Δεν είναι δικό μας ρεπορτάζ. Το in.gr του Συγκροτήματος Λαμπράκη τα γράφει, με την υπογραφή του αστυνομικού συντάκτη του Συγκροτήματος, Βασίλη Λαμπρόπουλου (αυτός δε χρειάζεται συστάσεις):
«…ο εν ενεργεία δικαστικός λειτουργός που συνοδευόμενος από τη δικηγόρο Α.Κ. συναντήθηκε στις 9 Ιουνίου σε καφέ του Πεδίου του Άρεως με την κ. Καρυστιανού – και ο οποίος ξέρουμε πλέον ότι ήταν ο κ. Δημήτρης Σκουτέρης, πρώην Αθλητικός Δικαστής και νυν ασχολούμενος κυρίως με εργατικά θέματα – είναι στενός συγγενής δικηγόρου που συνεργάζεται με τον πρώην Γενικό Γραμματέα του Πρωθυπουργού, κ. Γρηγόρη Δημητριάδη και η οποία αναφέρει ως έδρα της το γραφείο του κ. Δημητριάδη!
Στο δικηγορικό γραφείο του κ Δημητριάδη συνεργαζόταν στο παρελθόν, επί σειρά ετών, κι άλλη στενή συγγενής του κ. Σκουτέρη, ενώ κι ο ίδιος δικαστικός λειτουργός φέρεται να έχει γνωριμία με τον ανιψιό του Πρωθυπουργού αλλά και με στελέχη της κυβέρνησης. Οι παρουσίες αυτές στενών συγγενών του κ. Σκουτέρη στο δικηγορικό γραφείο του κ. Δημητριάδη στο Κολωνάκι και η στενή συνεργασία τους δεν επιβεβαιώνεται μόνο από τις σχετικές καταγραφές στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας, αλλά κι από συνεργάτες του κ. Σκουτέρη, όταν τους τέθηκε σχετικό ερώτημα.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν πρόκειται για μια διαβολική σύμπτωση, ή εάν αυτή η πληροφορία μπορεί να ρίχνει φως στο πώς τα περί απειλών ήρθαν σε γνώση του συγκεκριμένου δικαστικού, ο οποίος φέρεται να προειδοποίησε την κ. Καρυστιανού επικαλούμενος «πληροφορίες που είχε από αστυνομικό». Απειλές που αναφέρονταν σε ενόχληση του Μεγάρου Μαξίμου σε σχέση με τις αναφορές σε εσχάτη προδοσία.
…Τα ερωτήματα αυτά γίνονται πιο έντονα με βάση νεότερες πληροφορίες, που προέκυψαν μετά την αποκάλυψη της ταυτότητας του συγκεκριμένου δικαστικού, σύμφωνα με τις οποίες ο εν λόγω λειτουργός της δικαιοσύνης έχει υποστηρίξει τις τελευταίες ώρες ότι ουδέποτε μετέφερε κάποια προειδοποίηση προς την κ. Καρυστιανού και ότι η αναφερόμενή συνάντηση μαζί της ήταν «συμπτωματική».
