Εκμεταλλευόμενος τη στήριξη που του προσφέρουν Ισραήλ και Δύση καθώς και τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις παλαιστινιακές οργανώσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, που βρίσκονται σε εξέλιξη, ο Μαχμούντ Αμπάς επιχειρεί όχι μόνο να βγει από το περιθώριο, αλλά και να θέσει ως όρο την αποδοχή από μια ενδεχόμενη κυβέρνηση εθνικής ενότητας των συμφωνιών που έχει υπογράψει η Παλαιστινιακή Αρχή και ειδικά της επαίσχυντης συμφωνίας του Οσλο. Πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα, το οποίο μαζί με το ζήτημα της ανοικοδόμησης χρησιμοποιούνται από τους Σιωνιστές και τη Δύση ως μέσα ωμού εκβιασμού για να αναγκάσουν τη Χαμάς να κάνει σοβαρές υποχωρήσεις.
Απάντηση στον Αμπάς, που ανέλαβε για μια ακόμη φορά να παίξει τον προδοτικό του ρόλο, δίνει ο παλαίμαχος παλαιστίνιος δημοσιογράφος Khalid Amayreh, που ζει στη Δυτική Οχθη, σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο του με τον παραπάνω τίτλο, το οποίο και παραθέτουμε.
Ο ντε φάκτο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής (ΠΑ) Μαχμούντ Αμπάς για μια ακόμη φορά ζητά από τη Χαμάς να αναγνωρίσει το Ισραήλ ως προϋπόθεση για το σχηματισμό μιας μελλοντικής κυβέρνησης εθνικής ενότητας.
Σε ομιλία του στη Ραμάλα, το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, ο Αμπάς είπε ότι οποιαδήποτε παλαιστινιακή κυβέρνηση ενότητας «θα πρέπει να δεσμευτεί ότι θα σεβαστεί τις αξίες μας και τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί από την Παλαιστινιακή Αρχή». Ο Αμπάς δεν είπε σαφώς ότι η Χαμάς θα πρέπει να αναγνωρίσει το Ισραήλ. Εντούτοις, αυτό ακριβώς κατάλαβε κάθε Παλαιστίνιος που άκουσε την ομιλία του.
Είναι πραγματικά λυπηρό και αξιοθρήνητο που ο παλαιστινιακός πολιτικός λόγος έχει καταντήσει σ’ αυτό το επίπεδο πολιτικής αποστασίας.
Από αμνημονεύτων χρόνων, οι παλαιστίνιοι ηγέτες δεν έχουν σταματήσει ποτέ να παροτρύνουν το λαό μας να αντιστέκεται στη σιωνιστική επίθεση και να εγκαταλείψει το όνειρο να κερδίσει την ελευθερία μας από τα απάνθρωπα χέρια του Σιωνισμού.
Συνεπώς, το γεγονός ότι ο Αμπάς παροτρύνει αδιάντροπα το λαό του να αναγνωρίσει τη νομιμότητα των καταπιεστών και των διωκτών του, που έχουν μόλις κάψει εκατοντάδες παιδιά στη Γάζα χρησιμοποιώντας βόμβες Λευκού Φωσφόρου, είναι περισσότερο από προσβλητικό και ταπεινωτικό για το συλλογικό μας εθνικό πνεύμα.
Πρώτα απ’ όλα, ο Αμπάς πρέπει να καταλάβει, σε περίπτωση που δεν το καταλαβαίνει, ότι η αναγνώριση του Ισραήλ θα σήμαινε πλήρη αποδοχή της σιωνιστικής ιστορίας, μια βλασφημία με άλλα λόγια. Θα σήμαινε μια αναγνώριση ή έστω παραδοχή, ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να αποσπάσει δια της βίας την Παλαιστίνη από τους νόμιμους κατόχους της, χρησιμοποιώντας τις δολοφονίες, την τρομοκρατία και την εθνοκάθαρση. Θα σήμαινε ότι όλες οι σφαγές και οι βαρβαρότητες που έχει διαπράξει το Ισραήλ είναι νόμιμες. Με άλλα λόγια, ο Αμπάς ζητά από τη Χαμάς και τους άλλους Παλαιστίνιους να μεταμορφωθούν σε Σιωνιστές.
