♦ Με ενδιαφέρον παρακολουθούμε τις εξελίξεις στο θέμα της ομολογίας της Μάριον Τζόουνς για χρήση αναβολικών, οι οποίες έχουν πλέον και έντονο ελληνικό ενδιαφέρον. Δεν αναφερόμαστε στο αν θα δοθεί ή όχι το μετάλλιο στην Κατερίνα Θάνου, αλλά στις «αποκαλύψεις» για την υπόθεση Κεντέρη – Θάνου και τη δημοσιοποίηση από την πλευρά της IAAF του συμβιβασμού που είχαν κάνει οι δυο πλευρές.
Στο προηγούμενο φύλλο είχαμε τονίσει ότι η ελληνική πλευρά στο εσωτερικό το παίζει αδιάλλακτη και απαιτεί να δοθεί το μετάλλιο στη Θάνου, όμως μέχρι σήμερα δεν έχει κρατήσει την ίδια δυναμική στάση απέναντι στη ΔΟΕ και την IAAF, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει διαπραγματευτικά ατού στα χέρια της. Το ειδικό βάρος του ελληνικού κλασικού αθλητισμού δεν επιτρέπει μαγκιές και αυτό το ξέρουν πρώτοι απ’ όλους ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Βασίλης Σεβαστής και η παρέα του.
Γι’ αυτό και όλο αυτό το διάστημα παρακολουθούν τις εξελίξεις, ελπίζοντας ότι τα συμφέροντα της πλευράς που θα επικρατήσει στην μάχη που γίνεται στους κόλπους της IAAF θα ταυτίζονται με τις ελληνικές προσδοκίες.
Πάντως, από την πλευρά της η IAAF φρόντισε να στείλει τα απαραίτητα μηνύματα στον ΣΕΓΑΣ. Ο γ.γ. της Διεθνούς Ομοσπονδίας Πιερ Βάις, πριν μερικές μέρες, στη Μάλτα, εξέφρασε την άποψη της IAAF για την υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι Κεντέρης και Θάνου έχουν τιμωρηθεί, ότι αυτό το ξέρει όλος ο κόσμος και ότι μόνο στην Ελλάδα έχουμε διαφορετική άποψη και μιλάμε για συμβιβασμό ανάμεσα στις δυο πλευρές. Οι δηλώσεις του Βάις δημοσιεύτηκαν στις ελληνικές εφημερίδες, όμως το θέμα υποβαθμίστηκε και έφυγε από την αθλητική επικαιρότητα. Μοναδική εφημερίδα που συνεχίζει να ασχολείται με το θέμα είναι η Ελευθεροτυπία και αυτό γιατί υπάρχουν ανοιχτοί λογαριασμοί ανάμεσα στον Φίλιππα Συρίγο και τον πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ Βασίλη Σεβαστή. Ο Συρίγος από την αρχή είχε ξεκάθαρη θέση υπέρ της τιμωρίας των Κεντέρη και Θάνου και επέκρινε τη διοίκηση του ΣΕΓΑΣ που ουσιαστικά τους αθώωσε και προσπάθησε να δημιουργήσει ένα κλίμα στη χώρα μας ότι το όλο θέμα αποτελεί σκευωρία εναντίον του ελληνικού στίβου, γιατί τα μεγάλα συμφέροντα στον κλασικό αθλητισμό δεν έβλεπαν με καλό μάτι τις επιτυχίες των αθλητριών και αθλητών μας. Κάνοντας λοιπόν σημαία τις δηλώσεις του Βάις ο Συρίγος προσπαθεί να πάρει τη ρεβάνς από τον Σεβαστή.
