Πότε θα έρθει μια χρονιά
πότε θα έρθει η μέρα…
Υπουργοί και βουλευτάδες που δεν μπορούν να μαζέψουν τα παιδιά τους και να διευθετήσουν τα του οίκου τους, κανονίζουν τα πάντα για έντεκα εκατομμύρια νοματαίους.
Σε άλλο ένα μεμονωμένο περιστατικό, από αυτά που πάντα προκαλούν έκπληξη στα μουμουέ σαν να πρόκειται για την πρώτη φορά, τρεις αστυνομικοί της Τροχαίας Νέων Μουδανιών έπαιρναν χρήματα για να μειώνουν πρόστιμα και να μην αφαιρούν διπλώματα.
Απ’ όλα τα ονόματα, πιότερο δοξασμένο
είν’ το Κυριάκος, εμφανώς, στις μαύρες μας τις μέρες.
«Από πορτιέρης στη Συγγρού, ναρκέμπορος» λένε για τον «έλληνα Εσκομπάρ». Ντάξει, έχει γίνει και το αντίθετο, δεν είναι θέμα.
Όποιος ήταν κουμπάρος στον γάμο «τρωκτικών», δεν σημαίνει ότι είναι αρωγός στις λαμογιές τους. Όπως και όποιος ήταν αρωγός τους, δεν σημαίνει ότι είναι και κουμπάρος τους…
Να ‘μουν την άνοιξη φραπές, χασάπης το χειμώνα
(με τόσα φράγκα γίνομαι ακόμα και Καλλιόπη)
να ‘χα το τζόκερ αδερφό να με βιοπορίζει
μάνα, πατέρα αλλιώτικους από ολουνούς τους άλλους
που αντί να μου παίρνουνε βρακιά, ζακέτες, σεμεδάκια
να μου ‘παιρναν μια κόκκινη αστραφτερή Ferrari
να τη μοστράρω στο τικτόκ και στο φατσοβιβλίο
κι ας ζήλευε η γυναίκα μου με το μικρό παπί της.
Λες να προμάντεψε ο Πλακιάς και να ξεπηδήσει κίνημα (κίνημα είπαμε, όχι κώμα) Καρυστιανού που θα λέγεται «Οξυγόνο»;
Πίσω από τις ανέξοδες μπουρδολογίες, υπάρχει η αμείλικτη γλώσσα των αριθμών. Αν δεν υπήρχαν οι πιο φτωχές Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία, η Ελλάδα «της ανάπτυξης» και των άλλων αερολογιών θα ήταν τελευταία στη λίστα των χωρών που οι πολίτες τους δεν μπορούν να θερμάνουν τα σπίτια τους το χειμώνα. Η ευρωλάνδη καταγράφει 19% σχετικό ποσοστό στη μακάρια μπανανία του νότου (που δεν έχει τόσο κρύο και συνεπώς δεν απαιτείται και καμιά τεράστια δαπάνη), την ώρα που σχεδόν σε όλο τον ευρωπαϊκό βορρά το ποσοστό είναι κάτω του 5%.
Σε κάθετη ανηφοριά όλα τους σκαρφαλώνουν
με ένα ξέφρενο ρυθμό λες κι είναι σε αγώνες!
Τη μία μέρα ο καφές, την άλλη το σουβλάκι
τρόφιμα, είδη, υλικά, ρούχα, υπηρεσίες
τρέχουν, σπρώχνουν, σκοτώνονται, πιο ψηλά ποιο θα φτάσει
κι εμείς να τρελαινόμαστε, αλί, χωρίς ελπίδα.
Μα είναι δυνατόν να τρως το γκουρμέ γεύμα σου ή να τρέχεις για τις μπίζνες σου και να βλέπεις να παρελαύνουν τρακτέρ, όχι μόνο στην ευρωπαϊκή επαρχία και στις μικρές πόλεις της μπανανίας του νότου, αλλά και στα Λονδίνα και στις Βρυξέλες; Αντέχει τέτοια θλιβερά φαινόμενα η (υπέρ)αστική δημοκρατία;
Τι ‘ναι ο αχός που ακούγεται κι οι τυμπανοκρουσίες;
Γιορτές κι οι κλέφτες βγήκανε για τις φιλανθρωπίες
τριγυρισμένοι αρματολούς, γιατί ποτέ δεν ξέρεις
μην είναι τίποτα όρθιοι μέσ’ στους γονατισμένους.
Η γυναίκα το είπε καθαρά, «δεν θα αυτοπροταθεί ως ηγέτιδα». Ιστορικό χρέος μας να μαζευτούμε καμιά δεκαριά υπερκομματικοί και υπερπολιτικοί, να κάνουμε μια… εικοσαμελή επιτροπή και να την προτείνουμε εμείς. Μπας και δει χαΐρι η χώρα να ‘ουμ.
«Γιορτές»! Κλείνει το θέατρο και όλοι τους κοιτάνε
τώρα για πού θα φύγουνε να πιούνε και να φάνε.
Μετά, για χώνεψη θα βγουν να κάνουνε δηλώσεις
κι άσε το πόπολο να ζει με τις φαντασιώσεις.
Μετά τη Γερμανία και την Ελλάδα, να και η Βρετανία να καλεί διά στόματος αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων σε προετοιμασίες πολέμου. «Για να τελέψουν οι έμποροι τις δουλειές», που λέει ο ποιητής.
Κοκκινοσκουφίτσα
