Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι φυσικό να μας απασχολεί όλους. Είναι πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης και είναι ο πρώτος μετά το τέλος της ονομασθείσας «ψυχροπολεμικής περιόδου», στον οποίο αντιπαρατίθενται ευθέως η ιμπεριαλιστική Ρωσία με τον ιμπεριαλιστικό συνασπισμό της Δύσης, το ΝΑΤΟ.
Ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν έχει καμιά σημασία που η Ουκρανία δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ τυπικά. Δεν έχει καμιά σημασία που δεν συμμετέχουν ευθέως στρατιωτικές δυνάμεις των χωρών του ΝΑΤΟ. Ο καραγκιόζης Ζελένσκι παίρνει εντολές ακόμα και για το πότε θα βήξει, ο ουκρανικός στρατός εκπαιδευόταν επί χρόνια σε αμερικάνικες βάσεις στο ουκρανικό έδαφος, οι νατοϊκοί δείχνουν με όλα τα μέσα την υποστήριξή τους στο ουκρανικό καθεστώς, διεξάγοντας τον πολιτικό και τον ψυχολογικό αγώνα.
Πολύς κόσμος ανησυχεί μη τυχόν και ο πόλεμος επεκταθεί με την άμεση εμπλοκή πολεμικών δυνάμεων του ΝΑΤΟ. Αν και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πιθανό αυτήν τη στιγμή, ο κόσμος ανησυχεί. Οχι μόνο γιατί σκέφτεται τι έχει γίνει στο παρελθόν, αλλά και γιατί ακούει τον Πούτιν να διατάζει πυρηνική ετοιμότητα, ακούει ουκρανό υπουργό να ζητάει επέμβαση των νατοϊκών πυρηνικών δυνάμεων, ακούει και την προπαγάνδα περί «ψυχικά διαταραγμένων», θυμάται πώς παρουσιάζεται ο Χίτλερ και κουμπώνεται.
Από την άλλη, σωστό είναι να λέμε πως όποιος φοβάται κλιμάκωση δεν σώνεται με την… προσευχή. Το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να «φωνάξει» ενάντια στην παρουσία των αμερικάνικων βάσεων στη χώρα μας, ενάντια στην ένταξη της χώρας μας στο ΝΑΤΟ, ενάντια στην αποστολή όπλων στο ουκρανικό καθεστώς, ενάντια στη μετακίνηση ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων σε ανατολικοευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ, ακριβώς στη γραμμή αντιπαράθεσης ΝΑΤΟ-Ρωσίας, που προανήγγειλε προχθές το βράδυ ο αυτοκρατορίσκος Μητσοτάκης.
Η ακρίβεια χτυπούσε ήδη προτού ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η ενεργειακή κρίση είχε φουντώσει και τροφοδοτούσε τη γενικότερη κρίση του συστήματος. Η ενεργειακή κρίση θα εξελιχθεί για μεγάλες περιοχές της Γης και σε επισιτιστική κρίση, καθώς Ουκρανία και Ρωσία παράγουν τεράστιο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής σιτηρών και καλαμποκιού (ζωοτροφή) και σχεδόν όλο το ηλιέλαιο του πλανήτη. Με απλά λόγια, οι άνθρωποι στην Ασία και την Αφρική θα πουν το ψωμί ψωμάκι, ενώ θα επηρεαστεί άμεσα το βιοτικό επίπεδο του προλεταριάτου και στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες.
Και βέβαια, όλα αυτά τα οπλικά συστήματα, και αυτά που «καταναλώνονται» στον πόλεμο και αυτά που συσσωρεύουν στα οπλοστάσιά τους όλες οι ιμπεριαλιστικές χώρες, δε θα τα πληρώσει η κεφαλαιοκρατία. Στις πλάτες των λαών θα φορτωθούν.
Πριν από εβδομήντα χρόνια, σε μια σπουδαία θεωρητική του ανάλυση, ο Στάλιν (σήμερα είναι η επέτειος του θανάτου του) συνόψισε με ενάργεια και πληρότητα αυτό που ζει σήμερα η εργαζόμενη ανθρωπότητα:
«Τα βασικά χαρακτηριστικά και οι βασικές απαιτήσεις του βασικού οικονομικού νόμου του σύγχρονου καπιταλισμού θα μπορούσαν να διατυπωθούν, π.χ., με τον εξής τρόπο: εξασφάλιση του ανώτατου καπιταλιστικού κέρδους μέσω της εκμετάλλευσης, της καταστροφής και της εξαθλίωσης της πλειοψηφίας του πληθυσμού της δοσμένης χώρας, μέσω της υποδούλωσης και της συστηματικής καταλήστευσης των λαών των άλλων χωρών, ιδιαίτερα των καθυστερημένων χωρών, τέλος, μέσω των πολέμων και της στρατιωτικοποίησης της λαϊκής οικονομίας που χρησιμοποιούνται για την εξασφάλιση των πιο υψηλότερων κερδών».
