοπτου θα προκριθεί στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην Γερμανία. Γι’ αυτό και φρόντισε από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε να κάνει ανακωχή με τον Γκαγκάτση και να βγάλει από πάνω του ένα σοβαρό πρόβλημα. Προς το παρόν, δεν έχουμε χειροπιαστές αποδείξεις ότι θ’ αρχίσει να μπαίνει κρατικό χρήμα στο ταμείο της ΕΠΟ, αλλά όλα δείχνουν ότι αυτό είναι απλά θέμα χρόνου. Για τα σοβαρά θέματα του ελληνικού ποδοσφαίρου οι δυο πλευρές συμφώνησαν να τα συζητήσουν στο μέλλον.
