♦ ΔΕΝ μας ρωτήσατε για να έρθετε – ΔΕΝ θα σας ρωτήσουμε για να φύγετε – Να πάνε σπίτια τους τώρα – ΠΕΑΕΛ – Πανελλήνια Επιτροπή Αγώνα για τον Ελεγχο της Λαθρομετανάστευσης (αυτοκόλλητο στο Πάντειο)
Ο φασισμός κάνει την εμφάνισή του ακόμα και στους πανεπιστημιακούς χώρους. Και έχει πολλά πρόσωπα. Παίζει με φοβίες και προκαταλήψεις, σπεκουλάρει με την κρίση, στηρίζεται από την επίσημη πολιτική.
♦ Μέτωπο παιδείας-εργασίας-δημοκρατίας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής και κάθε πολιτικού της εκφραστη – νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση (προκήρυξη)
Παιδεία, εργασία, δημοκρατία, όλα στο ίδιο τσουβάλι. Χωρίς ιεραρχήσεις, χωρίς ταξικό πρόσημο. Η ταξική πάλη μπαίνει στην κλίνη του Προκρούστη για να «ταιριάξει» με την παιδεία και τη δημοκρατία. Ποια δημοκρατία; Την αστική, βεβαίως. Ολ’ αυτά σε μια προκήρυξη που δεν τολμά να αναφερθεί στην εργατική τάξη και στο αστικό μπλοκ εξουσίας. «Οι “επάνω” –αναφέρει– ενώθηκαν σε έναν αντιδραστικό συνασπισμό». Ο εκσυγχρονισμός των λέξεων αποκαλύπτει τον πολιτικό οπορτουνισμό.
♦ Κόντρα στα νέα μέτρα, πέτα και εσύ μια πέτρα – Ας κάνουμε την κρίση ευκαιρία, συγκρούσεις-απαλλοτριώσεις-απεργία (τρικάκι στους Αγίους Αναργύρους, με υπογραφή «Αλφάδι» και αστέρι)
Το τρικάκι πετάχτηκε σε μια εργατογειτονιά. Προφανώς έχει πεταχτεί και σε άλλες. Αρα, απευθύνεται πρωτίστως σε εργαζόμενους. Πόσο μπορεί, όμως, να τους αγγίξει το πρόταγμά του; Καθόλου, κατά την άποψή μας, παρά τις καλές προθέσεις. Γιατί απλούστατα δεν υπάρχει πρόταγμα. Εναν αγωνιστικό ρεφορμισμό υποκρύπτει η έκκληση. Με νεολαιίστικο στιλ. Αυτή είναι μια γενική έλλειψη του αντικαπιταλιστικού χώρου. Τη θέση της επαναστατικής ζύμωσης παίρνουν οι ρεφορμιστικές εκκλήσεις (ρεφορμιστικές, παρά την αγωνιστικότητά τους).
