Στις 14 Γενάρη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της ΕΕ η νέα οδηγία για την αντιμετώπιση της γρίπης των πτηνών, που θ’ αρχίσει να εφαρμόζεται από τις 4 Φλεβάρη. Λίγες μέρες πριν τη δημοσίευση της οδηγίας, έγινε στις Βρυξέλλες διήμερη σύσκεψη υπηρεσιακών παραγόντων από όλες τις χώρες μέλη, με θέμα τον κίνδυνο από τη γρίπη των πτηνών. Σαν κοινός πλασιέ η Κομισιόν υποχρέωσε τους υπηρεσιακούς παράγοντες να παρακολουθήσουν επί μισή μέρα (Τρίτη 10 Γενάρη) «ενημέρωση» από εκπροσώπους των τριών μεγαλύτερων φαρμακοβιομηχανιών, αντικείμενο της οποίας ήταν το πλασάρισμα εμβολίων.
Δεν ήταν, λοιπόν, καθόλου τυχαία η επιλογή των ημερομηνιών για τη σύσκεψη των υπηρεσιακών παραγόντων και το «σεμινάριο» από τους εκπροσώπους των φαρμακοβιομηχανιών. Η νέα οδηγία δίνει ιδιαίτερο βάρος στον εμβολιασμό ως μέθοδο αντιμετώπισης της γρίπης των πτηνών και οι πλασιέ των φαρμακοβιομηχανιών ταίριαζαν γάντι στην περίσταση.
Μήπως, όμως, ο εμβολιασμός είναι η λύση, οπότε καλώς έγινε το «σεμινάριο» στους υπηρεσιακούς παράγοντες; Στο ζήτημα έχουμε αναφερθεί και άλλες φορές. Εμείς ειδικοί δεν είμαστε, έχουμε όμως στα χέρια μας επίσημα έγγραφα της ΕΕ που αποκαλύπτουν ότι ο εμβολιασμός όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει την γρίπη των πτηνών, αλλά αντίθετα «κουκουλώνει» την εμφάνιση των συμπτωμάτων και γι’ αυτό μπορεί να αποβεί πλέον επικίνδυνος. Ιδού οι αποδείξεις:
Ινστιτούτο «Φρίντριχ Ζέφλερ» (Γερμανία). Ενα από τα πιο έγκυρα επιστημονικά κέντρα στην Ευρώπη, σε έκθεση που έστειλε στις μόνιμες αντιπροσωπείες των 25 κρατών μελών της ΕΕ, στις 21.10.2005:
«Ο εμβολιασμός κατά της γρίπης των πτηνών δεν αποτρέπει τη μόλυνση του εμβολιασμένου ζώου, αλλά έχει ως αποτέλεσμα να μην κάνει φανερά τα συμπτώματα της νόσου και να περιορίσει την απέκριση ιού μετά την μόλυνση… Η μόλυνση δεν αποτρέπεται εντελώς με τον εμβολιασμό και είναι αδύνατο να αποτραπεί ενδεχόμενη πανδημία μόνο με τον εμβολιασμό. Συνεπώς, ο εμβολιασμός θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο για τον έλεγχο της νόσου σε συνδυασμό με πρόσθετα μέτρα όπως η καταστροφή. Γενικά η αποτελεσματικότητα του εμβολίου κατά της ΓΠ είναι σημαντικά χαμηλότερη στις γαλοπούλες.
H αποτελεσματικότητα του εμβολίου δεν είναι δεδομένη. Mετά από σειρά εκτενών επιδημιών, τα πτηνά στη Bόρεια Iταλία έχουν εμβολιασθεί κατά του ιού της ΓΠXΠ, των τύπων H5 και H7, για μια πενταετία με την άδεια της EE…. Oμως εξακολουθούν οι επιδημίες ΓΠ στην περιοχή που έγινε ο εμβολιασμός. Tο ίδιο γίνεται στην Iνδονησία, όπου ο έλεγχος της νόσου μέσω εμβολιασμού απέτυχε.
