Αν πιστέψει κανείς τους υπουργούς της κυβέρνησης και τα παπαγαλάκια που έχουν αναλάβει το έργο της «στήριξης της εθνικής πτηνοτροφίας», η Ελλάδα είναι μια χώρα πλήρως θωρακισμένη απέναντι στη γρίπη των πτηνών. Ετσι και σκάσει κατά τα μέρη μας ο ιός, θα ανιχνευτεί εντός ολίγων ωρών και κάθε πιθανότητα μετάδοσής του θα αποκλειστεί. Διότι η κυβέρνηση και ο άοκνος υπουργός Γεωργίας Ε. Μπασιάκος έχουν φροντίσει να στελεχώσουν με το απαραίτητο προσωπικό τις κτηνιατρικές υπηρεσίες σε ολόκληρη την Επικράτεια.
Εμείς θα μιλήσουμε με στοιχεία και όποιος από το υπουργείο Γεωργίας θέλει ας βγει να μας διαψεύσει.
Στο δημόσιο σήμερα υπηρετούν περίπου 760 κτηνίατροι. 630 στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και 130 στις κεντρικές υπηρεσίες, τα εργαστήρια και τους συνοριακούς σταθμούς ελέγχου. Τα οργανικά κενά είναι 600, υπό κανονικές συνθήκες. Δηλαδή, το 45% των οργανικών θέσεων που απαιτούνται για να λειτουργήσει στοιχειωδώς (και όχι υπό έκτακτες περιστάσεις) η κτηνιατρική πρόληψη και ο ελεγκτικός μηχανισμός, είναι κενά. Το πραγματικό κενό, βέβαια, είναι πολύ μεγαλύτερο, γιατί αποτελεί κοινό μυστικό ότι στο χώρο βασιλεύει η διαπλοκή, που επιτρέπει στους καπιταλιστές να κερδοσκοπούν ασύδοτα σε βάρος της δημόσιας υγείας. Κτηνίατροι που τιμούν την ιδιότητά τους και ενεργούν ως «κέρβεροι» της δημόσιας υγείας περιθωριοποιούνται, ειδικά όταν υπηρετούν σε κρίσιμα πόστα.
Το πρόβλημα των τεράστιων ελλείψεων σε απαραίτητο προσωπικό και του απέραντου μπαχάλου που επικρατεί σε όλο το φάσμα της παραγωγής και εμπορίας κρεάτων στην Ελλάδα έχει εντοπιστεί εδώ και τρία τουλάχιστον χρόνια και από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Κομισιόν, οι οποίες βαρέθηκαν να στέλνουν επιθεωρητές τους στην Ελλάδα, να βρίσκουν ένα απερίγραπτο χάλι και να ακούν τους υπουργούς να επικαλούνται τις ελλείψεις σε προσωπικό και να υπόσχονται ότι την επόμενη φορά θα τις έχουν καλύψει. Το Μάη του 2003 η τότε κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα κάνει 230 προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Ενα χρόνο μετά, οι κοινοτικοί επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι η δέσμευση ήταν της πλάκας και απείλησαν με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Ετσι, η σημερινή κυβέρνηση αναγκάστηκε να προκηρύξει σε δυο δόσεις (Σεπτέμβρη και Δεκέμβρη του 2004) περίπου 80 με 90 θέσεις, όμως σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά το θέμα εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτό.
Σπεύδουμε να διευκρινίσουμε, ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες της Κομισιόν δεν λειτουργούν ως προστάτιδες της δημόσιας υγείας. Αλλωστε, και στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες τα κενά στον ελεγκτικό μηχανισμό είναι τεράστια και αναπληρώνονται με τη μέθοδο του φασόν (ανάθεση σε ιδιώτες), που μπορούμε να καταλάβουμε σε τι διαπλοκή οδηγεί. Ομως, θέλουν να τηρούνται τουλάχιστον οι τύποι, να υπάρχει ένα μίνιμουμ υπαλλήλων στα κράτη, γιατί αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη δημόσια εικόνα της Ευρωένωσης. Αλλωστε, δεν δείχνουν και καμιά ιδιαίτερη ζέση στο να τιμωρήσουν τις κυβερνήσεις που δεν συμμορφώνονται. Στο ζήτημα του βασικού μετόχου, που αφορούσε καπιταλιστικά συμφέροντα, «καθάρισαν» την κυβέρνηση Καραμανλή (και το ελληνικό Σύνταγμα) μέσα σ’ ένα πεντάμηνο, ενώ στο ζήτημα των κτηνιατρικών ελέγχων μένουν εδώ και μια τριετία στις αρνητικές εκθέσεις, τις προειδοποιήσεις και τις απειλές.
Αυτή είναι, λοιπόν, η εικόνα όταν ογκούται η απειλή της γρίπης των πτηνών. Πώς απαντά η κυβέρνηση; Ο Ε. Μπασιάκος ανακοινώνει την πρόσληψη 100 περίπου συμβασιούχων (με 8μηνη σύμβαση ορισμένου χρόνου), ενώ μιλά και για άλλες 200 προσλήψεις 8μηνιτών συμβασιούχων (πάντα εκτός ΑΣΕΠ, με την επίκληση έκτακτων αναγκών, για να βολεύονται και τα «δικά μας παιδιά»). Για ποιες έκτακτες ανάγκες γίνεται λόγος; Τί έχουμε, αντιπυρική πολιτική που απαιτεί συμβασιούχους δασοπυροσβέστες το καλοκαίρι; Εδώ ο ελεγκτικός μηχανισμός νοσεί βαθύτατα από τις τεράστιες ελλείψεις (χώρια η διαπλοκή) και αντί να έχουν έγκαιρα συμπληρώσει τα οργανικά κενά, προσλαμβάνουν 8μηνίτες συμβασιούχους, που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες, ακόμα και αν έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν την εμπειρία που απαιτείται, ειδικά αν βρεθούν μπροστά σε έκτακτη κατάσταση. Μόλις αποκτήσουν κάποια εμπειρία και προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της ειδικευμένης αυτής εργασίας, οι συμβάσεις τους θα τελειώσουν και άλλοι θα κληθούν να τους αντικαταστήσουν σ’ αυτή τη σκυταλοδρομία εργασιακής ομηρίας.
Κρίνετε τώρα εσείς, αν έχουμε δίκιο όταν συμπεραίνουμε ότι η χώρα είναι απροστάτευτη.
