Κόντρες

Μια ματιά στις εφημερίδες που κρέμονταν από τα μανταλάκια στα περίπτερα τη Δευτέρα σου έδινε την εικόνα πως βρισκόσουν μετά από ένα ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, που είχε λήξει ισόπαλο. Ο οπαδικός Τύπος της κάθε πλευράς προσπαθούσε να πείσει πως η ομαδάρα είχε «πατήσει» τον αντίπαλο. Ηταν, όντως, ισόπαλο το αποτέλεσμα; Στα χαρτιά, ναι. Επικοινωνιακά, όμως, μάλλον ο Καραμανλής ήταν ο κερδισμένος, αφού κατάφερε να φέρει έστω και για λίγο το παιχνίδι στη Βουλή, εκεί που φαινόταν ότι πάει να παιχτεί σε άλλα μέτωπα (απειλές απεργιών). Ο Γιωργάκης κατάφερε να σώσει την παρτίδα προς στιγμήν, όμως η πληγή στο ΠΑΣΟΚ παραμένει ανοιχτή. Ο δικτατορικός τρόπος που παίρνει τις αποφάσεις και η συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια μιας χούφτας προσωπικών του συμβούλων, που δεν έχουν οργανική σχέση με το ΠΑΣΟΚ, ενοχλεί αφάνταστα τους βαρόνους του κόμματος, που ψάχνουν ευκαιρία να αντιδράσουν.

♦ Το βιολί του

Πάσχιζαν οι Πασόκοι να δώσουν την εικόνα της σκληρής αντιπολίτευσης. Ακόμα και ο Γιωργάκης το ‘παιξε… πεζοδρομιακός ηγέτης, λέγοντας εκείνο το αμίμητο: «Θα σύρουμε την κυβέρνηση να συζητήσει μακριά και έξω από τις κρυψώνες της, στις γειτονιές, στα χωριά, στους δρόμους, ακόμα και στις απεργίες, όπου χρειάζεται»! Πλην, όμως, ο Αλέκος ο Παπαδόπουλος δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Αυτός έχει βαλθεί να αναπληρώσει επάξια το κενό του Μητσοτάκη που απουσιάζει από τη Βουλή. Εβαλε, λοιπόν, μπροστά τη γνωστή κασέτα, κάνοντας κριτική στην κυβέρνηση από τα δεξιά. Αυτή τη φορά, μάλιστα, για να δείξει πόσο… εθνικά σκέφτεται, έκανε την ίδια κριτική και στο κόμμα του: «Δυστυχώς, στην αντιπαράθεση με την πολιτική της ΝΔ παρασυρθήκαμε κι εμείς προεκλογικά, με υποσχέσεις που ήταν γνωστό εκ των προτέρων ότι δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν». Θα μας πουν, ίσως, ότι αυτές είναι προσωπικές θέσεις του Παπαδόπουλου και όχι οι επίσημες θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Θα απαντήσουμε θυμίζοντας δυο γεγονότα. Πρώτο, ότι ουδείς από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ την έπεσε στον Παπαδόπουλο, ουδείς ζήτησε την απομάκρυνσή του από το κόμμα. Δεύτερο, ότι ο Παπαδόπουλος, με γνωστές αυτές τις απόψεις, είχε αυτοσυνταξιοδοτηθεί δηλώνοντας ότι δεν θα ξανακατέβει για βουλευτής. Ο Γιωργάκης ήταν αυτός που τον ανέσυρε από τη ναφθαλίνη και τον ξαναέβαλε στη Βουλή. Γιατί το έκανε, παρεκτός επειδή ήθελε να ακούγεται και αυτή η «αγρίως νεοφιλελεύθερη» φωνή από το στελεχικό δυναμικό του ΠΑΣΟΚ;

♦ Ποια ρετιρέ;

Η θεωρία των «ρετιρέ» (πρωτολανσαρισμένη από τον ίδιο τον Α. Παπανδρέου, μην το ξεχνάμε) γίνεται και πάλι της μόδας. Ποια είναι, όμως, τα ρετιρέ; Οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ και το Δημόσιο. Εκείνοι, ας πούμε, που με καμιά εικοσιπενταριά χρόνια υπηρεσία και πτυχίο ΑΕΙ παίρνουν μισθό 1500 ευρώ το μήνα. Είναι αυτοί οι εργαζόμενοι ρετιρέ; Εξαρτάται πώς βλέπει κανείς το θέμα. Αν συγκρίνει κανείς τους μισθούς τους με μερικούς εξευτελιστικούς μισθούς στον ιδιωτικό τομέα ή με τα λεφτά που παίρνουν τα παιδιά που μοιράζουν φυλλάδια (ανασφάλιστα), τότε είναι ρετιρέ. Αυτή, όμως, είναι η σύγκριση που πρέπει να κάνει ένας εργαζόμενος; Ας θυμηθούμε μόνο πως αίτημα ακόμα και της ξεπουλημένης ΓΣΕΕ (αίτημα στα χαρτιά, βέβαια) είναι να μην υπάρχει κανένας μισθός κατώτερος από τα 1100 ευρώ. Αν, λοιπόν, η σύγκριση γίνει με αυτό το αίτημα, το ρετιρέ εξαφανίζεται. Και βέβαια, αν η σύγκριση γίνει μ’ αυτά που κονομάει η αστική τάξη ή με αυτά που ενθυλακώνουν τα μεγαλοστελέχη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, το συμπέρασμα περί ρετιρέ αντιστρέφεται πλήρως.

