Εβδομη μέρα της αγόρευσης Μυλωνά, με κύριο θέμα την υπόθεση Ανδρουλιδάκη. Ο συνήγορος του Τζωρτζάτου, αφού έπλεξε το εγκώμιο του Ανδρουλιδάκη και χαρακτήρισε καταδικαστέα την πράξη, υποστήριξε καταρχάς ότι η υπόθεση κακώς έχει χαρακτηριστεί ως ανθρωποκτονία. Πρόκειται για τραυματισμό και όχι για θανάτωση. Γι’ αυτό επικαλέστηκε την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου, που επιδίκασε αποζημίωση στη χήρα Ανδρουλιδάκη, αποδίδοντας «αποκλειστική ευθύνη για το θάνατό του στους γιατρούς». Πέραν τούτου, υποστήριξε ότι ο Τζωρτζάτος δεν είναι αυτός που πυροβόλησε. Για τον Τέλιο, [που υποστηρίζει το αντίθετο, είπε ότι πρόκειται για κάκιστο ηθοποιό που έδωσε μια κακής ποιότητας παράσταση. Αναφέρθηκε μάλιστα αναλυτικά στη σωρεία των αντιφάσεων που προκύπτουν από την απολογία του Τέλιου. Παίρνοντας την προανακριτική απολογία του Τζωρτζάτου, την οποία ο ίδιος έχει καταγγείλει, θύμισε πως ο Τζωρτζάτος παραδέχεται ότι ήταν δίπλα στον Κουφοντίνα αλλά δεν πυροβόλησε αυτός. Επικαλέστηκε δε ορισμένες μαρτυρίες, σύμφωνα με τις οποίες δράστης ήταν ο πιο κοντός που επέστρεψε στο αυτοκίνητο με τον ψηλό με την καπαρντίνα, υπονοώντας έτσι ότι δράστης ήταν ο Κουφοντίνας!
Αναρωτιόμαστε, αν ο Δ. Κουφοντίνας έμπαινε στο ποινικό σκέλος και προσπαθούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του από τις επιμέρους κατηγορίες, τι ακριβώς θα μπορούσε να κάνει. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να υποστηρίξει, για να βγάλει τον εαυτό του απέξω, ότι το δίδυμο ψηλός-κοντός δεν είναι ο ίδιος με τον Τζωρτζάτο, αλλά ο Τζωρτζάτος με τον Τέλιο. Οπότε ο κοντός σ’ αυτό το δίδυμο είναι ο Τζωρτζάτος. Σε τέτοια τερατουργήματα οδηγεί η κατά πόδας παρακολούθηση της τακτικής των μεταμεληθέντων, στη βάση της λογικής «δεν ήμουν εγώ, ήταν ο άλλος».
Τέλος, για ορισμένες υποθέσεις εκρήξεων ο Ι. Μυλωνάς υποστήριξε ότι έχουν χαρακτηριστεί λάθος νομικά. Ο σωστός χαρακτηρισμός είναι απόπειρες εκρήξεων και θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν ενιαία, γιατί πρόκειται για κλασική περίπτωση κατ’ εξακολούθηση εγκλήματος. Οσο για τη συμμετοχή του Τζωρτζάτου, υποστήριξε ότι είναι σε όλες αυτή του απλού συνεργού, στη χειρότερη γι’ αυτόν περίπτωση.