Προς το παρόν δεν έχει εγκριθεί κανένα εμβόλιο προς χρήση στην EE (σ.σ. όπως δείχνει η νέα οδηγία και το «πλασάρισμα» των φαρμακοβιομηχανιών από την Κομισιόν, αυτό πλέον έπαψε να ισχύει)…
H χρήση του εμβολίου σε ζωολογικούς κήπους στην Oλλανδία κατά την επιδημία του 2003 έδειξε ότι ο εμβολιασμός κατά της ΓΠ δεν δημιούργησε προστατευτικά αντισώματα σε όλα τα είδη πουλιών. Aποτέλεσμα μία κατάσταση καθόλου καλή όσον αφορά την επιδημιολογία, δηλαδή έχουμε ένα πληθυσμό πτηνών που αποτελείται από ζώα που προστατεύονται από τα κλινικά σημεία της νόσου (τα οποία και πάλι μπορούν να μολυνθούν) και ζώα τελείως απροστάτευτα. Eτσι ενδυναμώνεται η παρατεταμένη ύπαρξη του ιού στα ζώα αυτά…
Συμπερασματικά η ΓΠ μπορεί να διαδοθεί χωρίς να γίνει αντιληπτή μέσα στο εμβολιασμένο πτηνό και να έχουμε ως αποτέλεσμα μια επίμονη μόλυνση. Eκτός της αμφίβολης αποτελεσματικότητας του εμβολιασμού για έλεγχο της νόσου, εδώ έχουμε και κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων, εάν ο ιός είναι εν δυνάμει παθογενής για τους ανθρώπους…
Ο προληπτικός εμβολιασμός χωρίς την εφαρμογή και άλλων μέτρων ελέγχου είναι αναποτελεσματικός. H Iνδονησία καταρχάς επικέντρωσε την προσοχή της αποκλειστικά στη στρατηγική του εμβολιασμού. Mόνο μετά την πρόσφατη αύξηση του αριθμού των θανάτων ανθρώπων η κυβέρνηση άρχισε την εκστρατεία καταστροφής των πουλερικών».
Η πείρα της Ιταλίας. Η Ιταλία, μια από τις μεγαλύτερες πτηνοπαραγωγικές χώρες της ΕΕ, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη γρίπη των πτηνών το 1999-2000. Οχι με μεμονωμένα κρούσματα αλλά με επιδημική μορφή σε μεγάλες περιφέρειες της χώρας. Επειδή οι καπιταλιστές δεν θέλουν να καταστρέψουν την παραγωγή, για να ελέγξουν αποτελεσματικά τη νόσο, καταφεύγουν στον εμβολιασμό, που «κουκουλώνει» τα συμπτώματα και επιτρέπει να πουλούν το κρέας στην αγορά. Αξιοποιούν τη δύναμή τους στις υπηρεσίες της Κομισιόν και καταφέρνουν να βγάλει η Κομισιόν 12 (!) διαδοχικές αποφάσεις μέσα σε μια πενταετία, για τη διαχείριση του χοντρού προβλήματος που αντιμετωπίζουν με τη γρίπη των πτηνών.
Η πρώτη απόφαση βγήκε το Φλεβάρη του 2000 και ενώ επισημαίνει ότι από το Δεκέμβρη του 1999 εμφανίστηκαν σε πολλές περιοχές της Ιταλίας κρούσματα γρίπης των πτηνών, δεν προβλέπει τη λήψη ριζικών μέτρων (καταστροφή σμηνών, ζώνες επιτήρησης, απαγόρευση εξαγωγών κ.λπ.), αλλά περιορίζεται σε ημίμετρα όπως απολύμανση μεταφορικών μέσων, συσκευασίες μιας χρήσης κ.λπ. Δεν αποφασίζουν καταστροφή πτηνών ούτε για τις επιχειρήσεις στις οποίες εμφανίστηκαν τα κρούσματα!
