Τουλάχιστον σ’ ένα μέτωπο, ο Μητσοτάκης τα κατάφερε: μετέτρεψε την επί της ουσίας συζήτηση για τη διαχείριση της πανδημίας, που η κυβέρνησή του εξακολουθεί να ασκεί με εγκληματικό τρόπο, σε συζήτηση για την ορθότητα και τη συνταγματικότητα του υποχρεωτικού εμβολιασμού για τους άνω των 60 πολίτες.
Κάποιοι άρχισαν να αραδιάζουν τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος, της Σύμβασης του Οβιέδο για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική, μετατρέποντας το ζήτημα σε νομικό. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι θα υπάρξουν και προσφυγές στο ΣτΕ, οι οποίες θα απορριφθούν μετ’ επαίνων, όπως έγινε με τις προσφυγές ενάντια στην υποχρεωτικότητα για τους εργαζόμενους στη δημόσια Υγεία και στην ΕΜΑΚ.
Ξέρετε γιατί θα απορριφθούν; Γιατί αυτοί που παίρνουν τις δικαστικές αποφάσεις ουδέποτε πήγαν κόντρα σε μείζονες αποφάσεις των κυβερνήσεων (θυμηθείτε τις προσφυγές ενάντια σε μνημονιακά νομοθετήματα) και γιατί το νομικό πλαίσιο προβλέπει πάντοτε εξαιρέσεις, που προσφέρουν στους δικαστές τη βάση για να απορρίψουν τις προσφυγές.
Για παράδειγμα, η Σύμβαση του Οβιέδο που κάποιοι θυμήθηκαν τώρα (έχει κυρωθεί με το Ν. 2619/1998) έχει το άρθρο 5 που προβλέπει ότι «επέμβαση σε θέματα υγείας μπορεί να υπάρξει μόνον αφού το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δώσει την ελεύθερη συναίνεσή του, κατόπιν προηγούμενης σχετικής ενημέρωσής του. Το πρόσωπο αυτό θα ενημερώνεται εκ των προτέρων καταλλήλως ως προς το σκοπό και τη φύση της επέμβασης, καθώς και ως προς τα επακόλουθα και κινδύνους που αυτή συνεπάγεται. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορεί ελεύθερα και οποτεδήποτε να ανακαλέσει τη συναίνεση του», όμως αυτοί που είναι υπέρ του υποχρεωτικού εμβολιασμού υποστηρίζουν ότι δεν κάνουν καμιά επέμβαση (δεν βάζουν τον άλλο κάτω να τον εμβολιάσουν με το ζόρι) και δείχνουν το άρθρο 26 της ίδιας Σύμβασης, που προβλέπει: «∆εν τίθενται περιορισμοί στην άσκηση των δικαιωμάτων και προστατευτικών διατάξεων της παρούσας Σύμβασης πλην όσων ορίζονται δια νόμου και είναι αναγκαίοι σε μια δημοκρατική κοινωνία προς το συμφέρον της δημόσιας ασφάλειας, την πρόληψη του εγκλήματος, την προστασία της δημόσιας υγείας ή την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων». Προφανώς, το πιάσατε το… υπονοούμενο.
Ο Μητσοτάκης πέταξε την πεπονόφλουδα και κάποιοι έσπευσαν να την πατήσουν. Διαβάζουμε ανακοινώσεις-τουρλού. Κακοφτιαγμένο τουρλού, μάλιστα, απ’ αυτά που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις την πατάτα από τη μελιτζάνα: Ο εμβολιασμός είναι χρήσιμος, αλλά είναι δικαίωμα του καθένα και της καθεμιάς να επιλέξει αν θα εμβολιαστεί ή όχι. Οι χώροι δουλειάς είναι υπερμεταδότες του ιού, αλλά το λοκντάουν δεν είναι λύση (γιατί άραγε; για να μην ενοχλήσει τους καπιταλιστές;), λύση είναι να παρθούν μέτρα προστασίας και τέστινγκ. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι υπερμεταδότες, υπάρχει όμως λύση, να πυκνώσουν τα δρομολόγια. Στα σχολεία μετατρέπουν τα παιδιά σε μεταδότες του ιού, όμως δεν πρέπει να κλείσουν τα σχολεία, πρέπει να αραιώσουν τα τμήματα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που την πατάνε. Οταν έγινε το πρώτο μισο-λοκντάουν, ακούγονταν περισσότερο καταγγελίες ενάντια στην «καταστολή» και στον «μεγάλο αδελφό», παρά καταγγελίες για το ότι το λοκντάουν δεν ήταν καθολικό, αλλά άφηνε «εκτός» τους χώρους εργασίας των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, που μετατράπηκαν σε υπερμεταδότες του ιού. Κι όταν ο Μητσοτάκης άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στον εξωτερικό τουρισμό, το καλοκαίρι του 2020, δεν είπαν κουβέντα. Το τι έγινε στη συνέχεια το ξέρουμε: το άνοιγμα στον τουρισμό κατέστρεψε τάχιστα τη σχετικά καλή επιδημιολογική εικόνα που είχε η χώρα μετά το πρώτο κύμα και η χώρα μας μπήκε βαθιά στην πανδημία, από την οποία ουδέποτε έχει βγει έκτοτε και μέχρι τώρα.
