Πρώτα προσπάθησε να φλομώσει τον κόσμο στα ψέματα: Ποιος περίμενε ότι θα γίνει πόλεμος στην Ουκρανία και θα εκτινάξει τις τιμές; Οι αγορές προεξοφλούσαν από τον Νοέμβρη ότι θα γίνει πόλεμος και άρχισαν να αυξάνουν τις τιμές.
Ποια είναι η αλήθεια; Σκαλίστε λίγο τη μνήμη σας και θα τη βρείτε. Ηταν Μάης του 2021 όταν άρχισε να γίνεται αισθητή η αύξηση των τιμών. Και στα καύσιμα. Τι μας έλεγαν τότε; Οτι η πανδημία προκάλεσε μια ανισορροπία στην παγκόσμια αγορά, πρώτα με μείωση και μετά με ξαφνική αύξηση της ζήτησης, που οδήγησε σε αύξηση των τιμών. Αλλά μην ανησυχείτε, έλεγαν, το φαινόμενο θα είναι παροδικό, η αγορά θα ισορροπήσει πάλι τον Σεπτέμβρη. Μετά ο Σεπτέμβρης έγινε Δεκέμβρης.
Ποιος τα έλεγε αυτά πριν από εννιά-δέκα μήνες; Ο ίδιος που μας λέει σήμερα ότι για την ενεργειακή κρίση φταίνε οι αγορές, που προεξόφλησαν ότι θα γίνει πόλεμος. Ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός και βασικός προπαγανδιστής της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Τα σημάδια της κρίσης είχαν αρχίσει να φαίνονται στον παγκόσμιο καπιταλισμό από τα τέλη του 2019. Πριν το ξέσπασμα της πανδημίας του κοροναϊού. Η πανδημία, με τη γενική μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας, έκρυψε προς το παρόν το πρόβλημα. Οταν οι καπιταλιστικές χώρες βρήκαν την ισορροπία τους μέσα στην πανδημία, προωθώντας την ανοσία της αγέλης με συνδυασμό εμβολιασμού και φυσικής νόσησης, η κρίση εμφανίστηκε και πάλι. Και βέβαια, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία βάθυνε την ήδη σοβούσα κρίση.
Ο κόσμος φωνάζει για τις τιμές στα καύσιμα. Ζητά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη να μειώσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης. Η απάντηση του τηλεμαϊντανού-προπαγανδιστή της κυβέρνησης είναι στη γραμμή που πρώτος λανσάρισε ο συνάδελφός του Σκυλακάκης: Αν μειώσουμε τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, θα ευνοηθούν αυτοί που έχουν «Καγιέν» και καίνε πολλή βενζίνη, ενώ θα μειωθούν τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού, με αποτέλεσμα να γίνει πιο ακριβός ο δανεισμός από τις αγορές.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να απαντήσει με το αυτονόητο: μειώστε τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα, να ανασάνει ο κοσμάκης, και αυξήστε την άμεση φορολογία σ’ αυτούς που έχουν «Καγιέν» και στα κέρδη των επιχειρήσεων που ανήκουν σ’ αυτούς που έχουν «Καγιέν» και βίλες και κότερα και υπηρετικό προσωπικό κτλ. κτλ.
Φτύνει στον κόρφο του ο τηλεμαϊντανός: Αν αυξήσουμε τη φορολογία κερδών (που την έχουν μειώσει δυο φορές μέχρι τώρα), θα επιφέρουμε πλήγμα στην ανάπτυξη. Α, πα, πα, πα, μακριά από εμάς τέτοιες… σοβιετικές πολιτικές (αυτούς ακόμα τους κατατρύχει ο Στάλιν, που έχει πεθάνει πριν από εφτά δεκαετίες).