Το Νοέμβρη του 2000 μηχανεύονται το διαχωρισμό της γρίπης των πτηνών σε χαμηλής και υψηλής παθογονικότητας, μολονότι γνωρίζουν καθαρά ότι αυτός ο διαχωρισμός είναι πολύ επικίνδυνος, γιατί η χαμηλή παθογονικότητα μεταλλάσσεται σε υψηλή, χωρίς μάλιστα να γνωρίζουν τον μηχανισμό της μετάλλαξης. Με την ίδια απόφαση, χωρίζουν την επαρχία Βένετο σε δυο ζώνες και στη μία επιτρέπουν τον εμβολιασμό. Απαγορεύουν το ενδοκοινοτικό εμπόριο απ’ αυτή την επαρχία, αλλά το επιτρέπουν από όλη την υπόλοιπη Ιταλία, παραβιάζοντας ευθέως την οδηγία 40/1992, που ίσχυε και τότε και μέχρι τώρα.
Ενα μήνα αργότερα, βγάζουν νέα απόφαση και επιτρέπουν το εμπόριο ορισμένων προϊόντων και από τις δυο ζώνες της επαρχίας Βένετο! Μετά από οχτώ μήνες, οι Ιταλοί διαβεβαιώνουν ότι η νόσος έχει ελεγχθεί πλήρως και ζητούν μερική άρση των περιορισμών στο ενδοκοινοτικό εμπόριο. Η Κομισιόν βγάζει νέα απόφαση και ικανοποιεί το ιταλικό αίτημα. Τέσσερις μήνες μετά, με νέα απόφαση, αίρονται και άλλοι περιορισμοί.
Οκτώ μήνες αργότερα, τον Ιούλη του 2002, οι ιταλικές αρχές ανακοινώνουν ότι οι εμβολιασμοί σταμάτησαν και πως οι έλεγχοι δεν εντόπισαν γρίπη των πτηνών. Δηλαδή, το πρόβλημα θεωρείται λήξαν. Η Κομισιόν δέχεται τους ιταλικούς ισχυρισμούς και με δυο αποφάσεις ανοίγει το δρόμο για την πλήρη άρση κάθε περιορισμού των ιταλικών πτηνοτροφικών προϊόντων στην κοινοτική αγορά. Πριν συμπληρωθεί το εξάμηνο, όμως, συγκεκριμένα το Δεκέμβρη του 2002, η Κομισιόν βγάζει νέα απόφαση με την οποία επιτρέπει τον εμβολιασμό και στην επαρχία Βένετο (στις περιοχές που είχαν πληγεί προηγουμένως και σε νέες, που φαίνεται πως επλήγησαν στη συνέχεια, αλλά και σε περιοχές της Λομβαρδίας. Η γρίπη των πτηνών όχι μόνο δεν είχε εξαφανιστεί με τους εμβολιασμούς αλλά είχε απλωθεί σε μεγαλύτερη έκταση. Πέντε μήνες μετά το σταμάτημα του εμβολιασμού, η νόσος εμφανίστηκε ακμαιότατη σε μεγαλύτερη έκταση. Εκτοτε, χωρίς ποτέ να μας δώσουν ακριβή εικόνα του προβλήματος, βγαίνουν άλλες τέσσερις αποφάσεις της Κομισιόν που επιτρέπουν τον εμβολιασμό, ενώ παράλληλα αίρονται οι περιορισμοί που αρχικά είχαν μπει για τα προϊόντα από τις περιοχές όπου αναπτύσσονταν προγράμματα εμβολιασμών. Για ποιο λόγο; Μα για να πουλιούνται κανονικά τα εμβολιασμένα πουλερικά (εδώ στην Ελλάδα φάγαμε μπόλικη εμβολιασμένη ιταλική γαλοπούλα).
Εγινε νομίζουμε σαφές για ποιο λόγο ο εμβολιασμός αναγορεύεται από τη νέα οδηγία σε βασικό εργαλείο αντιμετώπισης της νόσου. Γιατί μόνο έτσι οι καπιταλιστές πτηνοτρόφοι θα εξακολουθούν να πωλούν τα προϊόντα τους και να βγάζουν υπερκέρδη σε βάρος της δημόσιας υγείας.
