Ακούσαμε φόβο: «Ηταν πολλοί οι ψεκασμένοι στο Σύνταγμα». Ψυχραιμία, σύντροφοι. Οταν πρόκειται «για του Χριστού την πίστη την αγία», μαζεύονται τόσοι, συχνά και περισσότεροι. Οταν, ας πούμε, τους καλούσε ο Χρυσόδουλος για τις ταυτότητες, ήταν πάρα πολλοί, μιλιούνια, ακρίδες.
Δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα το σημαντικό, όμως, στο σύνολο του ελληνικού λαού. Ούτε μεταξύ των θρησκευόμενων ανθρώπων. Ολοι μας έχουμε θρησκευόμενους στο περιβάλλον μας και ξέρουμε ότι δε θεωρούν ότι μας ψεκάζουν (στην προτελευταία κυβέρνηση Τσίπρα το θεωρούσαν αυτό, για να μην ξεχνιόμαστε), ενώ έσπευσαν να εμβολιαστούν, ενίοτε με το φόβο του άγνωστου, αλλά με τη βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να βγάλουν ουρά αλιγάτορα, ούτε θα τους παρακολουθεί ο Γκέιτς με το τσιπάκι του 666.
Η θρησκεία (όλες οι θρησκείες) είναι μεταφυσική, οι θρησκευόμενοι άνθρωποι όμως δεν είναι απόλυτα ανορθολογιστές. Οπως πηγαίνουν στο γιατρό και όπως παίρνουν τα χάπια τους όταν αρρωσταίνουν, έτσι πήγαν και να εμβολιαστούν. Οι μεγαλύτεροι στην ηλικία από εμάς είδαμε πολλούς ανθρώπους μεγάλης ηλικίας δίπλα μας, όταν πήγαμε να εμβιολιαστούμε, και σίγουρα όλοι αυτοί δεν ήταν άθεοι σαν και του λόγου μας.
Απόλυτα ανορθολογιστές είναι οι φανατικοί, οι ζηλωτές, οι απόλυτα εξαρτημένοι από διάφορους «πνευματικούς», οι ενταγμένοι στις παρεκκλησιαστικές οργανώσεις, οι έχοντες στενές επαφές με κάθε είδους μοναστήρια, επίσημα και παλαιοημερολογίτικα. Αυτοί μαζεύτηκαν να διαδηλώσουν ενάντια στον εμβολιασμό. Τους αναγνωρίζεις από το μάτι που γυαλίζει από την έξαψη, από τον ξύλινο σταυρό ή τη γαλανόλευκη που κραδαίνουν.
Ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-υπουργός του Μητσοτάκη χαρακτήρισε γραφικούς και ανορθολογιστές τους αντιεμβολιαστές και για τις συγκεντρώσεις τους είπε πως είναι οι «αγανακτισμένοι» του 2010-2011 και οι οπαδοί του «όχι» στο δημοψήφισμα του 2015! Η προβοκάτσια είναι σφηνωμένη στο DNA των ακροδεξιών. Τι να πει, ότι μαζί τους διαδήλωνε ότι «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική»; Δεν τον συμφέρει.
Οπως δεν συμφέρει το δεσποταριάτο να τα βάλει με ένα τμήμα της πελατείας του, που είναι οι ζηλωτές. Είδαμε πόσο προσεχτικά διατύπωσε την… προτροπή για εμβολιασμό η ΔΙΣ. Φροντίζοντας πρώτα να μιλήσει για «ελεύθερη επιλογή», ώστε να μην κακοκαρδίσει τους ζηλωτές (ο πελάτης έχει πάντα δίκιο).
Η ζημιά που έχει κάνει το ιερατείο στους ηλικιωμένους πρέπει να είναι σημαντικά μεγαλύτερη από τον αριθμό αυτών που μαζεύτηκαν να διαδηλώσουν «με το μάτι γαρίδα». Κι αυτή η ζημιά ήρθε να προστεθεί στην αδιαφορία του κράτους (τα έχουμε γράψει αναλυτικά αυτά), αλλά και στην αδιαφορία του οικογενειακού περιβάλλοντος (εμείς δε διστάζουμε να μιλήσουμε για την ατομική ευθύνη εκεί που υπάρχει), με αποτέλεσμα ο εμβολιασμός στις μεγάλες ηλικίες να είναι σε πολύ χαμηλό επίπεδο (φάνηκε αυτό από το μεγάλο αριθμό θανάτων στο τρίτο κύμα της πανδημίας) και να βρισκόμαστε μπροστά στη μακάβρια προοπτική νέων εκατομβών νεκρών τους επόμενους μήνες.
«Στη συγκέντρωση πήγαν και οι δικοί μας ψεκασμένοι», μας έλεγε με θλίψη προχθές ένας νεαρός αναρχικός φίλος. Πράγματι, κάτι τυπάκια με βαρύγδουπα ονόματα και ακόμα πιο βαρύγδουπες παπάρες (τις οποίες θεωρούν ως… απαύγασμα φιλοσοφικής σοφίας) έφτασαν στο σημείο να καλέσουν στην ίδια διαδήλωση με τους κάθε είδους ψεκασμένους, ακροδεξιούς, καμουφλαρισμένους χρυσαυγίτες, θεούσους και θεούσες και όλο το κακό συναπάντημα. Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος. Κι αυτά τα τυπάκια έχουν πιάσει πάτο εδώ και καιρό. Δεν είναι «δικοί μας» (υπό οποιαδήποτε έννοια). Απαξιούμε ν’ αναφέρουμε τ’ όνομά τους, ούτε το σάλιο μας δε χαραμίζουμε για μια χούφτα ιδεολογικά σαλταρισμένους που κατάντησαν να κάνουν συντροφιά με το συρφετό του ανορθολογισμού, της θρησκοληψίας και του εθνικοφασισμού.
