Για τα τεκταινόμενα στο έκτακτο τρομοδικείο του Κορυδαλλού και πάλι ο λόγος. Είμαστε αναγκασμένοι να εστιάζουμε σε σημεία της διαδικασίας, γιατί δυστυχώς οι στρόφιγγες της δημοσιότητας έχουν κλείσει και σε μας, στις μικρές μας δυνάμεις, πέφτει όλο το βάρος της ενημέρωσης.
Εχουμε και άλλη φορά σημειώσει, ότι σ’ αυτή τη δίκη έχουμε ουσιαστικά δυο δίκες στη συσκευασία της μιας. Από τη μια είναι ο Δ. Κουφοντίνας, που δίνει μια καθαρά πολιτική μάχη, αδιαφορώντας για τις ποινικές πτυχές και ασχολούμενος μ’ αυτές μόνο όταν χρειάζεται να βοηθήσει συγκατηγορούμενούς του. Από την άλλη είναι οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι, με πολιτική στάση -άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο-, αλλά με κύριο μέλημα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους από κατηγορίες είτε εντελώς ανυπόστατες είτε παραφουσκωμένες. Οπως καταλαβαίνετε, γι’ αυτούς έχει μεγάλη σημασία η οργάνωση της υπεράσπισής τους με τη συγκέντρωση αποδεικτικού υλικού, αφού εκ των πραγμάτων το τεκμήριο αθωότητας γι’ αυτούς έχει καταργηθεί και πρέπει οι ίδιοι να αποδείξουν ότι οι κατηγορίες δε στέκουν (και όχι η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει με αδιάσειστα στοιχεία ότι στέκουν).
Η πρώτη δίκη έγινε κάτω από μεγάλη πίεση. Οι κατηγορούμενοι και οι υπερασπιστές τους δεν είχαν τη δυνατότητα (όχι μόνο χρονικά) να επεξεργαστούν όλο το υλικό. Επόμενο είναι, σ’ αυτή τη δεύτερη δίκη να έχουν βρει περισσότερα υπερασπιστικά στοιχεία και από νομική άποψη η υπεράσπισή τους να είναι πιο αποτελεσματική. Αυτό, όμως, δεν αρέσει καθόλου στους εκπροσώπους της εισαγγελίας (και σε τουλάχιστον μία εφέτη), που προσπαθούν (περισσότερο η τακτική εισαγγελέας και λιγότερο ο αναπληρωτής της και η εφέτης) όχι να ελέγξουν την αξιοπιστία των μαρτύρων (που είναι στα καθήκοντά τους), αλλά να τους απαξιώσουν και ορισμένες φορές να τους λοιδορήσουν.
Αυτό που συνέβη στη συνεδρίαση της περασμένης Τρίτης (δες αναλυτικά το σχετικό ρεπορτάζ στις εσωτερικές σελίδες της «Κ») νομίζουμε ότι ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Εμφανίστηκε μάρτυρας που κατέθεσε ότι ήταν με τον Χριστόδουλο Ξηρό την ώρα που σ’ αυτόν αποδίδεται συμμετοχή στην εκτέλεση του Μομφεράτου. Ηταν μαζί σε δημόσιο χώρο (Ικαριώτικο καφενείο), γεγονός που επιβεβαίωσε και ένας ακόμη μάρτυρας. Ξέροντας ότι θα αμφισβητηθεί, αράδιασε έναν κατάλογο ονομάτων. Ανθρώπων που μπορούν επίσης να επιβεβαιώσουν το γεγονός. Ζήτησε να τους καλέσουν ως μάρτυρες, αν αμφιβάλλουν για τη δική του μαρτυρία. Εντιμη και καθαρή στάση.
Και όμως, αυτός ο μάρτυρας κατηγορήθηκε ευθέως από την εισαγγελέα ότι είναι κατασκευασμένος για να σώσει το φίλο του. Εχει σημασία να δούμε και το ποιόν του συγκεκριμένου μάρτυρα. Στέλεχος των Λαμπράκηδων προδικτατορικά, αντιστασιακός την περίοδο της χούντας (έβγαλε στη φυλακή πέντε συναπτά έτη), στέλεχος στη μεταπολίτευση του ΚΚΕεσ., της ΕΑΡ, του ΣΥΝ σήμερα. Επιχειρηματίας (ιδιοκτήτης ποτοποιείου), πιστός στις αρχές της αστικής δημοκρατίας. Αν κατέθετε σε οποιαδήποτε ποινική δίκη, η μαρτυρία του θα θεωρούνταν εξόχως αξιόπιστη, λόγω των ιδιοτήτων που συγκεντρώνει. Σ’ αυτή την πολιτική δίκη, θεωρήθηκε κατασκευασμένος, παρά την προσωπικότητά του και παρά το «δέσιμο» της μαρτυρίας του με 20-25 πρόσωπα ακόμα.
Λεπτομέρεια: στην ίδια υπόθεση θεωρήθηκε αξιόπιστος ο κραγμένος ψευδομάρτυρας Μπακατσέλος, που αναγνώρισε τον Χριστόδουλο «από το βλέμμα», παρατηρώντας τον κάθετα από ύψος τουλάχιστον 10 μέτρων! Και από τη δίκη έχουν περάσει «αβρόχοις ποσίν» ανάλογης ποιότητας ψευδομάρτυρες και διάφορα «νούμερα».
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Π.Γ.