Ομως το Ισραήλ ζητά περισσότερα από μια απλή αναγνώριση του «δικαιώματός του να υπάρχει». Η άνομη αυτή οντότητα επιμένει όλοι οι Παλαιστίνιοι (και όλοι οι Αραβες) να την αναγνωρίσουν ως εβραϊκό κράτος. Σε πραγματικούς όρους, αυτό θα συνεπαγόταν ότι η πολυάριθμη παλαιστινιακή κοινότητα στο Ισραήλ, η υπάρξη της οποίας στην προγονική της γη είχε προηγηθεί πολλούς αιώνες πριν από την έλευση των σύγχρονων εβραίων μεταναστών από την ανατολική Ευρώπη, θα πρέπει να εκδιωχθεί εν μέρει ή συνολικά κάποια στιγμή στο μέλλον.
Είναι να απορεί λοιπόν κανείς που ο ηγέτης της ΠΑ ζητά από τη Χαμάς να αναγνωρίσει το «δικαίωμα» του Ισραήλ να διώξει περισσότερο από 1.5 εκατομμύριο Παλαιστίνιους, με τη δικαιολογία ότι το Ισραήλ είναι ένα «εβραϊκό κράτος» και ότι οι μη εβραίοι έχουν μόνο προσωρινά το δικαίωμα να ζουν σ’ αυτό το κράτος.
Είναι προφανές, ότι ούτε ο Αμπάς ούτε η Φατάχ ούτε η Χαμάς ούτε ακόμη οι 23 άραβες βασιλιάδες και ισόβιοι πρόεδροι έχουν το δικαίωμα να μιλούν εκ μέρους αυτών των αξιοθαύμαστων Παλαιστινίων που παραμένουν στα σπίτια τους παρά τις ταλαιπωρίες και το θεσμοθετημένο διωγμό που υφίστανται από τις διαδοχικές σιωνιστικές κυβερνήσεις.
Εκτός από τη σιωνιστική εγκληματικότητα, υπάρχουν χίλιοι ακόμη λόγοι για τους οποίους καμιά έντιμη παλαιστινιακή ηγεσία δεν πρέπει να αναγνωρίσει το Ισραήλ.
Η PLO, την οποία όλοι προσπαθούν να αποκαταστήσουν αυτές τις μέρες, έχασε την αγνότητά της όταν αναγνώρισε το Ισραήλ με τη σκανδαλώδη συμφωνία του Οσλο. Αντί να κερδίσει ένα κράτος με πρωτεύουσά του την Ιερουσαλήμ, σαν αντάλλαγμα γι’ αυτή την ανήθικη αναγνώριση, κέρδισε περισσότερες εβραϊκές αποικίες, στενότερους ορίζοντες για τον παλαιστινιακό λαό και ένα γιγάντιο τείχος ναζιστικού τύπου, που στην πραγματικότητα μετέτρεψαν τις παλαιστινιακές πόλεις και τα χωριά σε ανοιχτές φυλακές.
Θέλω λοιπόν να ρωτήσω τον κύριο Αμπάς και την κουστωδία του: Αναγνώρισε το Ισραήλ ένα βιώσιμο και κυρίαρχο κράτος σαν αντάλλαγμα για εκείνη τη βλακώδη αναγνώριση από την PLO; Θέτω αυτό το ερώτημα, γιατί ακόμη και ο πιο βλάκας και παράφρονας Παλαιστίνιος δεν θα πρόσφερε στο Ισραήλ μια χωρίς όρους αναγνώριση.