Αν δούμε προσεχτικά τις δηλώσεις και τα έγγραφα της IAAF που έχουν δει τη δημοσιότητα, τυπικά η ελληνική πλευρά έχει δίκιο. Ανάμεσα στις δυο πλευρές έγινε ένας συμβιβασμός ο οποίος σε απλά ελληνικά έλεγε τα εξής: οι αθλητές θα αποδεχτούν ότι αρνήθηκαν να περάσουν από ντόπινγκ κοντρόλ, θα παραμείνουν εκτός αγώνων για 2 χρόνια (η πιο συνηθισμένη ποινή για όσους καταδικάζονται για υποθέσεις ντόπινγκ είναι τα 2 χρόνια) και από την πλευρά της η IAAF δε θα πάρει επίσημη καταδικαστική απόφαση εναντίον τους. Την περίοδο που έγινε ο συμβιβασμός βολεύονταν όλοι, όμως τώρα που τα δεδομένα είναι διαφορετικά, από την πλευρά της η IAAF σπάει κατά κάποιον τρόπο τη συμφωνία (όπως είναι σε όλους γνωστό, μια συμφωνία σπάει συνήθως από τον πιο ισχυρό, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιβάλει τους όρους του) και υποστηρίζει ότι υπάρχει τιμωρία. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία και τις διεργασίες που γίνονται στο παρασκήνιο, όλα δείχνουν ότι στη διεθνή ομοσπονδία είναι αρκετά ισχυρή η άποψη που επιμένει να μη δοθεί το μετάλλιο στη Θάνου. Για το λόγο αυτό αφήνουν στην άκρη τις όποιες συμφωνίες του παρελθόντος και θεωρούν ότι η αθλήτρια έχει τιμωρηθεί, ώστε να έχουν ένα επιπλέον επιχείρημα.
Θα ρωτήσει κάποιος: αν τελικά αποφασίσουν να δοθεί το μετάλλιο στη Θάνου, την οποία έχουν τιμωρήσει σαν ντοπαρισμένη, δε θα έχουν επικοινωνιακό πρόβλημα; Πιθανόν να έχουν, αλλά μπορούν εύκολα να το λύσουν, αφού μπορούν να ισχυριστούν ότι η νομοθεσία δεν τους επιτρέπει να κάνουν διαφορετικά. Οπως συμβαίνει σε κάθε περίπτωση στον επαγγελματικό αθλητισμό, «ο νόμος και το δίκιο» είναι με το μέρος του ισχυρού και κάθε μέσο είναι θεμιτό προκειμένου να εξασφαλιστούν τα κέρδη των καπιταλιστών που «επενδύουν» σ’ αυτόν. Ολα τ’ άλλα είναι συζητήσεις για να έχουμε δουλειά οι δημοσιογράφοι και να μπορούμε να γεμίζουμε τις στήλες των εφημερίδων.
Κλείνοντας το θέμα (προς το παρόν, γιατί οι εξελίξεις τρέχουν), θα θέλαμε να σχολιάσουμε τη στάση που κράτησε ο Συρίγος και η εφημερίδα του. Αντί να αναδείξουν το ζήτημα στην πραγματική του διάσταση, να μιλήσουν για την ουσία του επαγγελματικού αθλητισμού και να κατηγορήσουν και τις δυο πλευρές (ΣΕΓΑΣ και IAAF), ότι βάζουν τα φράγκα και τα κέρδη πάνω από τις αξίες και τις αρχές του αθλητισμού, παίρνουν το μέρος της IAAF και κατηγορούν τον ΣΕΓΑΣ ότι δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα την «τιμωρία» των Κεντέρη – Θάνου. Βάζει το προσωπικό του πρόβλημα πάνω από την ουσία του προβλήματος και προσπαθεί να πάρει τη ρεβάνς από το Σεβαστή.
♦ Το ποδόσφαιρο είναι το πλέον λαϊκό άθλημα και μπορεί να χαρίζει μοναδικές στιγμές, όπως αυτή που μας πρόσφεραν οι παίχτες της Σλάβια Πράγας μετά το τέλος της αναμέτρησης με την Αρσεναλ στο Λονδίνο. Οι Τσέχοι είχαν γνωρίσει ταπεινωτική ήττα (έχασαν 7-0), οι οπαδοί τους στην εξέδρα έψαχναν να βρουν τρύπα για να κρυφτούν από τη ντροπή τους και ξαφνικά όλα άλλαξαν. Ολοι οι ποδοσφαιριστές της Σλάβια προχώρησαν από τον πάγκο της ομάδας στο σημείο που ήταν οι οπαδοί τους, γονάτισαν μπροστά τους, έστρεψαν αριστερά το βλέμμα τους και τους ζήτησαν ταπεινά συγγνώμη. Το θέαμα ήταν μοναδικό. Οι οπαδοί στην εξέδρα έμειναν στήλη άλατος και δεν ήξεραν πώς να αντιδράσουν. Μετά την εφτάρα, ένιωσαν μια ακόμη έκπληξη. Η κάμερα έδειξε την εξέδρα και άπαντες οι φίλοι της Σλάβια ήταν αποσβολωμένοι. Η σαστιμάρα τους έσπασε μόνο όταν οι παίχτες σηκώθηκαν όρθιοι και τότε οι Τσέχοι οπαδοί ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και επευφημίες. Ενα πρωτόγνωρο θέαμα, οπαδοί να χειροκροτούν παίχτες που ήταν υπεύθυνοι για μια ταπεινωτική ήττα, που θα μείνει για πάντα στίγμα στην ιστορία της ομάδας.