Αντίθετα, πρέπει να πούμε ότι ο ευρύτερος αντικαπιταλιστικός χώρος, παρά τις παλινωδίες του στη διάρκεια της πανδημίας, παρά την αδυναμία του να διακρίνει ανάμεσα στην κατασταλτική πολιτική του αστικού κράτους και στα αναγκαία μέτρα προστασίας από τη διασπορά του ιού, παρά το μπλέξιμό του στις «λόξες» της βιοπολιτικής, στο ζήτημα του εμβολιασμού επέδειξε στάση προοδευτική, καταφέρνοντας να διακρίνει -σε γενικές γραμμές- ανάμεσα στο επιστημονικό επίτευγμα που λέγεται εμβόλιο και στην καπιταλιστική ιδιοποίηση της παραγωγής και διανομής του.
Ο ευρύτερος αντικαπιταλιστικός χώρος, ξεκινώντας από τους οπαδούς του ΚΚΕ (και του «παραδοσιακού» ΣΥΡΙΖΑ ακόμη) και φτάνοντας μέχρι τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο, συνέχισε μια μακρά ιστορική παράδοση που θέλει τους ανθρώπους που οραματίζονται μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο να είναι αντίθετοι σε κάθε μορφή ανορθολογισμού και να ξέρουν να εκτιμούν τα επιτεύγματα της επιστήμης, εν πλήρη συνειδήσει ότι αυτή (η επιστήμη) αποτελεί μεν κατάκτηση της ανθρωπότητας, όμως η καπιταλιστική ιδιοποίησή της στενεύει τα όριά της.
Οι προοδευτικοί άνθρωποι, οι αριστεροί, οι κομμουνιστές, οι αντιεξουσιαστές, οι αναρχικοί, οφείλουν να σηκώσουν μεγάλο βάρος. Αυτοί πρέπει να πρωτοστατήσουν για να πείσουν τον κοινωνικό τους περίγυρο υπέρ του εμβολιασμού. Χωρίς ελιτισμούς και κούνημα του δαχτύλου, με επιστημονική επιχειρηματολογία, με πειθώ, με σεβασμό στους φόβους και τις ανασφάλειες των ανθρώπων (δεν μιλάμε για τους ψεκασμένους ή για τους ιδεοληπτικούς, αυτοί είναι… ανίατοι), πρέπει να διορθώσουμε την κοινωνική ζημιά που προκάλεσε η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία -προσπαθώντας να κουκουλώσει τις ευθύνες της- επιδίδεται πλέον σε ένα όργιο απειλών, στο οποίο μάλιστα πρωτοστατεί ο ακροδεξιός εσμός της, που ηδονίζεται να απειλεί με άδειες άνευ αποδοχών, απολύσεις και κάθε είδους αποκλεισμούς. Το εμβόλιο είναι δικαίωμα και δε θα το απεμπολήσουμε. Και είναι δικό μας χρέος να τραβήξουμε μπροστά την εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία της.
Και για να τελειώνουμε με τα ιδεολογήματα, που φορούν το καπέλο του διαφωτισμού και επικαλούνται τα συνταγματικά δικαιώματα: Είναι συνταγματικό σου δικαίωμα να μην εμβολιαστείς. Ομως, το αστικό σύνταγμα είναι πολύ στενό για να περιγράψει τα κοινωνικά δικαιώματα. Εσύ που είσαι υπέρ των ατομικών σου δικαιωμάτων, τι έχεις να πεις για το δικαίωμα της κοινωνίας να αντιμετωπίσει ένα φονικό ιό, που έχει ήδη προκαλέσει ένα τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, χώρια οι κατεστραμμένες υγείες, χώρια η υλική ζημιά;
Εδώ δεν πρόκειται μόνο για το δικαίωμά σου στην αυτοδιάθεση του σώματός σου (που κι αυτό είναι συζητήσιμο από κοινωνική άποψη), δεν είναι το ίδιο με το «φοράω – δε φοράω ζώνη στο αυτοκίνητο ή κράνος στη μηχανή». Εδώ, η κάθε ατομική απόφαση έχει άμεσες κοινωνικές προεκτάσεις. Πάψτε να μιλάτε, λοιπόν, για το συνταγματικά κατοχυρωμένο ατομικό δικαίωμα και πείτε μας για την κοινωνική ευθύνη ενός εκάστου και μιας εκάστης. Μην κρύβεστε υποκριτικά πίσω από το αστικό σύνταγμα, αποκαλύψτε μας ακριβώς τον τρόπο που σκέπτεστε, για να δούμε όλοι και όλες ότι δεν είστε προοδευτικοί υπερασπιστές του αστικού διαφωτισμού, αλλά ατομιστές που αδιαφορείτε για την κοινωνία.
Π.Γ.