Ας βάλουμε τα πράγματα στη σειρά, γιατί μέσα στις γενικολογίες και τις αοριστολογίες ο μπούσουλας χάνεται εύκολα.
Είναι ο εμβολιασμός το μεγάλο όπλο για την αντιμετώπιση της πανδημίας του SARS–CoV-2; Εμείς λέμε ναι, γιατί αυτό λένε οι μάχιμοι γιατροί, γιατί αυτό έχει αποδειχτεί όχι μόνο από την ιστορία της αντιμετώπισης λοιμωδών νοσημάτων, αλλά και από την εξέλιξη της παρούσας πανδημίας.
Υποστηρίζουμε ότι η εξέλιξη της πανδημίας έδειξε από τους πρώτους κιόλας μήνες ότι τα αποτελέσματα είναι καθαρά ταξικά. Η COVID-19 έγινε πολύ γρήγορα ταξική νόσος, όμως η τάξη την οποία έπληξε με θανατηφόρα σφοδρότητα δεν μπόρεσε να αντισταθεί στη διαχείρισή της από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του. Το τίμημα που πλήρωσε και πληρώνει η εργατική τάξη είναι πολύ βαρύ. Δεν είναι μόνο οι νεκροί. Είναι και αυτοί που γλίτωσαν αλλά με βαριά προβλήματα στην υγεία τους, που αργότερα μπορεί να γίνουν βαρύτερα.
Επομένως, ο καθολικός εμβολιασμός είναι ταξικό καθήκον, γιατί μόνον αυτός μπορεί να προστατεύσει την εργατική τάξη. Αυτό είναι το ταξικό καθήκον σήμερα και όχι το -αστικής έμπνευσης- ατομικό δικαίωμα επιλογής εμβολιασμού ή μη. Δεν μπορεί αυτά τα δύο να τα βάζουμε μαζί, γιατί όταν τα βάζουμε μαζί, τότε η ανάγκη του καθολικού εμβολιασμού, ως ταξικό πρόταγμα, θολώνει, υποχωρεί, εξαφανίζεται. Από ταξικό καθήκον (δηλαδή καθήκον που απορρέει από το συλλογικό συμφέρον της εργατικής τάξης) μετατρέπεται σε ατομικό δικαίωμα, ίσης αξίας μάλιστα με την άρνηση του εμβολιασμού.
Την κυβέρνηση Μητσοτάκη φυσικά θα την καταγγείλλουμε και για όσα επιχειρεί με την υποχρεωτικότητα που θέσπισε, όχι όμως από την άποψη της υπεράσπισης ενός ατομικού δικαιώματος, αλλά από την άποψη της υπονόμευσης του εμβολιασμού που για μας είναι ταξικό καθήκον.