Παραπέρα, θέλω να σε ρωτήσω κύριε πρόεδρε, ποιο Ισραήλ θέλεις να αναγνωρίσει η Χαμάς; Το Ισραήλ με βάση το σχέδιο κατανομής; Το Ισραήλ σύμφωνα με τη συμφωνία ανακωχής του 1949; Το Ισραήλ σύμφωνα με τα προ του 1967 σύνορα; Το Ισραήλ με την Ανατολική Ιερουσαλήμ; Το Ισραήλ με τα υψίπεδα του Γκολάν; Το Ισραήλ με την επαρχία Σάμπα; Ή το μεγαλύτερο Ισραήλ, το οποίο σύμφωνα με κάποιες ραβινικές μαρτυρίες, περιλαμβάνει την Ιορδανία, τη Συρία, το Λίβανο, καθώς και μεγάλα τμήματα της Αιγύπτου, του Ιράκ και της βόρειας Σαουδικής Αραβίας; Θέτω αυτά τα ερωτήματα, γιατί μέχρι τώρα το Ισραήλ δεν έχει καθορισμένα σύνορα. Δεν άκουσες την απαίτηση των γκουρού του Σιωνισμού κατά τη διάρκεια του τελευταίου πολέμου στη Γάζα, ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα να εμποδίζει κάθε διεθνές πλοίο να πλησιάσει την αποκλεισμένη και πεινασμένη παραθαλάσσια περιοχή;
Ακόμη, μπορείτε να μου πείτε, κύριε πρόεδρε, γιατί μια παλαιστινιακή κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα πρέπει να αναγνωρίσει το Ισραήλ, όταν η ισραηλινή κυβέρνηση αρνείται να αναγνωρίσει την Παλαιστίνη; Δε γνωρίζετε ότι η κυβέρνηση που ο διαβόητος παθολογικός ψεύτης, ο Βενιαμίν Νετανιάχου, προσπαθεί να σχηματίσει θα περιλαμβάνει ανοιχτά φασιστικά κόμματα;
Γιατί δεν έχετε επιμείνει για ισοτιμία και αμοιβαιότητα με το Ισραήλ απαιτώντας ότι η Παλαιστινιακή Αρχή δεν θα διαπραγματευτεί με καμιά ισραηλινή κυβέρνηση, η οποία δεν αναγνωρίζει ένα πραγματικά κυρίαρχο και εδαφικά συνεχόμενο παλαιστινιακό κράτος, τουλάχιστον στο 100% των κατεχόμενων εδαφών;
Πραγματικά, δεν καταλαβαίνω γιατί οι Παλαιστίνιοι πρέπει να παραιτηθούν απ’ όλα τους τα «διαπραγματευτικά χαρτιά», όταν το Ισραήλ συνεχίζει να σκοτώνει κάθε ρεαλιστική προοπτική για τη δημιουργία μιας παλαιστινιακής οντότητας που θα αξίζει να φέρει αυτό το όνομα;
Κύριε πρόεδρε, δε χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαίτερα έξυπνος για να πει στη Χίλαρι Κλίντον και στους άλλους δυτι- κούς απεσταλμένους, ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να απαιτούν να αναγνωρίσει η Χαμάς το Ισραήλ και να εγκαταλείψει τον ένοπλο αγώνα, όσο η ισραηλινή κυβέρνηση περιλαμβάνει φασιστικά κόμματα, που αρνούνται το δικαίωμά μας για ελευθερία και αυτοδιάθεση και απαιτούν την υποδού-λωση, τον εκτοπισμό, ακόμη και τη φυσική μας εξόντωση.
Δε χρειάζεται να έχει κανείς ιδιαίτερα ψηλό IQ για να πει αυτά τα πολύ λογικά λόγια και να κρατήσει μια γενναία και αξιοπρεπή στάση εκ μέρους του λαού μας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να είναι θαρραλέος, χαρακτήρα που ο σημερινός ηγέτης της ΠΑ προφανώς δε διαθέτει.
Τελικά, όλοι γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να αναγνωρίσει η Χαμάς ένα σιωνιστικό Ισραήλ, κυρίως για θρησκευτικούς και ηθικούς λόγους. Μια Χαμάς που θα αναγνωρίσει ένα σιωνιστικό Ισραήλ απλά θα χάσει το λόγο ύπαρξής της.
