Σε ένα ρεσιτάλ ψεύδους και παραπληροφόρησης από τον Αλογοσκούφη εξελίχτηκε η δεύτερη συζήτηση για το Ασφαλιστικό, που έγινε στην κοινή συνεδρίαση των Διαρκών Επιτροπών Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, την περασμένη Τρίτη. Ο στόχος προφανής: να καλλιεργηθεί εκείνο το κλίμα που θα διευκολύνει το πέρασμα όσων περισσότερων αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων από την παρούσα κυβέρνηση, για να συνεχίσει από καλύτερες θέσεις η επόμενη. Ο Αλογοσκούφης το επανέλαβε: το Ασφαλιστικό δεν είναι υπόθεση μιας αλλά πολλών τετραετιών. Θεωρεί και αυτός, όπως και οι προκάτοχοί του, ότι όσα έχουν αρπάξει μέχρι τώρα από τους εργαζόμενους τα έχουν κατοχυρώσει και σ’ αυτό έχουν την αμέριστη βοήθεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, η οποία έχει «ξεχάσει» το αίτημα για κατάργηση (τουλάχιστον) των έως τώρα αντιασφαλιστικών νόμων.
Στη συνεδρίαση αυτή δεν πήραν μέρος, όπως είναι γνωστό, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, αν και κατέστησαν ξεκάθαρο ότι δεν αποχωρούν οριστικά από το «διάλογο». Ενα παιχνίδι παίζουν, για να μπορέσουν να ελέγξουν τις μελλοντικές αντιδράσεις στο εργατικό κίνημα. Αλλωστε, στο «διάλογο» συμμετέχουν κανονικότατα, αφού ανταλλάσσουν επιστολές και ανακοινώσεις με την κυβέρνηση, περιορίζοντας το όλο ζήτημα στα χρωστούμενα του κράτους προς το ΙΚΑ.
Αντίθετα, επέστρεψε στη συζήτηση το ΠΑΣΟΚ, που είχε αποχωρήσει στην προηγούμενη συνεδρίαση. Η σχετική απόφαση πάρθηκε σε σύσκεψη στελεχών υπό τον Γιωργάκη και προφανώς έχει να κάνει με την υπευθυνότητα που πρέπει να δείξει το ΠΑΣΟΚ έναντι του συστήματος. Η «αριστεροσύνη» είναι καλή για το εσωκομματικό παιχνίδι, αλλά σε κρίσιμα ζητήματα, που αφορούν την πορεία του ελληνικού καπιταλισμού, δεν υπάρχουν περιθώρια για παιχνίδια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι την ίδια στάση κράτησε το ΠΑΣΟΚ και την περίοδο που ετοιμαζόταν ο νόμος πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, με ομοφωνία Παπανδρεϊκών και Βενιζελικών. Η κυβέρνηση προσπάθησε να κάνει σπέκουλα, με τον ισχυρισμό ότι δήθεν το ΠΑΣΟΚ μετάνιωσε και άλλαξε θέση, όμως ο Πάγκαλος τους απάντησε με σκληρό τρόπο. Και είχε δίκιο. Οπως θα θυμούνται οι αναγνώστες μας, και μεις είχαμε σημειώσει πως το ΠΑΣΟΚ αποχώρησε μόνο από τη συγκεκριμένη συνεδρίαση και όχι από το «διάλογο», όπως είχαν καταστήσει σαφές και ο Πάγκαλος και η Χριστοφιλοπούλου.
