«Διαπραγματευόμαστε τον επανυπολογισμό των συντάξεων και την προσωπική διαφορά». Αυτό είπε ο -περιβόητος πλέον- υφυπουργός Εργασίας Τ. Πετρόπουλος στην αντιπροσωπία των συνταξιούχων που διαδήλωσαν την περασμένη Τρίτη.
Τόσο απλά! Αυτοί που διαβεβαίωναν πως όχι μόνο δε θα κοπεί καμιά σύνταξη, αλλά οι περισσότεροι -οι χαμηλοσυνταξιούχοι- θα πάρουν και αύξηση, τώρα δηλώνουν ότι διαπραγματεύονται ΠΟΣΟ θα κοπούν οι συντάξεις. Περιττεύει να θυμίσουμε πως οι νέες περικοπές θα προστεθούν στις προηγούμενες, που φυσικά διατηρήθηκαν στο ακέραιο και από τη συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Στην πραγματικότητα, το μόνο που διαπραγματεύονται είναι η πολιτική τους επιβίωση. ΚΑΙ Σ' ΑΥΤΟ, δε διαφέρουν σε τίποτα από όλες τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Κι εκείνες διαπραγματεύονταν με τους ιμπεριαλιστές δανειστές, γκρίνιαζαν, έκαναν καθυστέρηση. Ηθελαν να δείξουν στον ελληνικό λαό πως δεν είναι πειθήνιοι, πως πονάνε, πως το παλεύουν μέχρι το τέλος και αναγκάζονται με πόνο ψυχής να θεσπίσουν τα μέτρα που κάθε καινούργια συμφωνία προέβλεπε, προκειμένου να σώσουν τη χώρα από τη χρεοκοπία, να την ξαναβάλουν σε τροχιά ανάπτυξης.
Ενα θέατρο ήταν πάντοτε οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα, στο EuroWorkingGroup, στο Eurogroup. Οι λογιστές της κάθε πλευράς έβαζαν κάτω τα στοιχεία και άρχιζαν την κολοκυθιά: να κόψετε από δω – γιατί να κόψουμε από δω; – από πού θέλετε να κόψετε; – να κόψουμε από κει – ναι, αλλά αν κόψετε από κει, θα έχετε πρόβλημα αλλού – τότε να το συμβιβάσουμε κάπου στη μέση. Οι στόχοι, όμως, παρέμεναν αναλλοίωτοι: τόσο «πρωτογενές πλεόνασμα» πρέπει να δημιουργήσετε, τόσα θα πάρετε από τις ιδιωτικοποιήσεις, άρα θα πρέπει να αυξήσετε τα έσοδα (να βάλλετε φόρους) και να μειώσετε τις δαπάνες (συντάξεις, μισθούς, κοινωνικές δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού).
Το ίδιο ακριβώς κάνουν τώρα οι Τσιπροκαμμένοι. Εχουν ήδη συμφωνήσει στην παράταση του Μνημόνιου, με τον καθορισμό πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% του ΑΕΠ, τουλάχιστον για μερικά χρόνια μετά το 2018. Εχουν ήδη συμφωνήσει στην προνομοθέτηση μέτρων ύψους 2% του ΑΕΠ (κοντά στα 4 δισ. ευρώ) για την περίοδο 2019-2020. Εχουν συμφωνήσει ότι όλα αυτά τα λεφτά θα τα πάρουν από εργαζόμενους και συνταξιούχους. Τα μισά από τη μείωση του αφορολόγητου και τα άλλα μισά από το νέο πετσόκομμα των συντάξεων. Και διαφωνούν στο αν θα τα πάρουν όλα το 2019 ή αν θα πάρουν τα μισά το 2019 και τα μισά το 2020. Εχουν κι εκλογές, βλέπετε, και θα ήθελαν να μην τους βρει η προεκλογική περίοδος με τη χατζάρα στο χέρι.
Εχουν συμφωνήσει, ακόμα, να ξεπουλήσουν τη ΔΕΗ. Οχι τις πεπαλαιωμένες λιγνιτικές μονάδες, αλλά τις καινούργιες. Και τα υδροηλεκτρικά που τα λιγουρεύονται όσο τίποτα τα γερμανικά και γαλλικά μονοπώλια, γιατί αφήνουν μεγαλύτερο κέρδος. Και δεν ξέρουμε τι ακριβώς έχουν συμφωνήσει στο πεδίο της παραπέρα κινεζοποίησης των εργασιακών σχέσεων, για τις οποίες εφαρμόζουν σιγή ασυρμάτου.
Τότε γιατί δεν υπογράφουν; Γιατί δεν αισθάνονται ακόμα σίγουροι ότι μπορούν να διαχειριστούν το οιονεί τέταρτο Μνημόνιο. Θέλουν να δώσουν μερικές ακόμα παραστάσεις «σκληρής διαπραγμάτευσης», με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Τσίπρα, που μιλάει με τη Μέρκελ και εξασφαλίζει τη βοήθειά της. Ισως να έχουν συμφωνήσει όταν τα διαβάζετε αυτές τις γραμμές. Κι αν δεν έχουν συμφωνήσει, όμως, ακόμα κι αν δεν αντέξουν και πάνε σε εκλογές, τι θα αλλάξει, αν δεν αλλάξουμε εμείς; Το δρόμο τον ξέρουμε, η θέληση και η οργάνωση μας λείπουν. Μόνο αν εμείς βγούμε στο δρόμο μπορούμε ν' αλλάξουμε την προδιαγεγραμμένη πορεία.
