«Η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία θα ήταν μια φυσιολογική εξέλιξη», αποφάνθηκε ο Α. Τσίπρας (συνέντευξη στο «Βήμα» της περασμένης Κυριακής). Και για να γίνει πιο σαφής έδωσε το περίγραμμα των πολιτικών προσδοκιών (και επιδιώξεων) του ΣΥΝ (δεν γράφουμε και του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν ξέρουμε αν μέχρι τις επόμενες εκλογές θα υπάρχει το συμμαχικό σχήμα στο σύνολό του): «Το ζήτημα είναι να ωριμάσουν οι κοινωνικές διεργασίες ώστε από την κάλπη να προκύψουν εξελίξεις διεξόδου. Δηλαδή μια αληθινά προοδευτική κυβέρνηση που να θέλει και να μπορεί να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση. Με απεμπλοκή από τον οδυνηρό μηχανισμό στήριξης, με διεκδίκηση αναδιάρθρωσης του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με τολμηρό πρόγραμμα ανόρθωσης της οικονομίας και προστασίας της κοινωνίας».
Ωραία λογάκια που όταν τα υποβάλλεις σε κριτική αποκαλύπτουν μια πραγματικότητα που δεν διαφέρει σε τίποτα από τη σημερινή. Διότι τι σημαίνει «διεκδίκηση αναδιάρθρωσης του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο»; Σημαίνει να ζητήσεις απ’ αυτούς που σου επέβαλαν τη συγκεκριμένη επιτροπεία ν’ αλλάξουν γνώμη. Και γιατί ν’ αλλάξουν γνώμη όταν εσύ σέβεσαι το πλαίσιο που αυτοί ελέγχουν, δηλαδή την ΕΕ και την ευρωζώνη; Το μόνο που μένει είναι ένα αντιδραστικό κήρυγμα, τυλιγμένο σε λαμπερό χαρτί, μπας και τσιμπήσουν κάποιοι απελπισμένοι Πασόκοι και ψηφίσουν ΣΥΝ στις επόμενες εκλογές.