Πιάνοντας το μήνυμα η κυβέρνηση και θέλοντας να δείξει «ανοιχτό πνεύμα» και «καλή διάθεση» επεξεργάστηκε μια νέα θέση, για να βοηθήσει την προπαγάνδα της. Μέρες πριν, από το υπουργείο Οικονομίας διοχετεύθηκε στους δημοσιογράφους η είδηση, ότι ο Αλογοσκούφης θα τροποποιήσει το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού και θα δώσει στο ΙΚΑ το 2008 τη νόμιμη επιχορήγηση (1% του ΑΕΠ), ενώ θα καλύψει και τα χρωστούμενα των προηγούμενων χρόνων (2003-2007). Ο Αλογοσκούφης έστειλε την ομιλία του στις εφημερίδες πριν την εκφωνήσει, ενώ φρόντισε να μιλήσει την ώρα που βρίσκονταν σε εξέλιξη τα τηλεοπτικά δελτία, μη αφήνοντας χρόνο για την αντιπολίτευση. Το πιο προκλητικό είναι ότι έστειλε μια ομιλία-μαϊμού ως προς ένα κρίσιμο θέμα. Συγκεκριμένα, στην υποτιθέμενη ομιλία έγραφε, ότι το κράτος θα δώσει στο ΙΚΑ το 1% του ΑΕΠ για το 2008 και θα εξοφλήσει άπαξ τις οφειλές από τα προηγούμενα χρόνια. Στη Βουλή, όμως, «διευκρίνισε» ότι οι οφειλές των προηγούμενων ετών θα εξοφληθούν με ομόλογα μακράς διάρκειας (15ετή και 20ετή του ελληνικού δημοσίου). Δηλαδή, το ΙΚΑ θα εισπράξει (αν εισπράξει) λεφτά που έπρεπε να πάρει το αργότερο μέχρι το 2008, μετά από 15-20 χρόνια. Ο Αλογοσκούφης επικαλέστηκε το νόμο Ρέππα και κανείς δεν τον αντέκρουσε. Τι να έλεγαν οι Πασόκοι, να στρέφονταν ενάντια σ’ ένα δικό τους νόμο;
Ομως, τα λεφτά που χρωστάει η κυβέρνηση στο ΙΚΑ μόνο για τα τελευταία χρόνια είναι πολύ περισσότερα και γι’ αυτά ο Αλογοσκούφης δεν είπε κουβέντα, μολονότι προκλήθηκε δημόσια (με επιστολή) και από τη ΓΣΕΕ. Σημάδι πως το κράτος έχει σκοπό αυτά τα λεφτά να τα διαγράψει. Συγκεκριμένα, πρόκειται για τουλάχιστον 4,3 δισ. ευρώ από τη θεσμοθετημένη συμμετοχή του κράτους στη χρηματοδότηση του κλάδου υγείας του ΙΚΑ, που προσπάθησε να την καταργήσει ο Χριστοδουλάκης το 2002, δεν τα κατάφερε και έκτοτε με τσαμπουκά δεν δίνουν τα χρήματα (ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ το 2003, συνέχισε το 2004 και μετά η σκυτάλη πέρασε στη ΝΔ). Για τουλάχιστον 1,5 δισ. ευρώ από την άσκηση κρατικής προνοιακής πολιτικής μέσω του ΙΚΑ, τα οποία επίσης δεν αποδόθηκαν. Για τουλάχιστον 1,2 δισ. ευρώ από συσσωρευμένες οφειλές του παρελθόντος, που συμφωνήθηκε το 2002 να καταβληθούν, όμως το κράτος ουδέποτε τα κατέβαλε. Για 1,5 δισ. ευρώ βεβαιωμένες ασφαλιστικές εισφορές από επιχειρήσεις και οργανισμούς του δημοσίου, που δεν έχουν καταβληθεί. Δηλαδή, το κράτος-εργοδότης συμπεριφέρεται ως ο χειρότερος εισφοροφυγάς, την ίδια ώρα που εξαπολύει μύδρους κατά της εισφοροδιαφυγής.
Οι οφειλές αυτές, που αφορούν μόνο την τελευταία πενταετία και είναι θεσμοθετημένες, φτάνουν το ύψος των 8,2 δισ. ευρώ τουλάχιστον, είναι δηλαδή επταπλάσιες του υπολοίπου των 1,172 δισ. ευρώ που θα ρυθμιστούν με μακροχρόνια ομόλογα. Εγινε φανερό ότι ο Αλογοσκούφης σκοπεύει να κάνει ό,τι έκανε ο Χριστοδουλάκης. Να διαγράψει αυτά τα χρέη του κράτους με μια νέα ρύθμιση, στο πλαίσιο του αντιασφαλιστικού νόμου που ετοιμάζει. Ισως να δώσει κάτι απ’ αυτά (πάντα με ομόλογα) και τα υπόλοιπα θα πάνε «υπέρ πατρίδος».
Από την άλλη, ο Αλογοσκούφης επιδόθηκε σε μια προκλητική ελλειμματολογία και κινδυνολογία, χρησιμοποιώντας το γνωστό κόλπο των νεοφιλελεύθερων. Τσουβαλιάζει όλες τις δαπάνες ασφαλιστικού, προνοιακού και υγειονομικού χαρακτήρα του κρατικού προϋπολογισμού, τις κάνει ποσοστό του ΑΕΠ, κάνει μια αυθαίρετη προβολή στο χρόνο οπότε έχουμε μια εφιαλτική, πλην όμως ψεύτικη εικόνα. Γιατί, βέβαια, δε μπορείς να αθροίζεις τις επιχορηγήσεις προς το ΙΚΑ με τις συντάξεις του δημοσίου και του ΟΓΑ, που είναι εντελώς ανόμοια μεγέθη.
