Τι έμεινε στον μη ενημερωμένο Ελληνα από την πενθήμερη κλωτσοπατινάδα κυβέρνησης -ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα της τιμολόγησης των φαρμάκων. Οι αλληλοκατηγορίες για εξυπηρέτηση φαρμακευτικών εταιριών. Οταν παίζεις στο γήπεδο του Μπουμπούκου, θέλεις δε θέλεις θα παίξεις με τους όρους του. Κι όταν όχι μόνο δεν έχεις πρόταση, αλλά δε διστάζεις να πάρεις το μέρος των αδίστακτων ελλήνων φαρμακοβιομήχανων, σ’ έναν καυγά που δεν έχει καμιά σχέση με τις λαϊκές ανάγκες στην Υγεία, αναγκαστικά θα λουστείς τις υποψίες για διαπλοκή. Τις ίδιες που εξαπολύεις ενάντια στον αντίπαλό σου. Η απόλυτη αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να πείσει για την άποψή του φάνηκε όχι από το κοινοβουλευτικό σόου, αλλά από το γεγονός ότι επιστρατεύτηκε ο ίδιος ο Τσίπρας για να απαντήσει –με συνέντευξη Τύπου– στον ξεσαλωμένο Μπουμπούκο! Λες και δεν υπήρχαν αρμόδια στελέχη να κάνουν αυτή τη δουλειά.
Την ίδια στιγμή, έμειναν στο σκοτάδι οι κινητοποιήσεις που ξεκίνησαν στον ΕΟΠΥΥ και στα δημόσια ψυχιατρεία. Στον ΕΟΠΥΥ που αποτελεί μια ακόμη δεξαμενή για διαθεσιμότητες και απολύσεις, καθώς θα μετατραπεί σ’ έναν άθλιο φορέα αγοράς υπηρεσιών υγείας από τον ιδιωτικό τομέα, έτσι που ν’ αναγκάζονται οι ασφαλισμένοι να βάζουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες τους. Στα δημόσια ψυχιατρεία, που επίσης αποτελούν δεξαμενή για διαθεσιμότητες και απολύσεις. Στο όνομα της «αποασυλοποίησης» θα συρρικνωθούν, μέχρι να κλείσουν το 2015, για να πεταχτούν οι ψυχικώς πάσχοντες βορά στους εμπόρους των ιδιωτικών κλινικών και των «δομών» των ΜΚΟ.
Αυτά και πολλά άλλα έμειναν στο μισοσκόταδο. Εκείνο που κυριάρχησε ήταν οι καταγγελίες του Μπουμπούκου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τον αφήνει να μειώσει τις τιμές των φαρμάκων και οι κόντρα-καταγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ, ότι ο Μπουμπούκος καταστρέφει την ελληνική φαρμακοβιομηχανία. Η ουσία και της «μάχης του φαρμάκου» έμεινε επίσης στο μισοσκόταδο.
Ποιος είναι ο στόχος της κυβέρνησης; Να μειώσει την κρατική φαρμακευτική δαπάνη. Προσέξτε, όχι τη φαρμακευτική δαπάνη συνολικά, αλλά την κρατική φαρμακευτική δαπάνη. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Με την αθρόα εισαγωγή των περιβόητων γενόσημων. Οχι γενόσημων που είναι δοκιμασμένα και τα εμπιστεύονται οι γιατροί, αλλά γενόσημων από τις πιο απίθανες «τριτοκοσμικές» χώρες, που μοναδικό «προσόν» τους είναι η χαμηλή τιμή. Αυτά τα φάρμακα θ’ αποτελούν τη βάση για τη «δωρεάν» φαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων. Μέχρι τώρα, αν ο ασθενής προτιμούσε ένα «επώνυμο» φάρμακο, μοιραζόταν τη διαφορά με τον ΕΟΠΥΥ. Πλέον, την πληρώνει ολόκληρη από την τσέπη του. Οσο πιο φτηνό γενόσημο μπαίνει σε μια κατηγορία, τόσο μικραίνει η φαρμακευτική δαπάνη για τον ΕΟΠΥΥ, ενώ ισόποσα μεγαλώνει η φαρμακευτική δαπάνη για τον ασθενή. Γιατί; Γιατί ο ασθενής είτε παίρνει για καιρό ένα φάρμακο και δε θέλει να τ’ αλλάξει με κάποιο άγνωστο γενόσημο, είτε θ’ ακούσει το γιατρό που θα του πει ότι είναι καλύτερα να πάρει το επώνυμο φάρμακο, γιατί το άγνωστο γενόσημο δεν το ξέρει, ούτε έχει βρει κάτι σχετικά μ’ αυτό στη βιβλιογραφία.
