Θυμόσαστε τα κοτόπουλα με τις διοξίνες που φάγαμε; Θυμόσαστε τις διαβεβαιώσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι πάρθηκαν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μην ξαναϋπάρξει πρόβλημα διοξινών στη διατροφική αλυσίδα; Σας πληροφορούμε ότι πλέον τρώμε και διοξινούχο χοιρινό και διοξινούχο βοδινό. Λέμε «τρώμε», παρά τις διαβεβαιώσεις των αρμόδιων κοινοτικών οργάνων ότι το πρόβλημα είναι εντοπισμένο και μικρό και γι’ αυτό δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Στη συνέχεια θα καταλάβετε τι εννοούμε.
Το προειδοποιητικό σήμα (alert) έφτασε το περασμένο Σάββατο και ενημέρωνε ότι χοιρινά που μεγάλωσαν και σφάχτηκαν στην Ιρλανδία βρέθηκαν μολυσμένα με διοξίνη, σε συγκεντρώσεις περίπου 100 φορές μεγαλύτερες (!!!) από τα ανώτατα επιτρεπόμενα όρια. Την άλλη μέρα, η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι το πρόβλημα «μάλλον άρχισε το Σεπτέμβρη» του 2008! Πώς το ξέρουν; Προφανώς διότι αυτό τους είπαν οι ιρλανδικές αρχές, οι οποίες ενημερώθηκαν από αυτούς που πούλησαν τις μολυσμένες ζωοτροφές και απ’ αυτούς που τις χρησιμοποίησαν.
Τρεις μέρες μετά, ανακοινώθηκε ότι βρέθηκε μολυσμένη μορταδέλα ακόμα και στην Ελλάδα! Και μόνο αυτό δείχνει ότι το πρόβλημα προϋπάρχει. Γιατί βέβαια το κύκλωμα «μεγάλωμα του ζώου – σφαγή – παρασκευή αλλαντικών από τα δευτερεύοντα μέρη του σφαγίου στην Ιταλία – εξαγωγή των αλλαντικών από την Ιταλία σε άλλες χώρες» απαιτεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό των δύο μηνών.
Στην ανακοίνωση της Κυριακής αναφέρεται ότι η μολυσμένη τροφή πουλήθηκε και σε μερικές φάρμες βοοειδών, όμως μάλλον δεν πρέπει να υπάρχει ανησυχία, διότι στο διαιτολόγιο των βοοειδών αυτή η τροφή είναι σχετικά περιορισμένη σε σχέση με τα χοιρινά. Η μεγαλόψυχη Κομισιόν, όμως, διέταξε σαν προληπτικό μέτρο να μπλοκαριστούν τα βοοειδή στις συγκεκριμένες φάρμες και να γίνουν έλεγχοι. Και τι έδειξαν οι έλεγχοι; Οπως ανακοίνωσε ο υπουργός Γεωργίας της Ιρλανδίας, από ελέγχους που έγιναν σε 11 κοπάδια βοοειδών τα 3 βρέθηκαν μολυσμένα με διοξίνη.
Το πιο προκλητικό, όμως, είναι πως η Κομισιόν δε δίνει καμιά πληροφορία για το πώς μολύνθηκαν οι ζωοτροφές και φτάσαμε να υπάρχει τόσο μεγάλη ποσότητα διοξίνης. Ακούστηκε ότι στην παρασκευή της συγκεκριμένης ζωοτροφής χρησιμοποιήθηκαν και περισσεύματα από εστιατόρια (αποφάγια, καμένα λάδια κ.λπ.). Γιατί να μη χρησιμοποιήθηκαν και καμένα ορυκτέλαια, όπως είχε γίνει στο σκάνδαλο των μολυσμένων κοτόπουλων; Ποιος θα εμποδίσει τους καπιταλιστές να χρησιμοποιήσουν ακόμα και εγκληματικά μέσα, προκειμένου να πουλήσουν στους κτηνοτρόφους-φάρμερ τροφές που θα παχαίνουν γρήγορα και σε σημαντικό βαθμό τα ζώα τους; Οταν μοναδικό κίνητρο είναι το κέρδος, τότε το έγκλημα μετατρέπεται σε θεμιτό μέσο.
Για να μη μας πει κανείς ότι βρήκαμε την ευκαιρία να κάνουμε αντικαπιταλιστική ζύμωση, παραθέτουμε δυο σημεία από τον κανονισμό για τα κρεατάλευρα, όπως διαμορφώθηκε μετά την τελευταία από τις τροποιήσεις του, που όλες εισάγουν εξαιρέσεις από τα κάπως αυστηρά κριτήρια που εισήχθησαν μετά το σκάνδαλο των «τρελών αγελάδων».