Καταγγέλλοντας την εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όμως, πρέπει πάντοτε να θέτουμε το ερώτημα: εμείς τι κάνουμε για να υλοποιήσουμε το ταξικό καθήκον του εμβολιασμού; Τι είμαστε, παρατηρητές και κριτές του Μητσοτάκη ή αγωνιστές για την εργατική υπόθεση;
Αυτά που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τα καταλαβαίνουμε. Βγήκε ο Γεροτζιάφας και ζήτησε υποχρεωτικότητα, με απειλή απαγόρευσης της πρόσβασης στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ακόμη και μη έκδοση φορολογικής ενημερότητας! Μόλις ο Μητσοτάκης αποφάσισε την υποχρεωτικότητα, τα έβαλαν κάτω, είδαν ότι μπορούν να ψαρέψουν και στα θολά νερά του αντιεμβολιασμού, κωλοτούμπα ο Γεροτζιάφας. Και για να μη φανεί ο «κώλος της μαϊμούς», που πάντα φαίνεται στις κωλοτούμπες, πέταξε ένα ηχηρό «πινοσετικό το μέτρο». Οι της «εκτός των τειχών Αριστεράς», όμως, γιατί κάνουν το ίδιο; Από ιδεοληψία και από ανικανότητα να χαράξουν μια τακτική που θα υπηρετεί το πραγματικό ταξικό συμφέρον. Ας τοποθετηθούν καθαρά: είναι υπέρ του καθολικού εμβολιασμού, που σημαίνει ότι οι αντιεμβολιαστικές δοξασίες πρέπει να χαρακτηριστούν αντικοινωνική συμπεριφορά, ή είναι με το δόγμα «όποιος θέλει εμβολιάζεται, όποιος θέλει δεν εμβολιάζεται»;
Ο εμβολιασμός, ακόμα κι αν αναπτυχθεί μέχρι τον Γενάρη (που το κόβουμε χλομό, έτσι που χειρίζεται τα πράγματα ο Μητσοτάκης), δεν μπορεί ν’ αντιμετωπίσει το εν εξελίξει τέταρτο κύμα της πανδημίας. Τι κάνουμε, χτυπάμε παλαμάκια στον Μητσοτάκη και στον ακροδεξιό τηλεπλασιέ-υπουργό του, που μας λένε καθημερινά ότι «η χώρα δεν θα ξανακλείσει», ή απαιτούμε άμεση εφαρμογή ενός πραγματικά καθολικού λοκντάουν, προκειμένου να ανακοπεί το τέταρτο κύμα;
Σταματήστε να πετάτε τη μπάλα στην εξέδρα, προβάλλοντας το αίτημα για ενίσχυση του ΕΣΥ (και τίποτ’ άλλο). Η πανδημία απλώνεται έξω από τα νοσοκομεία, στην κοινωνία. Στα νοσοκομεία φτάνουν τα θύματα της πανδημίας. Απαιτούμε άμεση επίταξη ολόκληρου του ιδιωτικού τομέα (που είναι το πιο αποτελεσματικό μέτρο άμεσης απόδοσης), απαιτούμε προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών (ξεκινώντας με την κατεπείγουσα και κατά παρέκκλιση πρόσληψη όλων των επιλαχόντων του προηγούμενου διαγωνισμού), απαιτούμε να μπει άμεσα μπροστά η δημιουργία νέων ΜΕΘ (3.500 κλίνες πρέπει να διαθέτει η χώρα μας, σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα εντατικής θεραπείας), όμως αυτήν τη στιγμή το επιτακτικό ζήτημα είναι να ανακοπεί η τεράστια και εντελώς ανεξέλεγκτη μετάδοση του ιού στην κοινότητα.
Οι -κατά δήλωσή τους- αριστεροί αρνητές του λοκντάουν πρέπει να μας πουν καθαρά. Θέλουν απλώς περισσότερες ΜΕΘ για να πεθαίνουν οι μισοί που θα καταλήγουν σ’ αυτές, λόγω της τεράστιας και ανεξέλεγκτης διασποράς του ιού στην κοινότητα; Και για να τα λέμε όλα, μήπως μπορούν να μας πουν αν ασχολήθηκαν ποτέ ως τώρα με τις ψευδο-ΜΕΘ και τις μαζικές διασωληνώσεις εκτός ΜΕΘ, που οδηγούσαν ασθενείς σε γρήγορο θάνατο (πραγματικά σαν το σκυλί στ’ αμπέλι); Αν οι καταγγελίες που ακούγονται σήμερα (έστω και αποσπασματικά) ακούγονταν πριν από ένα χρόνο, όπως φωνάζαμε εμείς, ίσως ο Μητσοτάκης να αναγκαζόταν να κάνει κάτι και ίσως να γλίτωναν κάποιες ζωές. Ομως, πέρασαν το δεύτερο, το τρίτο και τώρα το τέταρτο κύμα της πανδημίας και αυτοί που γενικολογούν για την ενίσχυση του ΕΣΥ δεν ασχολήθηκαν ποτέ μ’ αυτό το κρίσιμο ζήτημα. Ισως το θεωρούν… κατώτερο της… υψηλής διανόησης.
Τα υπόλοιπα (μέτρα στους χώρους εργασίας, πύκνωση δρομολογίων, αραίωση μαθητών στα σχολεία) έπρεπε να έχουν ήδη γίνει και δεν πρόκειται να γίνουν άμεσα. Η ανάσχεση της διασποράς του ιού, όμως, είναι άμεση, επιτακτική ανάγκη. Και δεν μπορεί να γίνει χωρίς άμεση εφαρμογή καθολικού λοκντάουν.
Το ταξικό καθήκον συμπυκνώνεται στο δίπτυχο: καθολικός εμβολιασμός για να προστατευθούν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα και άμεση εφαρμογή καθολικού λοκντάουν για να ανακοπεί η τεράστια και ανεξέλεγκτη διασπορά του κοροναϊού στην κοινότητα.