Όμως, δεν έχει μπορέσει να εξηγήσει γιατί τα όσα αναφέρει η κ. Καρυστιανού επιβεβαιώνει, ταυτιζόμενος σχεδόν πλήρως με όσα εκείνη είπε, σε κατάθεσή του στην ΕΛΑΣ (σ.σ. στο αστυνομικό Τμήμα Χαριλάου), ένας ακόμη γνωστός της που ήταν παρών στη συνάντηση και η μαρτυρία του θεωρείται απολύτως αξιόπιστη. Επιπλέον, τόσο η κ. Καρυστιανού όσο κι ο γνωστός της που κατέθεσε στην ΕΛΑΣ αναφέρονται και σε άλλες συναντήσεις με τον κ. Σκουτέρη όπου επίσης φέρεται να υπήρξαν αναφορές του για την υπόθεση των Τεμπών…»
Αναφέρει και άλλα το δημοσίευμα. Λεπτομέρειες ντετεκτιβίστικου τύπου, που τεκμηριώνουν το ότι η κα Καρυστιανού δεν επίνόησε μια ιστορία, όπως έσπευσαν να την κατηγορήσουν τα παπαγαλάκια της προπαγάνδας του μεγάρου Μαξίμου. Και βέβαια, το ερώτημα που προκύπτει είναι: καλά, σ’ αυτόν τον τόπο, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις τον ανιψιό Γρηγόρη θα βρεις από κάτω;
Tέρας πολιτικής και γεωγραφικής μόρφωσης
«Εάν προκύψει κλείσιμο των στενών του Ορμούζ – που είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο – θα επηρεάσει όλη την παγκόσμια οικονομία, όχι μόνο την ναυτιλία, καθότι τα πλοία και ο εμπορικός στόλος, παγκοσμίως, που διακινεί το 90% του εμπορίου, θα πρέπει να κάνουν τον κύκλο της Αφρικής, προκειμένου να μπορέσει να φτάσει σε λιμάνια ευρωπαϊκά, αμερικανικά κ.ο.κ.». Μόνο ο τιτανοτεράστιος Βασίλης Κικίλιας θα μπορούσε να μπερδέψει τα στενά του Ορμούζ (είσοδος στον Περσικό Κόλπο) με τη Διώρυγα του Σουέζ. Και καλά, ας πούμε ότι η ενασχόλησή του με το μπάσκετ δεν του επέτρεψε να μάθει τα στοιχειώδη της σχολικής γεωγραφίας. Πολιτικά όμως; Είναι δυνατόν ένας πολιτικός (που σήμερα φέρει και το βαρύγδουπο τίτλο του υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, τρομάρα του) να μην ξέρει τι συμβαίνει όταν κλείνουν τα στενά του Ορμούζ και τι συμβαίνει όταν κλείνει η Διώρυγα του Σουέζ;
Πόση γαϊδουριά μπορεί να χωρέσει σ’ έναν άνθρωπο;
«Οι Ισραηλινοί αγαπούν πραγματικά την Ελλάδα και ειδικά τα τραγούδια μας. Είναι η παρηγοριά τους, μια συναισθηματική γέφυρα στις πιο δύσκολες στιγμές. Στις συναυλίες ήρθαν άνθρωποι που είχαν χάσει δικούς τους στον πόλεμο, κάποιοι είχαν συγγενείς ομήρους. Κι όμως, έκλαιγαν με ένα ζεϊμπέκικο ή ένα τραγούδι». «Δεν είναι κακό να πηγαίνουμε στο Ισραήλ για να προσφέρουμε ψυχαγωγία σε έναν λαό που δοκιμάζεται. Η μουσική δεν έχει σύνορα. Εκεί ένιωσα ότι η τέχνη μας γίνεται παρηγοριά, όχι διασκέδαση. Δεν υπάρχει πιο ισχυρή απόδειξη του πόσο ανάγκη έχουν το ελληνικό τραγούδι».
Ο (πολύ καλός) μπουζουκτσής Μανώλης Καραντίνης προκαλεί. Δεν αισθάνεται καν την ανάγκη να πει δυο λόγια για τους Παλαιστίνιους. Οχι σώνει και καλά για τη γενοκτονία που υφίστανται, αλλά για «έναν λαό που δοκιμάζεται». Ο τύπος συμπεριφέρεται σαν εκπαιδευμένο επιθετικό σκυλί που γλείφει το χέρι μόνο αυτουνού που το ταΐζει.
Σαναά, Υεμένη, 1.000.000 άνθρωποι στο δρόμο: χωρίς σχόλιο!
https://www.instagram.com/reel/DLIVBw1or2F/?utm_source=ig_web_button_native_share
Αμα δεν σου βγαίνει τίποτα στην πρακτική πολιτική και έχουν αρχίσει να σε παίρνουν στο ψιλό (όταν σε βρίζουν, σε φοβούνται – όταν σε παίρνουν στο ψιλό, έχεις αρχίσει να «τελειώνεις»), γράφεις κατινίστικες αναρτήσεις.
Ο Τάκης Τσουκαλάς περιγράφει με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο την μεγαλειώδη αντιπυραυλική άμυνα του Ισραήλ.
