Αποφάσισε και ο Κώστας Γιαννακίδης των «Νέων» να ασχοληθεί με τη Γάζα. Για την ακρίβεια, να ασχοληθεί με τις δολοφονίες δημοσιογράφων εκεί, προφανώς επειδή του έκαναν «κλικ» τα ονόματα των δυτικών διεθνών πρακτορείων στα οποία εργάζονταν ορισμένοι από τους δολοφονηθέντες στο νοσοκομείο Αλ-Νάσερ δημοσιογράφοι. Εγραψε, λοιπόν, ότι «φυσικά και είναι στόχος οι δημοσιογράφοι. Μεγίστης σημασίας και κύριας προτεραιότητας. Η εξολόθρευσή τους δεν ευνοεί μόνο τη συσκότιση της πραγματικής εικόνας, αλλά στέλνει και ένα μήνυμα προς όποιον ενδιαφέρεται να βρεθεί εκεί. Πριν γράψει το ρεπορτάζ, ας συντάξει τη διαθήκη του».
Υστερα, θέλησε να περιγράψει τους δημοσιογράφους. Και έγραψε τα εξής:
«Ευλόγως θα αναρωτηθείτε τι είναι αυτό που προσελκύει τους δημοσιογράφους στη Γάζα. Είναι άνθρωποι χωρίς αίσθηση κινδύνου; Με σαλεμένα λογικά και αυτοκτονική διάθεση; Οχι. Ανήκουν στο είδος του ρεπόρτερ που βλέπει τον πόλεμο στη Γάζα όπως ένας ποδοσφαιριστής τον τελικό του Μουντιάλ. Ως στόχο ζωής και πεπρωμένο. Και πηγαίνουν εκεί φορώντας μαζί με το αλεξίσφαιρο γιλέκο και μια ψευδαίσθηση: ότι οι ίδιοι δεν πρόκειται να πάθουν τίποτα. Βρίσκονται εκεί για να περιγράψουν, όχι για να συμμετάσχουν. Είναι ένας πόλεμος που δεν τους αφορά προσωπικά και αυτό τους επιτρέπει να αισθάνονται άτρωτοι. Νομίζουν ότι αιωρούνται πάνω από την εικόνα του δράματος και με το τεφτέρι στο χέρι κρατούν σημειώσεις για λογαριασμό της Ιστορίας. Δεν μπορώ να σκεφτώ πολλούς ανθρώπους με αντίστοιχη αίσθηση καθήκοντος. Και κάπως ντρέπομαι που δεν ξέρω τα ονόματά τους».
Αν ήξερε τα ονόματά τους, ίσως να την ψυλλιαζόταν και να μην έγραφε αυτές τις χοντρομαλακίες. Θα μάθαινε, ίσως, ότι όλοι οι δολοφονημένοι/ες δημοσιογράφοι ήταν Παλαιστίνιοι. Ο πόλεμος τους αφορούσε και προσωπικά, γιατί αφορά την πατρίδα τους και το λαό τους. Δεν ήταν τίποτα… αδρεναλινοτζάνκι, όπως τους/τις παρουσιάζει ο γελοίος. Ηταν άνθρωποι του καθήκοντος που πρόσφεραν τις δικές τους υπηρεσίες στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του παλαιστινιακού λαού. Είχαν ήδη νεκρούς στις οικογένειές τους και ήξεραν ότι ο θάνατος μπορεί να τους βρει ανά πάσα στιγμή, ακόμα κι αν δεν έκαναν τίποτα. Επέλεξαν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Αλλά πού να το καταλάβει αυτό ο γελοίος φιλελές;
ΥΓ. Το σχόλιο αυτό είχε γραφτεί πριν από το νέο πόνημα του Γιαννακίδη, που φιγουράρει στη στήλη Η ΠΑΠΑΡΑ της εφημερίδας μας.