Μετά έρχεται το κρεσέντο: Εμείς δε θα δώσουμε φτηνή βενζίνη σ’ αυτούς που έχουν «Καγιέν», θα δώσουμε επίδομα στον φτωχό για να τα βγάλει πέρα. Αυτοί που έχουν «Καγιέν» και «Φεράρι» και «Λαμποργκίνι» ποτέ δεν κοιτάζουν την τιμή στο βενζινάδικο. Αλλωστε, οι περισσότεροι από δαύτους έχουν τ’ αυτοκίνητα περασμένα στις επιχειρήσεις τους και η βενζίνη πάει στα έξοδα. Αυτοί με τις αμαξάρες, τα κότερα και τις βίλες ενδιαφέρονται μόνο να υπάρχει χαμηλή άμεση φορολογία και στα κέρδη των επιχειρήσεων και στα μεγάλα ατομικά εισοδήματα. Κι αυτό τους το εξασφαλίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Πώς τους το εξασφαλίζει; Με τα χαράτσια στην έμμεση φορολογία (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι κατανάλωσης) που την πληρώνει ο λαουτζίκος σε κάθε επίσκεψή του στο σούπερ μάρκετ, στο βενζινάδικο, στο περίπτερο, στη λαϊκή, στο κατάστημα ρούχων κτλ.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμπεριφέρεται σαν φεουδάρχης που όταν βγαίνει από την κυριακάτικη λειτουργία πετάει μερικά κέρματα στους φτωχούς που ζητιανεύουν. Εκείνοι που δεν έφτασαν στο σημείο της ζητιανιάς σκύβουν το κεφάλι και μοιράζουν μια πατάτα στα τέσσερα.
Ε, όχι! Είμαστε εργάτες, φτωχοί αγρότες, εργαζόμενοι μικροαστοί. Με τη δουλειά μας δημιουργούμε όλο τον πλούτο που συσσωρεύεται στη χώρα. Που είναι τόσος πολύς, ώστε το μεγαλύτερο μέρος του εξάγεται με τη μορφή κέρδους στο εξωτερικό. Δεν πρέπει να δεχτούμε να μας αντιμετωπίζουν σαν επαίτες. Πετώντας κάπου-κάπου κάποιο εφάπαξ επίδομα στους πλέον εξαθλιωμένους και βάζοντας όλους τους υπόλοιπους να πληρώσουν και αυτό το επίδομα και κυρίως τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών και των παρασίτων που έχουν στην υπηρεσία τους.
Από το 2010 (για να μην πάμε πιο πίσω) εξελίχτηκε μια πρωτοφανούς βιαιότητας συντηρητική ανασυγκρότηση του ελληνικού καπιταλισμού, η οποία στηρίχτηκε στο μεγαλύτερο βαθμό στη μαζική φτωχοποίηση εργαζόμενων και συνταξιούχων και κατά δεύτερο λόγο στη φτωχοποίηση των μικροαστικών στρωμάτων του χωριού και της πόλης. Το 2014, παραμονές πάσχα, η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων μοίρασε τα πρώτα πεντακοσάρικα στους πιο φτωχούς, που τα βάφτισε «κοινωνικό μέρισμα». Αυτήν την τακτική ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν.
Υποτίθεται ότι η χώρα βγήκε από τα Μνημόνια, όμως οι μνημονιακοί νόμοι δεν καταργήθηκαν. Η μνημονιακή πραγματικότητα ζει και βασιλεύει. Και τώρα αυτή η πραγματικότητα μπολιάζεται με τις συνέπειες της κρίσης, η οποία εξελισσόταν προ-πολεμικά και βάθυνε απότομα με την έκρηξη του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Τα δισεκατομμύρια στροβιλίζονται σαν πεταλούδες στον αέρα, όταν προορίζονται για την αγορά πανάκριβων οπλικών συστημάτων. Τα μονοπώλια της ενέργειας κερδοσκοπούν ασύστολα, γιατί μόνον αυτόν τον «τρόπο» ξέρουν. Και οι λαοί σύντομα θα πουν και το ψωμί ψωμάκι, καθώς Ουκρανία και Ρωσία είναι οι μεγαλύτεροι σιτοβολώνες της Γης και η Ουκρανία ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλιέλαιου. Η ενέργεια είναι βασικό μέσο παραγωγής και η αύξηση στις τιμές παραγωγής και πώλησής της θα σπρώξει αλυσιδωτά όλες τις τιμές προς τα πάνω. Οχι μόνο στα βιομηχανικά αλλά και στα αγροτικά προϊόντα που παράγονται κι αυτά με τη χρήση ενέργειας και βιομηχανικών εφοδίων που παρήχθησαν με τη χρήση ενέργειας.
Για την εργατική τάξη δύο δρόμοι ανοίγονται.
Ο ένας είναι ο δρόμος της ταξικής υποταγής, με την προσμονή κάποιου επιδόματος που δε θα φτάνει ούτε για «ζήτω».
Ο άλλος είναι ο δρόμος της ταξικής πάλης, με αιχμή την αύξηση μισθών και συντάξεων και τη δραστική μείωση της έμμεσης φορολογίας.
Από την επιλογή δρόμου θα εξαρτηθούν τα πάντα.
