Εξι μήνες μετά τον μεγάλο σεισμό που χτύπησε την Αϊτή, μεγάλο μέρος της πρωτεύουσας παραμένει συντρίμμια. Παρά τις υποσχέσεις βοήθειας από όλο τον κόσμο, ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι (το ένα έκτο του πληθυσμού) εξακολουθούν να παραμένουν άστεγοι.
Με αυτά τα λόγια περιγράφει την κατάσταση στην Αϊτή ο ανταποκριτής του Αλ-Τζαζίρα από την πρωτεύουσα, Πορτ-Ο-Πρενς. Εκεί που τελειώνουν οι «τηλεμαραθώνιοι» αρχίζει η πραγματική ζωή. Ο,τι και να πιστεύει κανείς, δε μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η Αϊτή αποτελεί το πιο χτυπητό παράδειγμα για την αναποτελεσματικότητα (πέρα από την υποκρισία) της «φιλανθρωπίας» που αφήνει αλώβητο το σύστημα της υποδούλωσης ολόκληρων λαών στα ιμπεριαλιστικά κοράκια και τους ντόπιους καπιταλιστές. Τα ψίχουλα των «φιλάνθρωπων» κυριών είναι καλά για να «σώσουν τις ψυχούλες τους» και να τους γεννήσουν την ελπίδα ότι θα κερδίσουν μια θέση στον «επουράνιο παράδεισο», πέραν τούτου όμως…