Γλυκά και νερά στους αλληλέγγυους
Στον Αγιο Νικόλαο Λασιθίου, κάθε που πιάνει το κρουαζιερόπλοιο με τους σιωνιστές τουρίστες, μεταξύ των οποίων ορισμένοι είναι εξαιρετικά προκλητικοί μέχρι και τραμπούκοι, επικρατεί αστυνομοκρατία. Φέρνουν μια διμοιρία ΜΑΤ που την εγκαθιστούν στο λιμάνι, ενώ τα μπατσάκια και οι μπατσοπούλες σταλίζουν όλη μέρα στους δυο-τρεις κεντρικούς τουριστικούς δρόμους (βλαστημώντας από μέσα τους και προσπαθώντας να βρουν κάνα σκιερό μέρος να λουφάρουν). Μερικές δεκάδες άνθρωποι, της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης υπέρ του Παλαιστινιακού Λαού είναι κάθε φορά συνεπείς στο ραντεβού τους: ανοίγουν μια τεράστια παλαιστινιακή σημαία και στέκονται απέναντι από το κρουαζιερόπλοιο, στέλνοντας στους σιωνιστές το μήνυμα ότι είναι ανεπιθύμητοι στην Ελλάδα. Το πιο συγκινητικό που διαπιστώσαμε, συμμετέχοντας μερικές φορές σ’ αυτές τις εκδηλώσεις, είναι πως αρκετοί τουρίστες δείχνουν με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη τους στους εύψυχους διαδηλωτές: στέκονται μαζί τους, φωτογραφίζονται, φωνάζουν «free Palestine». Μέχρι και γλυκά και νερά είδαμε να φέρνουν και να τα δίνουν στους διαδηλωτές για να δείξουν τη χαρά τους και την ευγνωμοσύνη τους.
Στη λάθος πλευρά της Ιστορίας και αυτός
Η στήλη δεν έχει καλή γνώμη για το σινεμά του Γιώργου Λάνθιμου, αλλά ποιος θα διαφωνήσει ότι αυτός είναι πλέον μια φίρμα του διεθνούς κινηματογραφικού στερεώματος, με βραβεία στα μεγάλα φεστιβάλ και με Οσκαρ; Ο Λάνθιμος, που δεν κάνει πολιτικό σινεμά, έφτασε στο φεστιβάλ της Βενετίας φορώντας καρφίτσα με την παλαιστινιακή σημαία. Σαφής δήλωση από την πλευρά του.
Eπειδή κάθε φορά που ο Λάνθιμος κερδίζει ένα βραβείο ο Μητσοτάκης σπεύδει να κάνει δήλωση (παραβλέποντας το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης δε γυρίζει εδώ και χρόνια τις ταινίες του στην Ελλάδα, δεν είναι καλλιτέχνης της εγχώριας παραγωγής), θα θυμηθεί άραγε, στην επόμενη δήλωσή του, να θυμίσει στον σκηνοθέτη ότι βρίσκεται στη… λάθος πλευρά της Ιστορίας και πως στη σωστή πλευρά βρίσκονται μόνο όσοι εναγκαλίζονται τους γενοκτόνους σιωναζιστές τύπου Νετανιάχου;
Δεν ήταν δύσκολο να τον τσακώσουν
Η γνώμη μας για τις ΜΚΟ είναι γνωστή και δεν έχει αλλάξει. Οταν, όμως, ο Μητσοτάκης τα βάζει με ΜΚΟ που ασχολούνται με το προσφυγικό, απαιτώντας απ’ αυτές να ακολουθούν την κυβερνητική πολιτική και να μην εκφράζονται ενάντια σε πλευρές της, το μόνο που αποκαλύπτει είναι τα αδιέξοδα της φασιστικής πολιτικής του και την αγωνία του να κερδίσει καμιά ψήφο από το ακροδεξιό ακροατήριο. Ελα όμως που αυτές οι ΜΚΟ, που άλλοτε έγλειφε, τον έχουν τσακώσει επ’ αυτοφώρω και τον κρέμασαν στα μανταλάκια.
