Χρειάζεται καμιά ιδιαίτερη ανάλυση για να καταλάβουμε ότι ο Τσίπρας με το σημερινό διάγγελμά του (από τα social media, για να το αναδημοσιεύσουν όλοι) προανήγγειλε την ίδρυση νέου κόμματος; Παραιτήθηκε, είπε, γιατί η παρούσα Βουλή είναι «δημοκρατικά απογυμνωμένη»! Αυτό δε γίνεται με όλες τις Βουλές; Τι κάνουν οι αντιπολιτεύσεις, παραιτούνται; Αυτό που είπε με έμμεσο τρόπο είναι πως αυτός είναι «υπεράνω» από όλα τα κόμματα που υπάρχουν στη Βουλή!
Ανακοίνωση «πορεία στο λαό», με τη γνωστή παπαρολογία που συνοδεύει τέτοιες συνθηματολογικού τύπου αναφορές. Εκλεισε το μάτι σε συριζαίους, νεαρίτες και κασσελίστες, ότι θα βρει θεσούλες και γι’ αυτούς. Τι μένει να μάθουμε; Πώς ακριβώς θα μεθοδευτεί η επίσημη ίδρυση του νέου κόμματος. Που μπορεί και να επισπευστεί, υπό το φόβο του «κενού» και υπό το φόβο ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να πάει σε πρόωρες εκλογές προσπαθώντας να βάλει το δίλημμα «εγώ ή το χάος των πολυδιασπασμένων». Η κυκλοφορία του βιβλίου του Τσίπρα θα είναι ένας σταθμός, αλλά ενδεχομένως να υπάρξουν και άλλοι ενδιάμεσοι (όπως η ομιλία στη Σορβόννη και όπως η ομιλία στο συνέδριο του Economist).
Ο Τσίπρας έχει προσλάβει γάλλους επικοινωνιολόγους που του κάνουν το rebranding. Τυχαίο είναι που και στο σημερινό διάγγελμα η λέξη «Αριστερά», που την πιπιλούσε σαν καραμέλα, δεν υπάρχει; Το μόνο που υπάρχει είναι μια αναφορά στη «δημοκρατική αντιπολίτευση», οι φορείς της οποίας κατηγορούνται για «ιδιοτέλεια» και καλούνται να κάνουν στη μπάντα για να διαβεί η μετεμψύχωση του Κιγκινάτου. Μέσα σε τρία λεπτά και δεκαοχτώ δευτερόλεπτα τα είπε όλα. Το δικό του ψευτοδίλημμα θα είναι «ή εγώ ή θα τρώτε στη μάπα τον Κούλη, γιατί οι άλλοι είναι άχρηστοι».
Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης:
Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα.
Λίγο πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής… pic.twitter.com/zgQi5iYij0
— Αλέξης Τσίπρας – Alexis Tsipras (@atsipras) October 6, 2025
Η δήλωση Τσίπρα
Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης: Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα. Λίγο πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής την παραίτησή μου.
Δεν ήταν μια απόφαση εύκολη, ούτε και αβασάνιστη. Παραιτούμαι γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να διατηρήσω το αξίωμα του βουλευτή, με όσα προνόμια αυτό συνεπάγεται, όταν αισθάνομαι ότι η συμμετοχή μου, με την ειδική συνθήκη μάλιστα του πρώην πρωθυπουργού, δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό σε όσους με εμπιστεύτηκαν. Γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να συμμετέχω τυπικά σε μια Βουλή, που δημοκρατικά απογυμνωμένη, με ευθύνη κυρίως της πλειοψηφίας, αδυνατεί να επιτελέσει το ρόλο που το Σύνταγμα επιτάσσει και οι πολίτες απαιτούν.
Παραιτούμαι όμως από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν παραιτούμαι από την πολιτική δράση. Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων. Και φιλοδοξώ να επιστρέψω στην ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης. Όχι για να καθοδηγήσω από τα πάνω, αλλά για να αφουγκραστώ καλύτερα τη κοινωνία και τις ανάγκες της. Απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν.