Δε μπορώ να φανταστώ άλλο άθλημα που να μπορεί να προσφέρει τέτοιες μαγικές στιγμές. Οσο και αν ακούγεται παράξενο, θα ήθελα να ήμουν στη θέση των οπαδών της Σλάβια και να νιώσω την ανατριχίλα της στιγμής. Είμαι σίγουρος ότι στη δική τους μνήμη έχουν σβηστεί τα 7 γκολ και η λύπη για την ήττα και στα παιδιά τους θα διηγούνται με περηφάνια και νοσταλγία, ότι είχαν την τύχη να βρεθούν εκείνο το βράδυ στις εξέδρες του γηπέδου της Αρσεναλ. Η συγκεκριμένη εικόνα ανήκει πλέον στην ιστορία των σπορ και ενισχύει την άποψη ότι το ποδόσφαιρο, ακόμη και στην ακραία επαγγελματική του μορφή, είναι άθλημα που συγκινεί τις πλατιές λαϊκές μάζες. Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά, ότι η μπάλα, αυτό το κομμάτι πετσιού που το φουσκώνουμε με αέρα, έχει μεγάλη ψυχή, που μπορεί να αλλάζει συναισθήματα και να γράφει ιστορία. Από το ρεπορτάζ δεν μπορέσαμε να βγάλουμε άκρη για το ποιος σκέφτηκε την κίνηση των παιχτών της Σλάβια, αλλά δεν έχει νομίζω ιδιαίτερη σημασία. Ηταν τεράστια μαγκιά αυτό που έκαναν και είναι νομίζω η πρώτη φορά που δε μπορούμε να πούμε ότι «από τότε που βγήκε η συγνώμη χάθηκε το φιλότιμο».
Κος Πάπιας
Papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Για μια ακόμη φορά ο Ολυμπιακός του Λεμονή έδειξε ένα διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που μας είχαν συνηθίσει οι ερυθρόλευκοι τα προηγούμενα χρόνια. Η στήλη ένιωσε ιδιαίτερη ευχαρίστηση, αφενός γιατί έχασε ο Ολυμπιακός και αφετέρου γιατί οι έγκριτοι συνάδελφοι, που πριν λίγες βδομάδες χαρακτήριζαν τον Λεμονή άσχετο, ανίκανο και απαιτούσαν να φύγει από τον πάγκο του Ολυμπιακού, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης αναγκάστηκαν για μια ακόμη φορά να γλύφουν εκεί που έφτυναν.
ΥΓ2: Τρίζουν τα κόκαλα του αείμνηστου ηγέτη της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης με τα όσα πρωτοφανή συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη του νέου αρχηγού. Μετά τις «ιδεολογικές» αντιπαραθέσεις και τα κείμενα «αρχών και θέσεων», έχουμε χτυπήματα κάτω από τη μέση και βαρείς χαρακτηρισμούς ανάμεσα στον Γιωργάκη και τον Μπενίτο, που κάνουν τον απλό ψηφοφόρο του κινήματος να απορεί για τη σφοδρότητα της σύγκρουσης και να αναρωτιέται για το αν είναι δυνατή η ενότητα και η συνύπαρξή τους, μετά την εκλογή αρχηγού. Οσοι γνωρίζουν τον τρόπο λειτουργίας και τις λυκοφιλίες
στα αστικά κόμματα δεν εκπλήσσονται, αφού γνωρίζουν ότι οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί και τα ειρωνικά σχόλια, που γίνονται πλέον μπροστά σε κάμερες και ακροατήριο, είναι συστατικό της δημοκρατικής λειτουργίας τους. Αυτά που συμβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ αποτελούν τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι τα ηγετικά στελέχη των αστικών κομμάτων δεν ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο, παρά μόνο για την εξουσία και την ικανοποίηση των προσωπικών φιλοδοξιών τους. Οσο γι’ αυτούς που επιμένουν να συμμετέχουν στις εκλογές και να αποπροσανατολίζουν το λαό με τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες τους, δεν έχουν άλλη λύση από το να στηρίξουν χωρίς αυταπάτες την υποψηφιότητα του Κώστα Σκανδαλίδη. Αλλωστε, όπως και αυτοί, μάχεται από θέσεις αρχών για να σπάσει ο δικομματισμός.