Σε ομιλία του τον Δεκέμβρη του 2016, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κυριάκος Μητσοτάκης, έλεγε για τις ΜΚΟ, τις οποίες αποκαλούσε «οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών»:
«Ως Νέα Δημοκρατία, θέλουμε να δώσουμε στους Ελληνες μια κυβέρνηση η οποία δεν θα πατρονάρει την κοινωνία των πολιτών και τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις μέσα από κρατικά ελεγχόμενες χρηματοδοτήσεις. Αντίθετα, μια κυβέρνηση που θα φροντίσει να δώσει τα εργαλεία στην ίδια την κοινωνία των πολιτών για να αυτοοργανωθεί. Που θα δράσει με έναν υποστηρικτικό και συντονιστικό ρόλο για τις εκατοντάδες πρωτοβουλίες, που εκτυλίσσονται γύρω μας καθημερινά, ώστε να υπάρξει η καλύτερη δυνατή στόχευση των ενεργειών και κατανομή των πόρων».
Τώρα, ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης λέει στις ΜΚΟ του Προσφυγικού πως είτε θα ακολουθήσουν τυφλά την κυβερνητική πολιτική είτε θα τους κόψει τη χρηματοδότηση. Μιλάμε για ΜΚΟ «φιρμάτες», όπως η Διεθνής Αμνηστία, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα κ.ά. 67 ΜΚΟ έφτασαν να υπογράψουν επιστολή προς Μητσοτάκη, ο οποίος κάνει το κορόιδο. Εβαλε μόνο τον ακροδεξιό Μπουμπούκο να απαντήσει στην ειδική εισηγήτρια του Οργανισμού για τους Υπερασπιστές Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ότι «μεγαλύτερη τιμή από την ενόχληση αυτή της κυρίας δεν θα μπορούσε να υπάρξει»!
Είπες αλήθεια; Απολύεσαι!
Θυμάστε την έκθεση της Υπηρεσίας Πληροφοριών Αμυνας του Πενταγώνου, που έλεγε ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν δεν επλήγησαν καίρια από τον αμερικάνικο βομβαρδισμό και πως σε μερικούς μήνες το Ιράν θα είναι σε θέση να συνεχίσει το πυρηνικό του πρόγραμμα; Ο αντιπτέραρχος Τζέφρι Κρουζ, επικεφαλής της σημαντικής αυτής κατασκοπικής υπηρεσίας, απολύθηκε. Οχι επειδή η έκθεση διέρρευσε, αλλά για το περιεχόμενο της έκθεσης. Ποιος είσαι εσύ, πτέραρχε, που θα αμφισβητήσεις την αυθεντία του προέδρου Τραμπ; Είπε ο πρόεδρος ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν καταστράφηκαν ολοσχερώς; Το ίδιο οφείλουν να πουν και οι ειδικοί της υπηρεσίας σου.
Από τότε που διέρρευσε η έκθεση της Υπηρεσίας Πληροφοριών Αμυνας του Πενταγώνου πέρασαν κάμποσες εβδομάδες. Ο Τραμπ και οι άνθρωποί του άφησαν να φύγει πρώτα το θέμα από την επικαιρότητα και μετά έδωσαν την κλωτσιά στον ανώτατο αξιωματικό.
Οι πάντες… χειραγωγούνται από τη Χαμάς
Το IPC (Ολοκληρωμένη Ταξινόμηση της Επισιτιστικής Ασφάλειας) κήρυξε επίσημα τη Γάζα σε κατάσταση λιμού. Καταστροφική πείνα επιπέδου 5. Το IPC είναι ένας άκρως συντηρητικός οργανισμός. Για να κηρύξει μια περιοχή σε λιμό πρέπει να έχουν ξεπεραστεί τρία κρίσιμα όρια: ακραία έλλειψη τροφής, οξύς υποσιτισμός και θάνατοι λόγω πείνας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές διεθνείς ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στη Γάζα μιλούν εδώ και μήνες για λιμό, ενώ το IPC μίλησε μόλις την τελευταία Παρασκευή. Ούτε είναι τυχαίο ότι το IPC δεν κήρυξε λιμό στη βόρεια περιοχή της Λωρίδας, λόγω έλλειψης διαθέσιμων αξιόπιστων δεδομένων, όπως ανέφερε. Για τέτοια συντηρητική νοοτροπία μιλάμε.
