«Είναι αρκετή η απόσταση μέχρι το 2032, αλλά θα πρέπει να προετοιμάσουμε το μέλλον μεσοπρόθεσμα. Η κατάσταση είναι απαιτητική για την Ελλάδα. Οι δεσμεύσεις και οι υπεύθυνες δημοσιονομικές πολιτικές θα πρέπει να υλοποιηθούν από την τωρινή κυβέρνηση, την επόμενη, τη μεθεπόμενη και από αυτήν που θα ακολουθήσει μετά».
Μ' αυτή την εύγλωττη δήλωση (συνέντευξη στα «Νέα», 3.7.2018) ο επίτροπος Μοσκοβισί περιέγραψε τη διαιώνιση της μνημονιακής πολιτικής. «Εις το διηνεκές» που θα έλεγε κι ο Μπαρουφάκης. Τουλάχιστον τέσσερις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της σημερινής, ανέφερε ο επίτροπος. Μια δεκαπενταετία ακόμα δηλαδή.
Μέχρι και το 2032. Τότε, το χρέος θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί και πάλι, γιατί θα έχει λήξει η δεκαετής παράταση στις λήξεις των ομολόγων, που αποφάσισε το Eurogroup στις 22 Ιούνη. Οπότε, ο επίτροπος που θα κατέχει τη θέση του Μοσκοβισί τότε, θ' αρχίσει να ξαναμετράει: η τωρινή κυβέρνηση, η επόμενη, η μεθεπόμενη και αυτή που θα ακολουθήσει μετά…
Αυτός ο ίδιος Μοσκοβισί, βέβαια, με το που πάτησε το πόδι του στην Αθήνα, φόρεσε το κοστούμι του μπουφόνου και άρχισε να κάνει προεκλογική εκστρατεία υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ: τέρμα τα Μνημόνια, τέρμα η τρόικα, όλες τις αποφάσεις θα τις παίρνει η ελληνική κυβέρνηση, ακόμα και η προ-νομοθετημένη από το 2017 νέα μείωση των συντάξεων μπορεί να επανεξεταστεί!
Πανικός στα επιτελεία της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ. Ο Κούλης κούνησε αυστηρά το δάχτυλο στον επίτροπο. Ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης του «την έπεσε» στη Βουλή. O αντιπολιτευόμενος Τύπος αναζήτησε αντίβαρο σε κάποιες δηλώσεις του Σεντένο και του Ρέγκλινγκ (που δεν έκαναν προεκλογική προπαγάνδα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Μοσκοβισί), ο Τζανακόπουλος συνέστησε στη ΝΔ να ακούσει τι λέει ο Μοσκοβισί και ο Τσίπρας ετοιμάστηκε να πάει στη Βουλή, στη συζήτηση για τη συμφωνία του μετα-Μνημόνιου, με νέο αέρα.
Από τη μια τα εκλογικά κόλπα, από την άλλη η μνημονιακή πραγματικότητα. Τα εκλογικά κόλπα προσπαθούν να δημιουργήσουν στα μυαλά των ψηφοφόρων μια φανταστική πραγματικότητα, να καλλιεργήσουν φρούδες ελπίδες, με στόχο την υφαρπαγή της ψήφου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ανάλογα εκλογικά κόλπα χρησιμοποιεί και η αντιπολίτευση, η οποία -αν αντικαταστήσει τον ΣΥΡΙΖΑ- θα εφαρμόσει με την ίδια ευλάβεια την ίδια πολιτική.
Το εκλογικό παιχνίδι είναι -όπως πάντοτε- φαλκιδευμένο. Η ψήφος δεν έχει καμιά αξία για την εργατική τάξη και το λαό. Αξία έχει μόνο γι' αυτούς που διαγωνίζονται για τον έλεγχο της κυβερνητικής εξουσίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (για την πάρτη τους και τις κλίκες που τους πλαισιώνουν).
Οποτε κι αν γίνουν εκλογές, είτε το φθινόπωρο, είτε την επόμενη άνοιξη, είτε στο τέλος της τετραετίας, όποια κι αν είναι η σύνθεση της επόμενης κυβέρνησης, η πολιτική είναι προαποφασισμένη: κινεζοποίηση του λαού, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου στο μεγάλο κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο.
Τα δεδομένα μπορούν ν' αλλάξουν μόνο έξω από το φαλκιδευμένο εκλογικό κύκλο. Εκεί που άλλαζαν πάντοτε: στους δρόμους…
