Eίχαμε διαβάσει τα πρακτικά όλων των συνεδριάσεων της Εξεταστικής Επιτροπής για τη λίστα Πέτσα και τη δουλειά που πήρε (με άλλη εταιρία ιδιοκτησίας του) ο ιδιοκτήτης της Opinion Poll, οπότε δεν μας προξένησαν καμιά εντύπωση τα όσα εκτέθηκαν στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής, κατά την οποία τα κόμματα παρουσίασαν τα πορίσματά τους και εγκρίθηκε -όπως ήταν αναμενόμενο- το πόρισμα της πλειοψηφίας.
Είχαμε προσέξει, βέβαια, την αλλαγή πλεύσης της ΝΔ και των φιλικών της ΜΜΕ. Εκεί που έλεγε ότι θα ζητήσει διεύρυνση του αντικειμένου της Εξεταστικής, ώστε να περιλάβει και την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ, εκεί που τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ μιλούσαν σαρκαστικά για κάτι εταιρίες μιας χρήσης που έστησαν συριζαίοι για να βγάζουν τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο στις εκλογές του 2019, εκεί που τις πρώτες μέρες ασχολούνταν με τις καταθέσεις μαρτύρων στην Εξεταστική, ξαφνικά έπεσε ο διακόπτης. Επαψαν να ασχολούνται. Και η ΝΔ ουδέποτε κατέθεσε πρόταση για διεύρυνση του αντικειμένου της Εξεταστικής και την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ.
Εχοντας μπετονάρει τις διαδικασίες της Εξεταστικής, επέλεξαν να τα βάλουν όλα κάτω από το χαλί. Ν’ αφήσουν την Εξεταστική αυτή να ξεχαστεί εντελώς. Γιατί αν η ΝΔ ζητούσε διεύρυνση του αντικειμένου της (ας την πούμε) έρευνας και στην περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν σαν να αναγνώριζε τη δική της ενοχή και να αναζητούσε συμψηφισμό με αντίστοιχα «αμαρτήματα» του ΣΥΡΙΖΑ.
Ηταν, όμως, εντυπωσιακή η επιχειρηματολογία με την οποία η κυβερνητική πλειοψηφία αναφέρει στο πόρισμά της γιατί αρνήθηκε το αίτημα να κληθούν να καταθέσουν τα πολιτικά πρόσωπα, με πρώτον τον Πέτσα. Οι νομικοί που θα τύχει να διαβάσουν αυτήν την επιχειρηματολογία θα καταλήξουν στήλες άλατος, με το πτυχίο στα χέρια και το… σεξπιρικό δίλημμα στα χείλη: να το σκίσω ή να μην το σκίσω; Παραθέτουμε το σχετικό χωρίο, όπως το ανέγνωσε η… γιγάντισσα της νομικής σκέψης Αικατερίνα (Κατερίνα) Παπακώστα-Παλιούρα, νεόκοπη βουλευτής Τρικάλων της ΝΔ (οι εμφάσεις δικές μας):
«Συνεπώς, το αίτημα της αντιπολίτευσης περί κλήτευσης πολιτικών προσώπων και δη Υπουργών δεν μπορούσε παρά να τύχει της απόλυτης απόρριψης από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, διότι: Πρώτον, η ενδελεχής μελέτη όλων των εισφερθέντων εγγράφων καταδεικνύει και αποδεικνύει αν όλα έγιναν νομίμως ή μη. Δεύτερον, οι προτεινόμενοι μάρτυρες είναι κοινοί στα περισσότερα σημεία με την αντιπολίτευση. Τρίτον, αυτοί οι μάρτυρες είναι οι άμεσα εμπλεκόμενοι με τις σχετικές υπό εξέταση υποθέσεις. Τέταρτον, σε καμία περίπτωση δεν θα επέτρεπε, υπό το πρόσχημα της εξέτασης μαρτύρων, να οδηγούνταν οι εργασίες της εξεταστικής επιτροπής σε μια ατέρμονη διαδικασία ύφανσης πολιτικών σκοπιμοτήτων, ψευδεπίγραφων εντυπώσεων και ευτελισμού των εργασιών μόνον και μόνον επειδή ο στόχος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης φέρεται να ήταν η ύφανση μιας πολιτικοποιημένης κατεξοχήν συζήτησης, ήτοι η δημιουργία μιας πολιτικής δίκης και όχι η ουσιαστική ανεύρεση της αλήθειας».