Πώς αντέδρασε η σιωναζιστική ηγεσία; Κατήγγειλε το IPC ότι… χειραγωγείται από τη Χαμάς! Και ισχυρίστηκε ότι παρέχει επαρκή τρόφιμα στη Γάζα.
Γιατί, όμως, λένε τόσο χοντροκομμένα, τόσο οφθαλμοφανή ψέματα οι σιωναζιστές; Γιατί φτύνουν όλο τον κόσμο κατάμουτρα; Γιατί ξέρουν πως θα έχουν πάντοτε τη στήριξη της Ουάσινγκτον και των άλλων ιμπεριαλιστικών πρωτευουσών.
Δαμιανός και τα μυαλά στα κάγκελα
Εννοείται πως η στήλη είναι με το μέρος του γέροντα καθηγούμενου της Μονής Αγίας Αικατερίνης και Αρχιεπίσκοπου Σινά, Δαμιανού. Οι στασιαστές αποδείχτηκαν άχρηστοι και ανίκανοι να φέρουν τον τιμημένο τίτλο του στασιαστή. Νόμιζαν πως ο γέροντας Δαμιανός θα εξακολουθήσει να αράζει στην Αθήνα, όπου κάνει ζωάρα, αντί να τον τρώει η ζέστη και η άμμος του Σινά, οπότε το μοναστήρι θα μείνει στα χέρια τους. Ο γέροντας, όμως, πήρε κρυφά ένα αεροπλάνο για το Κάιρο, μάζεψε τους δικούς του υπό συνθήκες άκρας μυστικότητας και συνωμοτικότητας και εισέβαλε νύχτα στο μοναστήρι φωνάζοντας «έξω από το μαγαζί μου, κατηραμένοι σχισματικοί στασιαστές». Ούτε σκοπιές δεν είχαν βάλει οι άχρηστοι. Ισα που πρόλαβαν να ρίξουν ένα ράσο πάνω από το σώβρακο (πληροφορίες αναφέρουν ότι ορισμένοι δεν φορούσαν καν σώβρακο – θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου) και να βγουν από τα κελιά. Ο γέροντας Δαμιανός τους «εκανόνισε» (μην πάει ο νους σας στο πονηρό, αντίχριστοι – αυτό σημαίνει ότι εφάρμοσε σε βάρος τους τους ιερούς κανόνες), τους πέταξε εκτός των τειχών και έστησε το μπαϊράκι του στο ψηλότερο από τα καμπαναριά. Κλεισμένοι έξω από τα τείχη, οι στασιαστές έχουν τώρα δύο επιλογές: ή θα μετανοήσουν και θα φιλήσουν τους άχραντους πόδας του γέροντα, εκλιπαρώντας για άφεση αμαρτιών και δηλώνοντας υποταγή και συμφωνία να τηρήσουν τα επιτίμια που θα τους επιβάλει, ή θα τους αποσχηματίσει και δε θα μπορούν ούτε σε άλλο μοναστήρι να πάνε.
Πώς το λέει εκείνη η τριπολιτσιώτικη παροιμία που την μνημόνευαν ο Βάρναλης και ο Καζαντζάκης; Να φυλάγεσαι από τα πισινά του μουλαριού και από τα μπροστινά του καλόγερου.
ΥΓ. Είμεθα με τον γέροντα Δαμιανό και για το λόγο ότι μόλις ανακατέλαβε το μαγαζί, συγκάλεσε αμέσως γενική συνέλευση (γιατί γελάτε κύριοι;) και στις θέσεις των στασιαστών διόρισε ως Δικαίο (υπαρχηγό δηλαδή) τον γέροντα Πορφύριο, ως Σκευοφύλακα τον γέροντα Ακάκιο και ως Οικονόμο τον γέροντα Εφραίμ. Με τέτοια ονόματα πώς να μην είμαστε μαζί τους;
