Πώς αλλιώς εκτός από γελοία μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς την ανακίνηση από την κυβέρνηση θέματος αλλαγής του νόμου περί ευθύνης υπουργών; Παυλόπουλος και Δένδιας, επικαλούμενοι εντολή του Καραμανλή, έστειλαν επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, ζητώντας τη σύγκληση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, προκειμένου να προτείνει αλλαγές στη νομοθεσία περί ευθύνης υπουργών. Σε επίδειξη συναινετικής υποκρισίας, μάλιστα, αναφέρουν ότι προτάσεις σαν αυτές που έχουν διατυπώσει ο Αλαβάνος και ο Βενιζέλος μπορούν να αποτελέσουν βάση της συζήτησης. Ο Σιούφας έσπευσε αμέσως να παραδώσει την επιστολή των δύο υπουργών στον πρόεδρο της επιτροπής της Βουλής Απ. Σταύρου, ζητώντας του να τη συγκαλέσει.
Ομως, πρακτικά το μόνο που μπορεί να βγει από την επιτροπή είναι ένα πόρισμα που θα παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες (όπως τόσα άλλα στο παρελθόν). Γιατί ο νόμος περί ευθύνης υπουργών μπορεί ν’ αλλάξει ουσιαστικά μόνο με συνταγματική μεταρρύθμιση. Και συνταγματική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να ξεκινήσει πριν το 2013 (και να ολοκληρωθεί στην επόμενη από εκείνη τη Βουλή). Αρα, ο Καραμανλής προσπαθεί να κερδίσει κάποιες εντυπώσεις, βάζοντας και τους υπόλοιπους σε μια συζήτηση που θα τους καθιστά όλους συνυπεύθυνους, ως πολιτικό σύστημα. Είναι μια προσπάθεια να ξεχαστεί το γεγονός ότι ήταν αυτός που έκλεισε άρον-άρον τη Βουλή, παραγράφοντας τις ποινικές ευθύνες όλων των εμπλεκόμενων σε μια σειρά σκάνδαλα στελεχών της κυβέρνησής του.