Ετσι, ακόμα και ο φτωχός θα κόψει από αλλού και θα πάρει το ακριβότερο φάρμακο, πληρώνοντας τη διαφορά από την τσέπη του. Μόνο ο εντελώς εξαθλιωμένος θα πάρει το άγνωστο γενόσημο και θα πληρώσει μόνο τη συμμετοχή. Λένε πως με την υγεία και το φάρμακο δεν πρέπει να παίζουμε. Η κυβέρνηση, όμως, παίζει ένα επικίνδυνο, εγκληματικό παιχνίδι. Μπορεί ο «επιμελέστατος» Λιντζέρης του ΕΟΦ (αποτυχών ως υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, πήρε ως δώρο την προεδρία του ΕΟΦ) να διαβεβαιώνει ότι όλα τα φάρμακα ελέγχονται, όμως οι εργαζόμενοι του ΕΟΦ καταγγέλλουν: «Ο ΕΟΦ ανταποκρίνεται ΟΡΙΑΚΑ στα καθήκοντά του λαμβάνοντας υπόψη τις αυξημένες αρμοδιότητές του και δεδομένης της σοβαρής υποστελέχωσής του. Ενδεικτικά αναφέρουμε τη συρρίκνωση του Οργανισμού από 260 υπαλλήλους στους 150 και την απώλεια εξειδικευμένου επιστημονικού δυναμικού, χωρίς τη δυνατότητα αναπλήρωσής του». Με το μισό προσωπικό υπάρχει περίπτωση να κάνουν περισσότερους ελέγχους; Ολ’ αυτά τα άγνωστης προέλευσης γενόσημα μπορεί να είναι χαμηλής αποτελεσματικότητας, μπορεί να προκαλέσουν πρόβλημα με το «περίβλημα» της δραστικής ουσίας, όπως προειδοποιούν γιατροί που κάθε άλλο παρά «φακελάκηδες» είναι.
Σε ό,τι αφορά τα μονοπώλια, που ελέγχουν την αγορά με τα ακριβά φάρμακα, η τιμολογιακή τους πολιτική δεν αγγίζεται, γιατί όπως αναφέρει το μπουμπούκειο υπουργείο, «ενέχει ένα σοβαρό κίνδυνο απόσυρσης φαρμάκων για 2 λόγους: Οι τιμές στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται για να καθοριστούν οι τιμές σε 16 χώρες παγκοσμίως. Σε κάθε μείωση κατά 10% των τιμών στην Ελλάδα η φαρμακευτική βιομηχανία έχει απώλεια παγκοσμίως 2 δισ. δολάρια. Για να προστατεύσει αυτές τις πωλήσεις θα αποσύρει τα φάρμακα από την Ελλάδα, όταν οι τιμές μειωθούν απότομα. Επίσης όταν τα φάρμακα γίνονται πολύ φθηνά με οριζόντιες περικοπές οι χονδρέμποροι τα εξάγουν σε άλλες χώρες και δημιουργούνται ελλείψεις, αλλά επίσης υπάρχει κίνδυνος και πάλι απόσυρσης από τις εταιρείες προκειμένου να προστατεύουν τις πωλήσεις τους σε άλλες ακριβότερες αγορές». Νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται κανένα δικό μας σχόλιο. Το φάρμακο είναι απλώς ένα εμπόρευμα λένε.
