«Ποια θα είναι τα πρώτα μέτρα που θα πάρετε, αν εκλεγείτε περιφερειάρχης Αττικής;», ρωτήθηκε ο υποψήφιος του Περισσού Θανάσης Παφίλης («Επενδυτής», 16.10.10). Θα περίμενε κανείς να το γυρίσει από δω κι από κει, να πει ότι αυτοί δεν θέλουν να γίνουν διαχειριστές της αθλιότητας κ.λπ. Ακλόνητος, όμως, ο Θανάσης, με ύφος χιλίων Μαυρογιαλούρων, έδωσε την εξής εκπληκτική απάντηση:
«Ας σκεφτούν οι εργαζόμενοι πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα, αν είχαν εκλεγεί δεκάδες κομμουνιστές δήμαρχοι και νομάρχες. Γι’ αυτό, όσο περισσότεροι θα είναι οι εκλεγμένοι με τη Λαϊκή Συσπείρωση, τόσο καλύτερα θα παλέψουμε».
Τελικά, είναι τόσο απλά τα πράγματα. Τώρα που η αστική τάξη βγάζει στο σφυρί τις Περιφέρειες, δίνοντάς τους πολλές από τις αρμοδιότητες του κεντρικού κράτους, δεν έχουμε παρά να τις καταλάβουμε. Διά της κάλπης, βέβαια, και όχι με εκείνες τις αιματηρές επαναστατικές εφόδους του παρελθόντος. Μάλιστα, μπορούμε να εφαρμόσουμε μια παραλλαγή του μαοϊκού δόγματος «το χωριό να περικυκλώσει την πόλη». Το είπε ο Θανάσης στην ίδια συνέντευξή του, λίγο πιο κάτω: «Οι εργαζόμενοι έχουν την ευκαιρία να “διορθώσουν” την ψήφο των βουλευτικών. Η ψήφος στη Λαϊκή Συσπείρωση θα συμβάλει στην αλλαγή των συσχετισμών των πολιτικών δυνάμεων σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, στην ενίσχυση της λαϊκής συμμαχίας με στόχο τη Λαϊκή Οικονομία, τη Λαϊκή Εξουσία».
Τι είναι οι αιρετές δημοτικές, νομαρχιακές, περιφερειακές αρχές; Οργανα της κεντρικής εξουσίας, που τους παραχωρεί ένα πακέτο αρμοδιοτήτων για να τις διαχειρίζονται, στο πλαίσιο της κεντρικά καθοριζόμενης πολιτικής. Το λέει και ο Θανάσης:
«Οποιοι υποστηρίζουν ότι οι δήμοι και οι περιφέρειες μπορούν να είναι “φιλολαϊκές νησίδες” μέσα σε έναν ωκεανό αντεργατικής πολιτικής κοροϊδεύουν τους εργαζόμενους». Το είπε ο αθεόφοβος δυο παραγράφους μετά το χωρίο της συνέντευξής του που παραθέσαμε πρώτο. Εδώ πλέον οι πολιτικές επιστήμες σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Δεν κοροϊδεύει ο ίδιος τους εργαζόμενους, όταν λέει ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν είχαν εκλεγεί δεκάδες δήμαρχοι και νομάρχες δικοί τους;
Τι ακριβώς θα έκαναν αυτοί οι δήμαρχοι και νομάρχες ώστε ν’ αλλάξουν τα πράγματα; Τι έκαναν οι λιγοστοί δήμαρχοι που εξέλεξε ο Περισσός; Αλλαξαν μήπως τα πράγματα σε τοπικό επίπεδο; Με απεργίες των εργαζόμενων βρίσκεται συνεχώς αντιμέτωπος ο Μπενετάτος στη Νίκαια, το μόνο μεγάλο Δήμο που κέρδισαν. Γιατί; Γιατί απλούστατα άλλοι βαράνε το χαβά κι ο δήμαρχος μόνο μερικά τσαλιμάκια μπορεί να κάνει.
Τώρα τα πράγματα είναι πολύ πιο καθαρά. Ο Καλλικράτης καθόρισε με σαφήνεια το τοπίο: περισσότερες αρμοδιότητες διεκπεραιωτικού τύπου, λιγότερο προσωπικό, λιγότεροι πόροι από την κεντρική εξουσία, άρα αποθέωση της τοπικής και περιφερειακής φορολογίας. Την πρώτη δεκαετία της μεταπολίτευσης, ο Περισσός έλεγχε πολλούς Δήμους. Μολονότι το εκλογικό του ποσοστό στις βουλευτικές εκλογές δεν αυξομειωνόταν θεαματικά, τους Δήμους τους έχανε τον ένα μετά τον άλλο. Γιατί; Γιατί είχε αλλάξει το μοντέλο. Ο δήμαρχος-διεκδικητής έναντι της κεντρικής εξουσίας έγινε δήμαρχος-διαχειριστής. Με αντιθέσεις με την κεντρική εξουσία, αλλά πάνω απ’ όλα διαχειριστής στο πλαίσιο που καθορίζει η κεντρική εξουσία. Πλέον θα έχουμε το δήμαρχο και τον περιφερειάρχη-φοροεισπράκτορα. Φοροεισπράκτορες καλείται να επιλέξει ο ελληνικός λαός στις 7 και 14 Νοέμβρη. Κι αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για ΑΠΟΧΗ από τις κάλπες τους.
Π.Γ.