Προσέξτε δικονομική συλλογιστική:
- Τι να τους κάνουμε τους μάρτυρες, αφού έχουμε τα έγγραφα; Επομένως, ο έλεγχος της αλήθειας των εγγράφων βάσει των καταθέσεων των μαρτύρων και ο έλεγχος των καταθέσεων των μαρτύρων βάσει των εγγράφων παρέλκει!
- Τους άλλους μάρτυρες τους προτείναμε στην πλειοψηφία τους από κοινού με την αντιπολίτευση. Επομένως, είναι θράσος να ζητά η αντιπολίτευση να εξεταστούν και επιπλέον μάρτυρες! Και δεν έχει σημασία που αυτή είναι μια Εξεταστική Επιτροπή που την πρότεινε η αντιπολίτευση, η οποία, ως οιονεί κατηγορούσα αρχή, θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να εξετάσει μάρτυρες.
- Δεν καλέσαμε τους υπουργούς γιατί η αντιπολίτευση ήθελε να τους χρησιμοποιήσει «σε μια ατέρμονη διαδικασία ύφανσης πολιτικών σκοπιμοτήτων»! Σε κάθε δικαστική διαδικασία υπάρχει προεδρεύων, ο οποίος φροντίζει για την τήρηση των δικονομικών κανόνων και για την οικονομία της διαδικασίας. Αν δει κωλυσιεργία και κάθε είδους υπερβολές, έχει το δικαίωμα να επαναφέρει τη δικονομική τάξη. Δεν έχει το δικαίωμα, όμως, στο όνομα μιας εικαζόμενης διασάλευσης της δικονομικής τάξης, να αρνηθεί την εξέταση μαρτύρων που θα προτείνουν οι διάδικοι. Στη συγκεκριμένη διαδικασία, πρόεδρος ήταν ο κυβερνητικός βουλευτής και πρώην υφυπουργός Ιωάννης Κεφαλογιάννης, επομένως η κυβερνητική παράταξη είχε κάθε δυνατότητα να μην επιτρέψει στην αντιπολίτευση να χρησιμοποιήσει τους μάρτυρες «σε μια ατέρμονη διαδικασία ύφανσης πολιτικών σκοπιμοτήτων», αν αυτή (η αντιπολίτευση) επεδίωκε κάτι τέτοιο. Στην Εξεταστική, όμως, δεν διαπιστώθηκε κάποια τέτοια πρόθεση της αντιπολίτευσης, διότι απλούστατα η πλειοψηφία τής απαγόρευσε να καλέσει ως μάρτυρες πολιτικά πρόσωπα, μετατρέποντας το ζητούμενο σε δεδομένο.
- Το τελευταίο, αυτό που μιλάει για πρόθεση της αντιπολίτευσης να κάνει πολιτική δίκη και όχι να βρει την αλήθεια, αποτελεί μνημείο νομικής και πολιτικής αμορφωσιάς. Το αντικείμενο της Εξεταστικής ήταν καθαρά πολιτικό. Επρεπε να ερευνήσει τις «λίστες Πέτσα». Δηλαδή, τις επιλογές ενός υφυπουργού κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Η ανεύρεση της αλήθειας θα απαντούσε σε ένα καθαρά πολιτικό ερώτημα: έπραξε σωστά ο Πέτσας ή όχι; Η εισηγήτρια της ΝΔ κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: «Συνεπώς, συμπερασματικά απεδείχθη πέραν πάσης αμφιβολίας η μη ύπαρξη τόσο ποινικών όσο και πολιτικών ευθυνών πολιτικών προσώπων για τις υπό κρίση υποθέσεις». Μια διαδικασία που διερευνά πολιτικές ευθύνες δεν είναι εξ ορισμού «πολιτική δίκη»; Αυτά είναι ψιλά γράμματα για την… κορυφαία νομικό Αικατερίνα (Κατερίνα) Παπακώστα-Παλιούρα.