Να μην ξεχάσουμε και την πανδημία του κοροναϊού, από την οποία ακόμα δεν έχει απαλλαγεί η ανθρωπότητα. Δέκα χιλιάδες νεκρούς θρήνησε ο ελληνικός λαός μόνο το τετράμηνο Νοέμβρη-Φλεβάρη. Εσπασε το φράγμα των 26.000 νεκρών από covid-19. Ο Μάρτης ξεκίνησε με εξήντα νεκρούς την ημέρα κατά μέσο όρο.
Κι όμως, το σύνθημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι «φτου ξελευτερία». Με οργανέτα της τη δράκα των κυβερνητικών επιστημόνων, που απλώς επικυρώνουν τις κυβερνητικές απαιτήσεις, καταργεί και τα τελευταία εναπομείναντα περιοριστικά ψευτο-μέτρα, μολονότι είναι αποδεδειγμένο πως όπου χαλαρώνουν τα μέτρα έχουμε έκρηξη κρουσμάτων και αύξηση των θανάτων.
Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, μετρά μόνο η αποκατάσταση της λειτουργίας της καπιταλιστικής μηχανής σε όλο της το εύρος. Μετρά μόνο ο τουρισμός. Τα ίδια έλεγαν τον Μάη-Ιούνη του 2020 και το άνοιγμα του τουρισμού πυροδότησε το δεύτερο κύμα της πανδημίας. Πέρυσι τέτοια εποχή, ο ίδιος ο Μητσοτάκης έλεγε ότι «διανύουμε το τελευταίο μίλι» και την ίδια στιγμή φούντωνε το τρίτο κύμα. Το καλοκαίρι του 2021 κήρυξαν την «ελευθερία» και πυροδοτήθηκε το ακόμα πιο φονικό τέταρτο κύμα, στο οποίο ήρθε και κόλλησε το πέμπτο κύμα, επειδή αυτοί ενδιαφέρονταν μόνο για το πώς θα δουλέψει η αγορά και ο τουρισμός Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά.
Και σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, προτού ακόμα απαλλαγούμε από την πανδημία, ο Μητσοτάκης βάζει μπροστά την επιχείρηση «ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ». Απροκάλυπτα, ξεδιάντροπα, κυνικά, θέλει να δώσει στους εμπόρους της Υγείας, που καραδοκούν σαν τα κοράκια πάνω από το πτώμα, τα «φιλέτα» του ΕΣΥ, που το έχει χρυσοπληρώσει ο ελληνικός λαός.
Σαν πολλά δεν μαζεύτηκαν; Φονική πανδημία, ακρίβεια, ενεργειακή κρίση, επισιτιστική κρίση, απειλή πολέμου. Ραφάλ, φρεγάτες, κορβέτες, ελικόπτερα, κάθε είδους εξοπλισμοί φορτώνονται στις πλάτες του ελληνικού λαού. Κυνικά και απροκάλυπτα ο Μητσοτάκης υπόσχεται… επίδομα ακρίβειας στους πιο φτωχούς. Ισα-ίσα για να μην πεθάνουν. Οι άλλοι, αυτοί που καταφέρνουν απλώς να επιβιώσουν, καλούνται να σφίξουν περισσότερο το ζωνάρι. Διότι «η σωστή πλευρά της Ιστορίας» κοστίζει. Η λογική των Μνημονίων αναβιώνει με άλλο τρόπο.
Δεν αρκεί να φωνάξουμε «δεν πάει άλλο». Για να έχει νόημα αυτή η κραυγή πρέπει να κατέβει στους δρόμους. Οχι στις κάλπες, που θα διασώσουν το σύστημα και την πολιτική του με μια ακόμα κυβερνητική εναλλαγή, αλλά στους δρόμους της διεκδίκησης. Ανατρέποντας τα «καθιερωμένα», περιφρονώντας και παραβιάζοντας την αστική νομιμότητα. Αλλος δρόμος δεν υπάρχει: ή θα πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας ή θα μας αλέσουν στις μυλόπετρες της πολύπλευρης κρίσης.