Σε μια περίοδο όπου η πατρίδα μας βρίσκεται σε επικίνδυνο αδιέξοδο. Οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό, μα πρωτίστως ηθικό. Ζητείται ελπίς. Μέσα από τις πράξεις και όχι μόνο με λόγια. Τις πράξεις που αποδεικνύουν ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Τις πράξεις, που μόνο μ’ αυτές μπορούμε να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα. Δεν πιστεύω σε Μεσσίες, ούτε σε κομματικές κατασκευές εργαστηρίου. Πιστεύω όμως στη δύναμη του λαϊκού κινήματος που παλεύει συλλογικά για κοινωνική δικαιοσύνη. Πιστεύω στη βούληση και τις πράξεις των πολλών. Με αυτούς, τις ανάγκες και τις ελπίδες τους, είμαι αποφασισμένος να συναντηθώ.
Θέλω να απευθυνθώ στους συντρόφους μου, σε όλους όσους πορευτήκαμε μαζί ως εδώ και μοιραστήκαμε αγώνες, αγωνίες, ελπίδες και όνειρα. Δεν θα είμαστε αντίπαλοι. Και ίσως σύντομα να ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες θάλασσες. Κυρίως όμως, θέλω να απευθυνθώ στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που ασφυκτιά: Η λεηλασία της πατρίδας μας από ένα καθεστώς γενικευμένης διαφθοράς που γεννά ανισότητες και αδικία, δε μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Αν δεν μπορούν όσοι έχουν την ευθύνη της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειές τους για να προκύψει η αλλαγή, τότε θα πρέπει να γίνουμε όλοι εμείς η αλλαγή που προσδοκούμε. Για να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας. Αυτό αξίζει κάθε κόπο και κάθε αγώνα.
Εχει λύση ο Κούλης
Ενόψει της κίνησης Τσίπρα, μία επιλογή έχει ο Μητσοτάκης: να βγάλει μπροστά τον Ανδρέα Λοβέρδο, να του δώσει εξέχοντα ρόλο. Είναι έμπειρος, είναι γοητευτικός, «τα λέει», είναι αδιάφθορος (ελάτε, ησυχάστε) και κυρίως είναι τόσο γυμνασμένος που στα 70 του χρόνια έμεινε καθηλωμένος επί πέντε ώρες στο σκαμπό των ντραμς, συνοδεύοντας το συγκρότημα των Νάντιας και Νίκου Καραγιάννη σε ένα από τα σημαντικότερα ιβέντ του καλοκαιριού: στη διάσημη «Γιορτή της Μπάμιας» στους Αρμενιούς Μεσσηνίας. Μας το αποκάλυψε ο ίδιος, τονίζοντας ιδιαίτερα την άριστη φυσική κατάσταση και τις αντοχές του.
***
Ναι, αυτός είναι. Ο πρωταγωνιστής του σκανδάλου του Βατοπαιδίου, που συγκλόνισε πριν από μερικά χρόνια τη χώρα, απαλλαγμένος από κάθε κατηγορία. Οπως μας πληροφόρησε με κάθε επισημότητα το Γραφείο Τύπου του ΑΠΘ, «ομιλία, με τίτλο: «Βιώνοντας τον Χριστόν», θα πραγματοποιήσει ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου αρχιμανδρίτης Γέροντας Εφραίμ, σε τιμητική εκδήλωση που διοργανώνει η Κοσμητεία της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2025 και ώρα 12.00, στο Δ΄ Αμφιθέατρο της Θεολογικής Σχολής.
