Το νομοσχέδιο-καταπέλτης για τα εργατικά δικαιώματα και το λαϊκό εισόδημα ξεκινά με ένα μνημείο υποκρισίας. Μειώνονται –αναφέρει– κατά 12% τα έξοδα παράστασης του προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού, του προέδρου της Βουλής, του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, των υπουργών και των υφυπουργών.
Οταν μιλούν για έξοδα παράστασης δεν αναφέρονται στο μισθό που παίρνουν όλοι οι παραπάνω, αλλά στα «έξτρα». Ετσι, μετά τη μείωση του 12%, τα έξοδα παράστασης του προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού και του προέδρου της Βουλής θα είναι ίσα με το 35,2% της βουλευτικής αποζημίωσης, του αντιπροέδρου της κυβέρνησης 26,4% της βουλευτικής αποζημίωσης και των υπουργών 17,6% της βουλευτικής αποζημίωσης. Και πάλι, δηλαδή, μιλάμε για χοντρά λεφτά, που δεν συγκρίνονται με το ενάμισι χιλιάρικο που παίρνει ένας δημόσιος υπάλληλος με 20 χρόνια υπηρεσίας.
Επίσης, στους «ημετέρους» που υπηρετούν στα Γραφεία όλων των παραπάνω απλά μειώνουν τις υπερωρίες (κατά 30%), επιτρέποντάς τους να έχουν ένα παχυλότατο συμπληρωματικό εισόδημα. Ας αφήσουν, λοιπόν, τη δημαγωγία, γιατί δεν πιάνει τόπο, ούτε ισοσταθμίζει όσα υφίστανται οι εργαζόμενοι.