Μ’ αυτές τις γελοίες δικαιολογίες, λοιπόν, η νεοδημοκρατική πλειοψηφία αρνήθηκε να κληθούν να καταθέσουν στην Εξεταστική πολιτικά πρόσωπα. Ακόμα και ο Πέτσας, που είχε την τιμητική του, καθώς οι πάντες, συμπολιτευόμενοι, αντιπολιτευόμενοι και μάρτυρες μιλούσαν για τη «λίστα Πέτσα».
Υπάρχει, όμως, και μια ακόμη πλευρά, η οποία δεν απασχόλησε τη δημοσιότητα. Ούτε το πόρισμα της πλειοψηφίας. Η κυβέρνηση αρνήθηκε να δώσει στην Εξεταστική Επιτροπή έγγραφα που αυτή ζήτησε διά του προέδρου της! Η αντιπολίτευση ζήτησε την αλληλογραφία μεταξύ της Προεδρίας της Κυβέρνησης και της εταιρίας INITIATIVE που ανέλαβε να διεκπεραιώσει το έργο της χρηματοδότησης των ΜΜΕ για την καμπάνια «Μένουμε σπίτι». Το ότι υπάρχει τέτοια αλληλογραφία το κατέθεσε στέλεχος της INITIATIVE, λέγοντας ότι η αλληλογραφία αφορούσε ΜΜΕ που έπρεπε να μπουν στη λίστα.
Ο πρόεδρος της Εξεταστικής Ι. Κεφαλογιάννης «έδωσε στεγνά» την κυβέρνηση, απευθυνόμενος στην αρχή της συνεδρίασης στον Ραγκούση και λέγοντας τα εξής:
«Και ένα τρίτο σημείο το οποίο έχω επίσης εντοπίσει (σ.σ. στο πόρισμα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ) είναι πως σε δύο, τρία σημεία αναφέρεται πως η κυβερνητική πλειοψηφία απέκρυψε κρίσιμα έγγραφα από την επιτροπή. Θα ήθελα να πω αν και νομίζω ότι είναι μια ατυχής έκφραση, ότι από πλευράς τόσο της κυβερνητικής πλειοψηφίας εντός της επιτροπής όσο και από πλευράς του Προεδρείου ξέρετε πολύ καλά ότι όποια αιτήματα ετέθησαν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ διαβιβάστηκαν στα αρμόδια Υπουργεία και μάλιστα κατ’ επανάληψη. Εχω και τους αριθμούς πρωτοκόλλου τον εξερχομένων εγγράφων. Νομίζω ότι από πλευράς τόσο του Προεδρείου όσο και της κυβερνητικής πλειοψηφίας δεν υπήρξε καμία πρόθεση να αποκρυβεί κανένα έγγραφο το οποίο ζητήθηκε από την Αντιπολίτευση, όχι μόνο από εσάς αλλά και από τα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης».
Με απλά λόγια: Ο Κεφαλογιάννης ζήτησε τα έγγραφα, αλλά η κυβέρνηση δεν τα έστειλε! Ο νεοδημοκράτης πρόεδρος της Εξεταστικής έστρωσε βούτυρο στο ψωμί του Ραγκούση, που τα «έχωσε» άγρια στην κυβέρνηση, απαλλάσσοντας το προεδρείο της Εξεταστικής από κάθε ευθύνη, με τον Κεφαλογιάννη να τον ευχαριστεί για τη διευκρίνιση!
Υπάρχουν και άλλα ζητήματα, αλλά θα σταματήσουμε εδώ, με την επισήμανση πως ακόμα και σε ένα ζήτημα από το οποίο θα προέκυπταν το πολύ πολιτικές ευθύνες (αν ο Πέτσας, ο Κικίλιας, ο Πιερρακάκης, ο πανίσχυρος στο Μαξίμου Γρηγόρης Δημητριάδης δεν κατάφερναν να σταθούν καλά και να κουκουλώσουν την υπόθεση), η ΝΔ συμπεριφέρθηκε με τον πιο πολιτικά άθλιο τρόπο. Κατά τη δική μας κρίση, αυτό αποτελεί την πιο κραυγαλέα πολιτική επιβεβαίωση του σκανδάλου.
Π.Γ.
