♦ Δεν αντέχουμε άλλες αντεργατικές πολιτικές (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ)
Εχουμε γράψει πολλές φορές για τα συνθήματα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που εκφράζουν απόγνωση, που ζητάνε ηπιότητα, συμπάθεια και λύπηση για τους εργαζόμενους. Τα γνωστά «φτάνει πια», «έλεος», «σταματήστε» κλπ., κλπ. Βεβαίως, όλα αυτά θα μπορούσαν να εκφράζουν και μια αγανάκτηση, ένα θυμό, μια αποφασιστικότητα. Βγαλμένα όμως από τα στόματα και από τα συνθήματα των γραφειοκρατών κανένα τέτοιο συναίσθημα δεν μπορούν να εκφράσουν. Σε τούτη δω την αφίσα, όμως, παραπήγε το πράγμα. Το «δεν αντέχουμε» –αυτή η νέα έκκληση από τους γραφειοκράτες για λύπηση και συμπόνια– ήταν γραμμένο μέσα σε μια κατακόκκινη σημαία. Πολύ δε περισσότερο η συγκεκριμένη αφίσα –και κατ’ επέκταση η σημαία και το σύνθημα– έγινε τεράστιο φόντο στην πλάτη της εξέδρας της ΓΣΕΕ.(Δεν ξέρω αν περάσατε από εκεί, αλλά αν περάσατε θα είδατε για πρώτη φορά έναν περιφραγμένο χώρο γύρω από την εξέδρα. Για το φόβο των γιαουρτοαυγών). Η κόκκινη σημαία του προλεταριάτου, η βγαλμένη από το αίμα εκατομμυρίων προλετάριων, έρμαιο στα χέρια των γραφειοκρατών και των εξ αριστερών συνεργατών τους. Που ούτε βλέπουν, ούτε ακού-νε, ούτε καταλαβαίνουν τίποτα. «Απονήρευτοι», μέσα στην κουτοπονηριά τους. «Αφελείς», μέσα στην «εξυπνάδα» τους. «Αισιόδοξοι», μέσα στο θεσμολαγνικό-κοινοβουλευτικό κρετινισμό τους. Λένε «στους δρόμους» και εννοούν περίπατο. Λένε «διεθνισμός» και εννοούν το διεθνισμό του κεφάλαιου. Λένε «Αριστερά» και δείχνουν τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και το Συνασπισμό. Τους λες ότι όχι μόνο ο μαρξισμός αλλά η απλή εμπειρία τόσων χρόνων, τόσων ξεπουλημάτων, τόσων αδειασμάτων, πρέπει να σας κάνει να σκέφτεστε ότι δε μπορεί να δεχόσαστε άκριτα ότι ο καθένας είναι ό,τι δηλώνει, πρέπει να την ψάχνετε πολιτικά τη δουλειά, τίποτα αυτοί. Εδώ, απέναντι σ’ αυτή την κακομοίρικη εθελοτυφλία, θα μπορούσε κανένας να αναφωνήσει τα συνθήματα απόγνωσης της γραφειοκρατίας: Ελεος, φτάνει πια, δεν σας αντέχουμε άλλο. Θα πήγαινε να τα λέμε αυτά στις «επαναστατικές» ουρές της γραφειοκρατίας και της σοσιαλδημοκρατίας; Δεν θα πήγαινε. Γιατί τότε θα εθελοτυφλούσαμε εμείς. Διότι δεν είναι ότι δεν ξέρουν. Είναι ότι δεν θέλουν να ξέρουν.
♦ Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Δεν ξεχνάμε τίποτα και κανέναν. Μην ψάχνετε πελάτες (ΚΟΕ)
Βλέπουμε όμως με μεγάλη χαρά ότι μια σπουδαία οργάνωση της Αριστεράς, η ΚΟΕ, την ψάχνει τη δουλειά. Δεν τρώει το παραμύθι «αφού δήλωσε σοσιαλιστής, είναι σοσιαλιστής». Ψάχνει τα προγράμματα, τις θέσεις, τις εξαγγελίες και τις πρακτικές. Σου λέει, δε θα μας πιάσετε κοτσύφια, δεν είμαστε πελάτες. Είμαστε ξύπνιοι, σου λέει, δεν εθελοτυφλούμε. Και βέβαια, αφού εξετάζει τα πράγματα και δεν παραμυθιάζεται ούτε από το ΠΑΣΟΚ ούτε από τη ΝΔ (ποιος παραμυθιάζεται, άλλωστε, ούτε οι περισσότεροι που τους ψηφίζουν δεν παραμυθιάζονται) το ίδιο δεν θα παραμυθιάζεται και από άλλες μεγάλες δυνάμεις της αστικής πολιτικής σκηνής. Την ψάχνει τη δουλειά και ως προς τα προγράμματα και ως προς τις θέσεις και ως προς τις πρακτικές της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, του ΚΚΕ και του Συνασπισμού. Οχι, μην το λέτε, την έψαξε η ΚΟΕ. Και αποφάνθηκε ότι ο Συν και το ΚΚΕ εντάσσονται στις δυνάμεις που θέλουν να ανατρέψουν το σύστημα. Δεν είναι πελάτης η ΚΟΕ. Είναι και πρώτος πελάτης.
♦ Εάν η κυβέρνηση δεν άνοιγε το δρόμο για τη ληστεία της ΔΕΗ και η διοίκηση δεν το ανεχόταν, δεν θα χρειαζόταν καμιά αύξηση στα τιμολόγια (ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ)
Θα μπορούσατε να το πείτε καλύτερα, ρε παιδιά. Θα μπορούσατε να πείτε, ότι αν έρθει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Θα μπορούσατε να πείτε, ότι ο σοσιαλισμός είναι αναγκαιότητα. Ποιος σοσιαλισμός; Μη ανησυχείτε, κανένας δεν πρόκειται να σας ρωτήσει. Οι πολλοί γιατί δεν ρωτάνε και οι λίγοι γιατί σας ξέρουν καλά.
