Μετά τον εθνικισμό η σκανδαλολογία

Εθνικιστικά συλλαλητήρια με τις ευλογίες της ΝΔ, για να στριμωχτεί πολιτικά η κυβέρνηση; Σκανδαλολογία με το σκάνδαλο Novartis η κυβέρνηση, για να στριμωχτούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Η σωστή κίνηση την κατάλληλη στιγμή.
 
Εθνικισμός και σκανδαλολογία αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αποπροσανατολίζουν, διαστρέφουν συνειδήσεις, προσπαθούν να μετατρέψουν τον ελληνικό λαό σε άθυρμα και σε παρακολούθημα της πολιτικής του ενός ή του άλλου αστικού κόμματος.
 
Ο καπιταλισμός παραμένει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις στο απυρόβλητο. Πιο βάρβαρος και πιο επιθετικός. Αποθρασυμμένος από την απουσία κάθε εργατικής και λαϊκής αντίστασης στην προκλητικότητα και τις αυθαιρεσίες του.
 
Μα δεν υπάρχει σκάνδαλο Novartis; Φυσικά και υπάρχει. Οπως υπήρξε σκάνδαλο Κοσκωτά, Χρηματιστήριου, Siemens, Βατοπεδίου, όπως υπάρχει το διαρκές σκάνδαλο των εξοπλισμών κτλ κτλ. Καπιταλισμός χωρίς τέτοιου τύπου σκάνδαλα δεν υπάρχει. Είναι μέσα στη φύση του η διαφθορά, οι μίζες, οι εξαγορές, απότοκα του άγριου ανταγωνισμού ανάμεσα στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις.
 
Τα σκάνδαλα συνήθως «εκκαθαρίζονται», με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, με πρόστιμα, ενίοτε και με ποινικές καταδίκες και φυλακίσεις, καμιά φορά και πολιτικών, όμως οι εταιρίες-πρωταγωνιστές ζουν και βασιλεύουν (δε χρειάζεται να θυμίσουμε πολλά ονόματα, αρκεί ένα: Siemens) κι ακόμα καλύτερα ζει και βασιλεύει ο καπιταλισμός, ως σύστημα άγριας εκμετάλλευσης, που γίνεται πιο άγρια στη φάση της συντηρητικής του ανασυγκρότησης και της διαχείρισης των αναπόφευκτων κρίσεών του.
 
Αυτό που συμβαίνει με την κάθε φορά σκανδαλολογία δεν είναι καν μια «κάθαρση» αστικού τύπου, για να αποκατασταθούν και πάλι οι ισορροπίες μέσα στο ίδιο το σύστημα. Είναι η εκκαθάριση πολιτικών λογαριασμών ανάμεσα στα αστικά κόμματα. Χωρίς το σκάνδαλο Κοσκωτά ο Μητσοτάκης πατήρ δε θα είχε γίνει πρωθυπουργός το 1990. Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου υπήρξε ο «τίγρης» στη μηχανή του ΠΑΣΟΚ που έκανε πρωθυπουργό τον Γιωργάκη το 2009 με τόσο μεγάλο εκλογικό ποσοστό. Και τώρα ο Τσίπρας φιλοδοξεί με το σκάνδαλο Novartis να σώσει την παρτίδα ή, αν τη χάσει, να τη χάσει οριακά και να ελπίζει σε γρήγορη επανάκαμψη.
 
Ετσι παίζεται το αστικό πολιτικό παιχνίδι. Ετσι εγκλωβίζονται εκατομμύρια εργαζόμενων και μετατρέπονται σε χειροκροτητές και ψηφοφόρους. Ο Τσίπρας υψώνει τώρα ως σημαία το «λευκό ποινικό μητρώο». Θυμηθείτε πόσοι άλλοι το έκαναν πριν απ' αυτόν. Ολοι τους είναι εξίσου βρόμικοι. Ακόμα κι αν δεν κατηγορήθηκαν ποτέ για διαφθορά σε προσωπικό επίπεδο (τους πρωθυπουργούς, άλλωστε, συνηθίζουν να τους προστατεύουν, για λόγους αυτοσυντήρησης του πολιτικού συστήματος).
 
Είναι βρόμικοι γιατί υπηρετούν με πάθος και φανατισμό τον καπιταλισμό. Αυτό το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα που είναι εξ ορισμού σκάνδαλο, καθώς τρέφεται και αναπαράγεται κλέβοντας εργατικό ιδρώτα. Από τον Γιωργάκη μέχρι τον Βενιζέλο και από τον Σαμαρά μέχρι τους Τσιπροκαμμένους όλοι υπερασπίστηκαν με την ίδια εμμονή και στοχοπροσήλωση τη μνημονιακή πολιτική, την πολιτική της κινεζοποίησης του ελληνικού λαού.
 
Φυσικά και θα αποκαλύπτουμε και θα καταγγέλλουμε τα κάθε είδους σκάνδαλα. Από τη σκοπιά της ρήξης με το σύνολο της αστικής πολιτικής, όμως. Για να μη γίνουμε βαστάζοι τους.