♦ Τέρμα πια στις αυταπάτες ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες – Δίκτυο Συνδικαλιστών ΣΥΡΙΖΑ (σύνθημα)
Προς ποιους ακριβώς απηύθυναν το σύνθημα οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ; Και ποιους ακριβώς περιλαμβάνει αυτό το Δίκτυο; Περιλαμβάνει και την Αυτόνομη Παρέμβαση ή απλώς είναι μια… συνδικαλιστική συνιστώσα, κατά το πρότυπο των πολιτικών συνιστωσών; Στο δεύτερο ερώτημα απάντηση δεν μπορούμε να δώσουμε, διότι το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν κινούμενη άμμος, οπότε μια σημερινή εκτίμηση μπορεί να μην ισχύει αύριο. Στο πρώτο ερώτημα, όμως, νομίζουμε πως έχουμε απάντηση. Το σύνθημα απευθύνεται στους συντρόφους εντός ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι προφανώς έχουν αυταπάτες και… αλοιθωρίζουν και προς το κεφάλαιο. Γιατί όμως πρέπει να βγεις στο δρόμο να το φωνάξεις και δεν πας στις κομματικές συνεδριάσεις; Νομίζετε πως όλους μας ενδιαφέρουν τα εσωτερικά σας; Δεν καταλαβαίνετε ότι μας προσβάλλετε κιόλας, καλώντας μας να κάνουμε κάτι που για εμάς ουδέποτε υπήρξε ως δίλημμα; Σε μας θα φορτώσετε τα δικά σας προβλήματα;
♦ 1 χρόνος Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος Στρού-γκα – για όλους τους λόγους του κόσμου – Σάββατο 17/4 στις 7.00μμ προβολή βίντεο «1 χρόνος κατειλημμένη Στρού-γκα». Στις 7.30μμ συζήτηση για την οικονομική κρίση: Πού πήγαν τα λεφτά; Πώς ζούμε έτσι; – Κυριακή 18/4 στις 11.00πμ Παιδικό εργαστήρι με αφήγηση παραμυθιού. Στις 12.30πμ θέατρο μαριονέτας, Ομάδα baruti στην άκρη της κλωστής. Στις 8.00μμ θεατρική παράσταση: Η Φάρμα των ζώων (G. Orwell), Ομάδα Αστροναύτες (αφίσα)
Να ευχηθούμε να τα εκατοστήσουν, αν και ένας χρόνος είναι ήδη ένα σημαντικό χρονικό διάστημα για μια συλλογικότητα που ξεπήδησε μέσα από τις φωτιές του Δεκέμβρη του 2008. Ενα εγκαταλελειμμένο κτίριο ζωντάνεψε και αποτελεί έναν φιλόξενο χώρο για πολύ κόσμο. Ενα χώρο όπου δεν πας για να εκτονωθείς, αλλά για να συζητήσεις, να ανταλλάξεις προβληματισμούς, να οργανώσεις δράσεις μαζί με άλλους. Αξίζει να στηρίξουμε όλοι αυτόν τον χώρο, γιατί κι αυτός στηρίζει κινηματικές πρωτοβουλίες και δράσεις.
♦ Κουβάλα τον προτζέκτορα για να σε κάνω λέκτορα (σύνθημα έξω από το δωμάτιο που αποθηκεύονται υλικα-συσκευές προβολής στο Πάντειο)
Το χιούμορ μερικές φορές σκοτώνει. Με έξι λέξεις ο ανώνυμος συνθηματογράφος περιέγραψε ένα καθεστώς που κυριαρχεί στους κύκλους του καθηγητικού κατεστημένου. Οι κύριοι με τα καλοσιδερωμένα κοστούμια, το μπλαζέ στιλάκι, το άνετο βάδισμα και τη φιλελεύθερη φρασεολογία είναι (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα), ένα τσούρμο αχρείων εξουσιαστών. Παρακοιμώμενοι της εξουσίας σιτίζονται απ’ αυτή. Τσιράκια των καπιταλιστικών επιχειρήσεων, σιτίζονται απ’ αυτές. Στην πιάτσα κάτι τέτοιοι τύποι αποκαλούνται λαμόγια. Εν προκειμένω όμως έχουμε αξιοσέβαστους καθηγητές, που μιλούν πάντοτε με σηκωμένο το φρύδι και με το ύφος της αυθεντίας στο λόγο τους. Αυτά τα λαμόγια πολυτελείας, λοιπόν, έχουν ανάγκη να έχουν και την προσωπική τους «αυλή». Γλείφτες και σφουγγοκωλάριους, που τους κάνουν τις αγγαρίες, προσδοκώντας ότι κάποια στιγμή θα γίνουν σαν και δαύτους.
