ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΕΤΣΟΥ
Μ’ έφαγε το σύστημα! Σ’ αυτές τις τέσσερις λέξεις θα μπορούσε να συμπυκνωθεί το σόου Πέτσου ενώπιον του έκτακτου τρομοδικείου του Κορυδαλλού. Πεταμένος στα σκουπίδια της πολιτικής, σαν στυμμένη λεμονόκουπα, ο τέως πολιτικός προσπάθησε να δώσει μια τελευταία παράσταση, σαν πρωταγωνιστής μπουλουκιού της δεκαετίας του ’60, που παίζει με κοινό τ’ αστέρια τ’ ουρανού. Ο Πέτσος έδωσε την παράστασή του με μοναδικό θεατή τον Λ. Παπαδημητρίου, συμπάσχοντα και κατανοούντα, λόγω κοινής τύχης. Εχει κι αυτός, βλέπετε, πεταχτεί στα αζήτητα από τη ΝΔ.
Συνωμότησε, λοιπόν, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, με όργανο τη 17Ν (!) για να βγάλει από τη μέση τον κορυφαίο πολιτικό Γ. Πέτσο! Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε… Στα αξιοσημείωτα της κατάθεσης Πέτσου η εισαγωγή μιας νέας θεωρίας για το πολιτικό έγκλημα, παγκοσμίως πρωτότυπης, απ’ όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Κατά τον Γ. Πέτσο, η δράση της 17Ν δεν ήταν πολιτικό έγκλημα αλλά πολιτικός καιροσκοπισμός. Ηταν έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου, που έχει πολιτικά κίνητρα, χαμερπή! Εως τώρα γνωρίζαμε την υποκειμενική, την αντικειμενική και τη μικτή θεωρία για το πολιτικό έγκλημα, καθώς και την πιο σύγχρονη θεωρία του πολιτικού εγκληματία. Τώρα μάθαμε και τη θεωρία του πολιτικού καιροσκοπισμού! Επειδή ποτέ δεν είναι έργα, ίσως θα έπρεπε ο Πέτσος να παρουσιάσει τη θεωρία του στα νομικά περιοδικά και να διεκδικήσει ένα διδακτορικό.
Η εισαγγελέας Ε. Κουτζαμάνη, πάντως, δεν έδειξε ιδιαίτερα καλά ανακλαστικά. Ρώτησε τον Πέτσο αν είπε ότι οι κατηγορούμενοι δεν είχαν πολιτική κίνητρα, συμπληρώνοντας με νόημα (αναφερόμενη προφανώς στον Δ. Κουφοντίνα): «Επειδή κάποιος εδώ μας λέει άλλα…». Ο Πέτσος, αναιρώντας όσα είχε υποστηρίξει προηγουμένως περί πολιτικών κινήτρων, έστω χαμερπών, συμφώνησε μαζί της, αν και με μισή καρδιά. Ετσι, η θεωρία του πολιτικού καιροσκοπισμού ετρώθη βάναυσα και η νομική επιστήμη έχασε πρόωρα έναν υποψήφιο διδάκτορα.
Στα αξιοσημείωτα, το νέο «ολίσθημα» της εισαγγελικής αρχής, από τον αναπληρωτή εισαγγελέα αυτή τη φορά, που απευθυνόμενος στον Πέτσο έκανε λόγο για τους «18-19 κατηγορούμενους που αποτελούν τον κορμό της 17Ν». Η αναφορά αυτή προκάλεσε την άμεση και έντονη αντίδραση του Δ. Κουφοντίνα, γεγονός που ανάγκασε τον εισαγγελέα να αναδιπλωθεί, διευκρινίζοντας ότι εννοεί «κατά το κατηγορητήριο». Η Γ. Κούρτοβικ ζήτησε να καταγραφεί ακριβώς στα πρακτικά η φράση του αναπληρωτή εισαγγελέα και ο πρόεδρος παρατήρησε ότι «έδωσε διευκρινίσεις».
Μετά την κατάθεση Πέτσου, ο Ι. Μυλωνάς, επικαλούμενος την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (άρθρο 6, παρ. 3β) και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που μιλούν για παροχή στον κατηγορούμενο όλων των δυνατοτήτων να προετοιμάζει την υπεράσπισή του, υπέβαλε αίτημα να συνεδριάζει το δικαστήριο δυο φορές την εβδομάδα, διότι με τους ρυθμούς που εξελίσσεται η δίκη, με καθημερινές πολύωρες συνεδριάσεις, οι συνήγοροι δεν μπορούν να ασκήσουν με επάρκεια τα καθήκοντά τους. Το αίτημα συνυπέβαλαν επίσης οι συνήγοροι του Χρ. Ξηρού (Γ. Γκουντούνας και Α. Κωνσταντάκης), του Δ. Κουφοντίνα (Γ. Κούρτοβικ και Β. Καρύδης). Η εισαγγελέας πρότεινε να απορριφθεί το αίτημα της υπεράσπισης, αποφεύγοντας να απαντήσει στην ουσία. Συγκεκριμένα, υποστήριξε ότι οι κατηγορούμενοι και οι συνήγοροί τους έχουν στο δικαστήριο όλη την άνεση να αναπτύξουν την υπερασπιστική τους γραμμή. Ομως, όπως απάντησαν οι υπερασπιστές δευτερολογώντας, δεν έθεσαν ζήτημα παραβίασης των δικαιωμάτων τους στη διαδικασία, αλλά ζήτημα σωστής προετοιμασίας της υπεράσπισης, γεγονός που παραβιάζει τα δικαιώματα των κατηγορούμενων.
