Nα τους κόψουμε τη φόρα

Οι κυβερνήσεις της Δεξιάς στην Ελλάδα, όσο κι αν προσπαθούν να εμφανιστούν ως κεντρώες, μεσαιοχωρίτικες, συναινετικές, μοντέρνες, έχουν πάντοτε στο πολιτικό τους DNA τη σκλήρυνση της καταστολής. Ακόμα και για συμβολικούς λόγους, αφού ο σκληρός πυρήνας της εκλογικής τους βάσης αποτελείται από τον εσμό των «πατριωτών νοικοκυραίων». Δηλαδή, ανθρώπων μεγαλωμένων με το δόγμα «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», τυφλών αντικομμουνιστών, με τον πιο σκοταδιστικό κοινωνικό κομφορμισμό να ποδηγετεί τις απόψεις τους και τη συμπεριφορά τους, ρατσιστών κτλ. κτλ.
 
Ο μπάτσος και ο παπάς είναι στα μάτια αυτών των ανθρώπων τα θεμέλια της κοινωνίας. Το δάσκαλο τον έχουν εξοβελίσει εδώ και δεκαετίες, γιατί από παλιά οι δάσκαλοι είχαν ταυτιστεί με τον προοδευτισμό, αφού τον τόνο στο εκπαιδευτικό σύστημα έδιναν πάντοτε οι προοδευτικοί δάσκαλοι.
 
Τυχαίο είναι ότι ο πρώτος με τον οποίο συναντήθηκε ο Μητσοτάκης ήταν ο Ιερώνυμος; Τυχαίο είναι ότι πλάκωσαν οι αγιορίτες στην Αθήνα για να συναντηθούν πρώτα με τον Γεωργιάδη και μετά με τον Βορίδη, δηλαδή με τους εκπροσώπους της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ; Οι ρασοφόροι μπίζνεσμαν ξέρουν ότι μ' αυτή την παράταξη μπορούν να πουλήσουν σε καλύτερη τιμή την πραμάτεια τους στο ελληνικό κράτος.
 
«Το κράτος είστε εσείς» είχε πει κάποτε στους μπάτσους ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού. Οι σύμβουλοι του Κούλη τον έχουν δασκαλέψει να μην καταφεύγει σε τέτοιους… αναχρονισμούς, όμως στην πράξη κάνει το ίδιο. Οι μισές προγραμματικές δηλώσεις του στη Βουλή ήταν αφιερωμένες σ' ένα σύστημα σκλήρυνσης της καταστολής σε όλες τις εκφάνσεις της. Οχι τυχαία, η καταστολή καταλάμβανε το τελευταίο μέρος των προγραμματικών δηλώσεων. Για να υποδηλωθεί ότι αυτή είναι το θεμέλιο της νέας διακυβέρνησης.
 
Ολ' αυτά έχουν τους συμβολισμούς τους, δεν είναι όμως συμβολικά. Είναι μέθοδος κοινωνικής πειθάρχησης. Η Δεξιά είναι κοινωνικά ανασφαλής, γι' αυτό και καταφεύγει προληπτικά στη σκλήρυνση της καταστολής. Θέλει να σπείρει το φόβο, θεωρώντας ότι αυτός είναι το καλύτερο αποτρεπτικό των κοινωνικών αντιστάσεων.
 
Την περασμένη Τρίτη έγινε η πρώτη διαδήλωση επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Παρά το ακατάλληλο της εποχής, χιλιάδες φοιτητές παράτησαν τα μέρη των διακοπών τους και με μια μαζική και γεμάτη παλμό διαδήλωση φώναξαν «κάτω τα χέρια από το άσυλο». Αυτό δε θα σταματήσει τη δεξιά πλειοψηφία (μένει να δούμε αν σ' αυτή θα προστεθεί και το ΠΑΣΟΚ) από το να ψηφίσει μέσα στο κατακαλόκαιρο τη σχετική διάταξη, όμως αυτό δεν την εξασφαλίζει σε τίποτα. Ας θυμηθούμε μόνο ότι ο μοναδικός νόμος που στα 45 χρόνια μετά την πτώση της χούντας ανακλήθηκε, ενάμιση χρόνο μετά την ψήφισή του, ήταν ο νόμος 815/1978 που αφορούσε τα πανεπιστήμια. Και ανακλήθηκε από τον Καραμανλή τον πρεσβύτερο κάτω από τα χτυπήματα του φοιτητικού κινήματος, του κινήματος των καταλήψεων.
 
Δημιουργούνται, λοιπόν, ορισμένοι όροι για το σπάσιμο της κινηματικής αδράνειας και την ανάπτυξη αντιστάσεων. Στο πεδίο της καταστολής, καταρχάς. Με αιχμή το άσυλο, αλλά χωρίς οι διεκδικήσεις να εξαντλούνται σ' αυτό. Υπάρχουν και τα άλλα πεδία της κρατικής καταστολής στα οποία πρέπει να αναπτυχθούν οι αντιστάσεις (αντιμεταναστευτική υστερία, επαναφορά φυλακών τύπου Γ', καθεστώς εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους κτλ.).
 
Το κίνημα πρέπει να τους κόψει τη φόρα. Αν το πιστέψει, μπορεί να τα καταφέρει.