Νομίζουμε πως είναι η πιο εύστοχη επιλογή και ρασοφόρου που πρέπει να τιμηθεί και εισηγητή στα περί της βίωσης του Χριστού. Γιατί υπάρχουν κάτι αρτηριοσκληρωτικές απόψεις που λένε ότι πρέπει να είσαι ταπεινός, να απαρνείσαι τα εγκόσμια, να μοιράζεις τα υπάρχοντά σου στους φτωχούς και άλλα τέτοια χαζά. Οχι, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, η βίσωσις του Χριστού γίνεται μόνο μέσα από τις μπίζνες. Και ο εκ Κύπρου (αν δεν κάνουμε λάθος) ορμώμενος γέροντας Εφραίμ είναι ο πλέον κατάλληλος για να αναπτύξει αυτό το θέμα. Η κοσμητεία της Θεολογικής του ΑΠΘ το ξέρει καλά αυτό.
ΥΓ. Αμα βρείτε το βιβλίο του σημαντικού Θέμου Κορνάρου «Αγιον Όρος (οι Άγιοι χωρίς μάσκα – μαρτυρία)», να το διαβάσετε οπωσδήποτε.
Αλλο Στρακόσια, άλλο Μπελέρι
Τερματοφύλακας της ΑΕΚ είναι από πέρσι ο Θωμάς Στρακόσια (Τhomas Strakosha), ο οποίος είναι και τερματοφύλακας της Εθνικής Αλβανίας από το 2016. Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν επίσης τερματοφύλακας με καριέρα στη Ντιναμό Τιράνων και μετά σε αρκετές ελληνικές ομάδες, οι αθλητικοσυντάκτες δεν έχουν προσθέσει τελικό σίγμα στο επώνυμο του Θωμά, ούτε το κλίνουν ελληνικά. Λένε και γράφουν «ο Στρακόσια». Αντίθετα, τον πατέρα του Fotaq “Foto” Strakosha τον αποκαλούσαν «ο Φώτης Στρακόσιας». Οι Στρακόσια κατάγονται από την μη μειονοτική περιοχή της Χιμάρας. Οπου ο κάθε μη εθνικιστής ελληνόφωνος δεν έχει καμιά ανάγκη να προσθέσει τελικό σίγμα στο ονοματεπώνυμό του, ώστε αντί για Φρέντι Μπελέρι να αποκαλείται Φρέντης (ελληνικότατο!) Μπελέρης.
Η διαπαιδαγώγηση της σύγχρονης αρίας φυλής
Το παρακάτω βίντεο έχει τραβηχτεί από το 2015 σε ένα ορθόδοξο εβραϊκό σχολείο στη σιωνιστική οντότητα, αναδημοσιεύτηκε στο αμερικάνικο Χ και από προχτές κάνει το γύρο του Διαδικτύου. Ρωτιούνται οι μαθητές: «Πώς νιώθετε όταν συναντάτε παιδιά Αραβες;». Και απαντούν όπως διδάσκονται: «Θέλω να τα σκοτώσω», «Οι Αραβες θα είναι σκλάβοι» και άλλα παρόμοια, όπως για το τζαμί Αλ-Ακσα που θα γκρεμιστεί για να χτιστεί ο Ναός κτλ.
سبحان مغير الاحوال. هذا الفيديو من سنة ٢٠١٥ منتشر في اكس امريكا منذ امس ومستمر. مدرسة يهودية أرثوذكسية في إسرائيل، سئل الطلاب: “ما الذي تشعر به عندما تقابل طفلا عربيا؟” الإجابات: “أريد أن أقتلهم” و”العرب سيكونون عبيدا”. pic.twitter.com/XPb3j4EZr5
— Samar D Jarrah (@SamarDJarrah) October 5, 2025
Kaι στα Μετέωρα η σημαία της Παλαιστίνης. Οπως παρατήρησε ο σύντροφος που μας έστειλε τη φωτογραφία, το ότι το “άφησε” το συντηρητικό σώμα της Καλαμπάκας που πλέον ψηφίζει Νατσιό τον εξέπληξε.