«Η διάθεση όλων των ζωικών υποπροϊόντων δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή, καθώς θα οδηγούσε σε δυσβάσταχτο κόστος και κινδύνους για το περιβάλλον. Αντίθετα, είναι σαφές πως είναι προς το συμφέρον όλων των πολιτών ένα μεγάλο φάσμα ζωικών υποπροϊόντων να χρησιμοποιούνται με βιώσιμο τρόπο για διάφορες εφαρμογές, με την προϋπόθεση ότι ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι για την υγεία. Ενα μεγάλο φάσμα ζωικών υποπροϊόντων χρησιμοποιούνται πράγματι ευρέως σε σημαντικούς παραγωγικούς κλάδους όπως είναι οι βιομηχανίες των φαρμάκων, των ζωοτροφών και του δέρματος».
Προωθούν, λοιπόν, και πάλι τα κρεατάλευρα (αυτό σημαίνει χρήση ζωικών υποπροϊόντων στη βιομηχανία ζωοτροφών), στο όνομα του κόστους που έχει η καταστροφή τους (η αναφορά στο περιβάλλον είναι καθαρά υποκριτική και δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί).
Και ποιος είναι υπεύθυνος για την προστασία της υγείας των ανθρώπων που καταναλώνουν κρέας και άλλα ζωικά προϊόντα; Ιδού:
«Ενισχύεται η πρωταρχική ευθύνη των υπευθύνων των επιχειρήσεων να εξασφαλίζουν την τήρηση των απαιτήσεων του κανονισμού, σύμφωνα με την προσέγγιση που έχει υιοθετηθεί στην κοινοτική νομοθεσία για την υγιεινή των τροφίμων και των ζωοτροφών. Με τον τρόπο αυτό οι αρμόδιες αρχές θα μπορέσουν να επικεντρώσουν τους πόρους τους στον έλεγχο της συμμόρφωσης των επιχειρήσεων με την υποχρέωση αυτή»!
Κοντολογίς, ενισχύουν αυτό που ονομάζουν «αυτοέλεγχο των επιχειρήσεων», αδυνατίζοντας τους ήδη ισχνούς ελεγκτικούς μηχανισμούς των κρατών-μελών. Βάζουν το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.
Οπως πολλάκις έχουμε γράψει, το ελληνικό σύστημα ελέγχου είναι σουρωτήρι. Ο ΕΦΕΤ, λοιπόν, περιορίστηκε και πάλι σε ρόλο… τροχονόμου, καλώντας το κοινό να μην καταναλώνει χοιρινό κρέας και μπέικον ιρλανδικής προέλευσης (άντε να ξέρει ο καταναλωτής από πού είναι το μπέικον). Υποκριτικά ανακοίνωσε ότι θα κάνει και ελέγχους, πριν όμως στεγνώσει το μελάνι της πρώτης ανακοίνωσής του, ήρθε το νέο alert για την ιταλική μορταδέλα που παρασκευάστηκε με ιρλανδικό χοιρινό και βρέθηκε μολυσμένη. Ταυτόχρονα, ανακοίνωσε ότι η εταιρία Food Plus (έχει την Pizza Hut και τα KFC) εισήγαγε πεπερόνε που είχε φτιαχτεί με ιρλανδικό χοιρινό παραγωγής μετά το Σεπτέμβρη του 2008!
Το πιο προκλητικό είναι ότι ο ΕΦΕΤ αναπαράγει την ανακοίνωση της Κομισιόν, σύμφωνα με την οποία «βραχυχρόνια έκθεση στις διοξίνες δεν προκαλεί προβλήματα στην υγεία του ανθρώπου»! Διότι, όπως λένε, «η γνωμοδότηση αυτή βασίστηκε στην υπόθεση ότι κάποιος καταναλώνει καθημερινά χοιρινό Ιρλανδικής προέλευσης με την υψηλότερη παρατηρηθείσα συγκέντρωση διοξινών και για περίοδο 90 ημερών, που είναι η καταγεγραμμένη έκθεση από την Ιρλανδικό Φορέα Ελέγχου Τροφίμων»!!! Τη σωρευτική δράση των βλαπτικών παραγόντων ούτε που την εξετάζουν. Και βέβαια, είμαστε σίγουροι πως λένε ψέματα και για την ημερομηνία που ξεκίνησε το πρόβλημα.
