Και ξαφνικά, τα στελέχη του ΣΥΝ (όλου του φάσματος) ανακάλυψαν τις… αστείρευτες λαϊκές δυνάμεις που κρύβει στο εσωτερικό του το ΠΑΣΟΚ. Μόλις ο Παπανδρέου έδωσε το ΟΚ για να μετατραπεί το ΠΔ για τα εργασιακά σε άρθρα νομοσχέδιου που θα συζητηθούν και θα ψηφιστούν στη Βουλή, όλα τα στελέχη του ΣΥΝ βγήκαν στα κεραμίδια και άρχισαν να μιλούν για υποχώρηση της κυβέρνησης, παραβλέποντας τις εμφανείς σκοπιμότητες πίσω απ’ αυτή την κυβερνητική απόφαση.
Για «άτακτη κυβερνητική υποχώρηση» μιλούσε το πρωτοσέλιδο της «Αυγής» (η οποία βέβαια έγινε μετά την «καταλυτική παρέμβαση Τσίπρα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας»!). «Τώρα είναι η ώρα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ», κραύγασε ο Παπαδημούλης, καλώντας τα μέλη του κοινοβουλευτικού λόχου «να αποδείξουν ότι ακούν τους ψηφοφόρους τους». «Δεν είναι καθόλου εύκολο να περάσει από τη Βουλή αυτό το νομοσχέδιο», απεφάνθη ο Δ. Στρατούλης, ενώ ο θυελλώδης Α. Τσίπρας πήγε ένα βήμα παραπέρα, εκτιμώντας ότι το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο δεν θα περάσει από τη Βουλή κι αν περάσει δεν θα εφαρμοστεί. Για «ανάκρουση πρύμνας» μίλησε στη Βουλή ο Μ. Κριτσωτάκης, αποδίδοντάς την «στην πίεση και της αντιπολίτευσης και των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ».
Των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που έχουν ψηφίσει το Μνημόνιο, το οποίο προβλέπει όλα όσα νομοθετεί ο Λοβέρδος! «Πολλοί θέλουν να προσπερνούν εκείνη τη συμφωνία (σ.σ. το Μνημόνιο) και τις υποχρεώσεις που τη συνοδεύουν, παρ’ ότι πέρασε μόλις ένας μήνας από τη συνομολόγησή της», έγραψε αρθρογράφος του «Βήματος», αποκαθιστώντας τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις. «Οσοι σήμερα αντιδρούν στα μέτρα για τις συντάξεις και την αγορά εργασίας προσπαθώντας να αυτοπροστατευθούν οφείλουν να γυρίσουν έναν μήνα πίσω και να θυμηθούν την πρώτη ψήφο», κατέληξε δηκτικά και για τους Πασόκους, αλλά και για τον Καρατζαφέρη που κάνει τώρα τον «καμπόσο», ενώ έχει ψηφίσει το Μνημόνιο.
Γιατί, όμως, όλη αυτή η πρεμούρα των Συνασπισμένων να αποδώσουν εύσημα που δεν δικαιούνται στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ; Πολιτική αφέλεια; Σίγουρα όχι. Οπως είπε ένας σύντροφος, έδωσαν στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πρόσωπο για να ξαναβγούν στους καφενέδες της επαρχίας. Για να ισχυρίζονται με νόημα, πως έκαναν ό,τι μπορούσαν, πως έδωσαν μάχη μέσα στο κόμμα, όμως δε μπορούν και να ρίξουν την κυβέρνηση. Ξέρετε, το γνωστό παραμύθι με το οποίο οι βουλευτές προσπαθούν να κρατήσουν «ζεστούς» τους ψηφοφόρους τους.
Δεν νομίζουμε ότι οι Συνασπισμένοι προσβλέπουν σε διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε, μέχρι τώρα απώλειες είχαν αυτοί και όχι το ΠΑΣΟΚ. Υπηρεσία στο σύστημα προσφέρουν, μεταφέροντας το κέντρο βάρους από το «πεζοδρόμιο» στη Βουλή. Καλούν τους εργαζόμενους να στρέψουν όλη την προσοχή τους στις κοινοβουλευτικές διεργασίες. Το κοινοβούλιο είναι ο Μεσίας που θα δώσει λύση. Οχι οι ταξικοί αγώνες. Μόνο αν υπάρξουν διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ μπορεί να ανακοπεί η επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους.
Αυτά τα μηνύματα έχουν τη δική τους αποπροσανατολιστική και διαλυτική συνδρομή σε μια περίοδο που προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για την ανάπτυξη των ταξικών αγώνων σε κατεύθυνση έκρηξης. Ολες οι τάσεις του ΣΥΝ καταθέτουν και πάλι τη συμβολή τους στη διαδικασία σταθεροποίησης της αστικής δημοκρατίας και του καπιταλιστικού συστήματος.
Π.Γ.