Αυτές οι αλχημείες χρησιμοποιήθηκαν για να στηριχτεί το συμπέρασμα που με τα ίδια σχεδόν λόγια διατύπωσαν και οι δύο υπουργοί.
Αλογοσκούφης: «Είναι γεγονός ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με τις επιχορηγήσεις από το Γενικό Κρατικό Προϋπολογισμό. Δίνει μια ένεση στο ασφαλιστικό σύστημα η όποια επιχορήγηση από αυτόν, διότι δεν μπορεί το ολοένα διευρυνόμενο έλλειμμα των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης να επιβαρύνει όλο και περισσότερο τον Κρατικό Προϋπολογισμό, δηλαδή τον έλληνα φορολογούμενο».
Μαγγίνας: «Υπάρχει η άποψη, ότι μια πολύ μεγαλύτερη από τη σημερινή κρατική επιχορήγηση μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Η άποψη αυτή, εκτός από την αντικειμενική αδυναμία, την οποία εμπεριέχει, εάν θέλουμε να μιλάμε με ειλικρίνεια και όχι με υποκρισία, προσεγγίζει την επιφάνεια του προβλήματος και όχι την ουσία του, τους πραγματικούς λόγους που επιβάλλουν την αναμόρφωση του συστήματος».
Σ’ αυτές τις τοποθετήσεις φαίνεται καθαρά η στόχευση της κυβέρνησης και η προσχηματικότητα του «διαλόγου». Σκοπός τους είναι να περάσουν μερικούς μήνες με συζητήσεις, να βγάλει στο μεταξύ κάποιο «πόρισμα» ο Αναλυτής, να φέρουν και καμιά ακόμη κατά παραγγελίαν «αναλογιστική μελέτη» και να περάσουν σε νομοσχέδιο, ανάλογα με το κλίμα που θα έχει διαμορφωθεί και με τις πολιτικές στοχεύσεις της κυβέρνησης. Μπορεί ο Μαγγίνας να λέει ότι ο «διάλογος» θα κρατήσει «όσο χρειαστεί», όμως πρέπει να πάρουμε υπόψη μας την τοποθέτηση του Αλογοσκούφη στο Ecofin (νόμος μέχρι τον Ιούνη του 2008). Το μόνο που είναι υπό συζήτηση είναι το εύρος των ανατροπών που θα επιχειρηθούν σ’ αυτή τη φάση.
Το ΠΑΣΟΚ μονοπώλησε τη συζήτηση. Είναι χαρακτηριστικό ότι μίλησε μόνο ένας γαλάζιος βουλευτής, ενώ από το ΠΑΣΟΚ μίλησαν (περισσότερες από μια φορές) ο Πάγκαλος, η Χριστοφιλοπούλου, ο Μαγκριώτης, ο Γείτονας, η Κατσέλη. Οι τοποθετήσεις τους περιείχαν άφθονες αντικυβερνητικές κορόνες, αλλά επί της ουσίας εκείνο για το οποίο εγκαλούσαν την κυβέρνηση είναι ότι δεν προώθησε την εφαρμογή του νόμου Ρέππα κατά την πρώτη θητεία της! Τι δηλαδή δεν προώθησε η κυβέρνηση; Τον αποχαρακτηρισμό της πλειοψηφίας των βαρέων και ανθυγιεινών και την υποχρεωτική ένταξη των Ταμείων των ΔΕΚΟ στο ΙΚΑ! Ο Πάγκαλος κατέθεσε, επίσης, το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την Κοινωνική Ασφάλιση, στο οποίο φιγουράρουν θέσεις όπως «παράταση του ασφαλιστικού βίου, με κίνητρα οικειοθελούς παραμονής στην εργασία», «ενίσχυση ανταποδοτικής σχέσης εισφορών-παροχών» (δηλαδή, μείωση συντάξεων), «αναμόρφωση και επικαιροποίηση του κανονισμού βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων (που) θα πρέπει να στοχεύει στην αποτύπωση των σημερινών συνθηκών εργασίας».
Είναι φανερό το παιχνίδι που θα παίξει το ΠΑΣΟΚ, αντικυβερνητικές κορόνες, συμφωνία στην ελλειμματολογία και κριτική στην κυβέρνηση για ανικανότητα. Δηλαδή, καμιά αντιπαράθεση επί της ουσίας των αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων. Τα ίδια είχε κάνει η ΝΔ όταν ψηφιζόταν ο νόμος Ρέππα. Αποχώρησε από την ψηφοφορία, κατήγγειλε το νόμο, δεσμεύτηκε ότι θα τον αλλάξει και όταν κέρδισε την εξουσία διακήρυξε ότι θα προωθήσει όλες τις εκκρεμούσες διατάξεις του.
