«Από το Γενάρη του 2010 έχει συντελεστεί μία σοβαρή χειροτέρευση της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στη Λωρίδα της Γάζας. Ο λόγος είναι ότι η μοναδική μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, το εργοστάσιο παραγωγής ισχύος της Γάζας, είναι ικανό να παράγει μόνο τη μισή ηλεκτρική ενέργεια που παρήγαγε πριν τον Γενάρη του 2010, εξαιτίας της έλλειψης κεφαλαίων που χρειάζονται για να αγοραστεί καύσιμο που απαιτείται για να δουλέψει το εργοστάσιο. Σαν αποτέλεσμα, σχεδόν όλοι οι 1.4 εκατ. παλαιστίνιοι κάτοικοι της Λωρίδας της Γάζας, εκτός από αυτούς που ζουν στην περιοχή της Ράφα (σ.σ. στα σύνορα με την Αίγυπτο) θα πρέπει να αντιμετωπίσουν προγραμματισμένες διακοπές ηλεκτρικού 8-12 ώρες την ημέρα, συγκριτικά με πριν το Γενάρη του 2010 που ήταν 6-8 ώρες». Αυτά αναφέρει στην εισαγωγή της η μικρή (μόλις τετρασέλιδη) αναφορά του γραφείου «Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων στην κατεχόμενη Παλαιστινιακή περιοχή» του ΟΗΕ, που δημοσιεύτηκε στις αρχές της εβδομάδας.
Γιατί υπάρχει έλλειψη κεφαλαίων για την αγορά καυσίμων; Γιατί απλούστατα από το Γενάρη του 2010 σταμάτησε η επιδότηση του εργοστασίου για την αγορά καυσίμων, που έδινε απευθείας η Ευρωπαϊκή Ενωση. Πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα –όπως επισημαίνει η έκθεση– το εργοστάσιο να λειτουργεί με μόνο μία τουρμπίνα παράγοντας μόλις 30 MW, δηλαδή λίγο παραπάνω από το ένα πέμπτο της μέγιστης ισχύος του πριν τον αποκλεισμό (140 MW) και λιγότερο από τη μισή από την παραγωγή ισχύος το 2009 (60-65 MW).
Οι εκτεταμένες διακοπές ηλεκτροδότησης είναι μόνο η μία πλευρά του βασανιστηρίου στο οποίο υποβάλλεται ο παλαιστινιακός λαός. Οι υπόλοιπες πλευρές δεν είναι μικρότερης σημασίας. Σύμφωνα με την έκθεση του ΟΗΕ, οι επιπτώσεις των ελλείψεων ηλεκτρικής ενέργειας εξαπλώνονται σε όλες τις φάσεις της καθημερινής ζωής των κατοίκων, από τις μικροδουλειές των νοικοκυριών, τις υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης, τη γεωργία, μέχρι την αποχέτευση και την ύδρευση. Στην τελευταία οι συνέπειες είναι καταστροφικές. Μόνο για 5 με 7 ώρες την ημέρα υπάρχει τρεχούμενο νερό από το δίκτυο πόλης για τα νοικοκυριά, όχι μερικών περιοχών αλλά ολόκληρης της Λωρίδας της Γάζας. Τα νοσοκομεία δουλεύουν με γεννήτριες που συχνά χαλάνε και με UPS, τα οποία όμως χρειάζονται μπαταρίες οι οποίες απαγορεύεται να εισαχθούν από τις ισραηλινές αρχές. Κάποιος κόσμος (αυτοί που έχουν περισσότερα χρήματα) αγοράζει γεννήτριες, οι οποίες μπαίνουν στη Γάζα μόνο μέσω των τούνελ. Κι αυτές όμως είναι επικίνδυνες και πολλά ατυχήματα έχουν προκληθεί από πυρκαγιές που έχουν ξεσπάσει κατά το άναμά του, ή από δηλητηριάσεις λόγω αναθυμιάσεων. Μόνο μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2010, 17 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και άλλοι 36 τραυματιστεί από τέτοια ατυχήματα.
Το εργοστάσιο επεξεργασίας λυμάτων της Λωρίδας της Γάζας θα πρέπει να λειτουργεί χωρίς διακοπή για 14 μέρες για την πλήρη επεξεργασία των λυμάτων. Επειδή όμως αυτό δεν είναι εφικτό, τα λύματα διοχετεύονται συχνά στη θάλασσα προκειμένου να μην πλημμυρίσουν από αυτά οι κατοικημένες περιοχές. Ολα αυτά θα είχαν αποφευχθεί αν οι «ευαίσθητοι» Ευρωπαίοι καταδέχονταν να δώσουν τα κονδύλια που χρειάζονται για να συνεχίσει να λειτουργεί κανονικά το εργοστάσιο. Ομως, αυτοί λειτουργούν ως συμπλήρωμα του αποκλεισμού κλείνοντας το μάτι στους Σιωνιστές. Με αυτόν τον τρόπο πιστεύουν ότι θα υποταχτεί ο λαός της Γάζας.
Πλανώνται όμως πλάνην οικτράν. Οι κάτοικοι της Γάζας αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Δεν το βάζουν κάτω. Ακόμα και το σιδερόφραχτο τείχος που χτίζει η Αίγυπτος στα σύνορα σε βάθος 20 μέτρων κατάφεραν κάποιοι να το τρυπήσουν, όπως μας πληροφορεί το BBC (6/5/10). «Πληρώνουμε περίπου 1.000 δολάρια για έναν άντρα με οξυγονοκόφτη για να έρθει και να το τρυπήσει. Μας παίρνει μέχρι τρεις βδομάδες για να το κόψουμε αλλά τα καταφέρνουμε στο τέλος», λέει ο Μοχάμεντ, Παλαιστίνιος από τη Γάζα, που τους τελευταίους 18 μήνες εργάζεται για την κατασκευή ενός από τα υπόγεια τούνελ, μήκους 750 μέτρων, για να καταλήξει: «Κάθε πρόβλημα έχει τη λύση του», ντροπιάζοντας τους Αιγύπτιους που κάνανε μια τρύπα στο νερό…