Η θεωρία των ρετιρέ είναι το ιδεολογικό όπλο που ανοίγει το δρόμο στην εξίσωση των μισθών προς τα κάτω. Και επειδή πάντα θα υπάρχει διαφοροποίηση μισθών, αν τα «ρετιρέ» κατέβουν, τότε τα «ισόγεια» θα βρεθούν στο «πέμπτο υπόγειο».

♦ Ξετσίπωτοι

Η διοίκηση της ΟΜΕ ΟΤΕ κήρυξε τρίωρη στάση εργασίας για την περασμένη Πέμπτη! Εγινε διάσπαση; Οχι, μην πάει ο νους σας στο… κακό. Τη σχετική ανακοίνωση υπογράφουν ο πρόεδρος και ο γραμματέας. Οι ίδιοι που υπέγραψαν τη συμφωνία με την οποία ενταφίασαν τη μονιμότητα και τις εργασιακές σχέσεις, κάλεσαν τους εργαζόμενους σε τρίωρη στάση εργασίας «για την απόκρουση των σχεδίων της κυβέρνησης με στόχο την ακύρωση θεμελιακών εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων». Οι εργατοπατέρες ποτέ δεν είχαν τσίπα. Οταν μάλιστα είναι και εργατοπατέρες και Πασόκοι, ο συνδυασμός γίνεται εκρηκτικός.

♦ Αδειασμα

Μπορεί στη Λευκωσία να έγινε της… τρελής μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης Ανάν, που καρφώνει την ελληνοκυπριακή κυβέρνηση και βγάζει λάδι την τουρκοκυπριακή, στην Αθήνα όμως δεν κουνήθηκε φύλλο. Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, σε μια ακόμα επίδειξη εθνικής ομοψυχίας, άδειασαν στην ψύχρα τον Παπαδόπουλο, αφήνοντάς τον μόνο στις πιέσεις της «διεθνούς κοινότητας». Το γεγονός εντοπίστηκε (σιγά το δύσκολο) από τον Τύπο, όμως, ο Ρουσόπουλος παρέμεινε ντούρος στο πρεσρούμ. Αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο και για την έκθεση Ανάν και για τα διαμειφθέντα στη συνάντηση Ανάν-Ερντογάν, περιοριζόμενος στη γενικόλογη διατύπωση «για την ανάγκη εξεύρεσης δίκαιης και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό».

♦ Οαση

Πραγματική όαση στο ερημικό τοπίο της ελληνικής εφημεριδογραφίας το δημοσίευμα της ομάδας του ΙΟΥ στην «Ελευθεροτυπία» του περασμένου Σαββάτου, υπό τον εύγλωττο τίτλο «Μια δίκη ολίγον δευτέρου βαθμού για τον ΕΛΑ σε αδιέξοδο – Εφημερεύοντες κατηγορούμενοι στον Κορυδαλλό». Καλό ρεπορτάζ, καλή στόχευση, για μια ακόμα φορά πρέπει να τους πούμε μπράβο. Επισημαίνουμε τον δηκτικό τρόπο με τον οποίο κλείνει το δημοσίευμα: «Πάντως ο “12ος παίκτης” για την εισαγγελική πρόταση ήταν η απόλυτη σιωπή όλων των ΜΜΕ. Των ΜΜΕ που πρωταγωνίστησαν πριν από δύο χρόνια στο διασυρμό των ανθρώπων αυτών».

«Κομπιάζεις και βουρκώνεις γιατί ακόμη και αν είσαι νεότερος, ακόμη και αν έχεις διαχωριστεί ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά από το ΚΚΕ, γνωρίζεις ότι η ιστορία σου, οι καταβολές, οι αφετηρίες σου είναι ίδιες με αυτές του Χ.Φλωράκη και δεκάδων χιλιάδων άλλων κομμουνιστών του πρώτου μισού του 20ού αιώνα…Δεν είμαστε λοιπόν ούτε σκληροί ούτε ασεβείς. Αλλωστε το ότι θα σταματήσουμε την αναφορά μας στο θάνατο του Χ.Φλωράκη και δεν θα πούμε τίποτε περισσότερο είναι αποτέλεσμα του σεβασμού μας στον άνθρωπο, στον αγωνιστή και στα όσα πρόσφερε, όταν και όποτε τα προσέφερε, στο κίνημα και στο λαό».

Πρόσφατα πικραμένοι αποχωρήσαντες από τον Περισσό; Οχι. Οι μαοϊκοί «αντίπαλοί» του στην «Προλεταριακή Σημαία» 4/6/06!! Τα δικά μας σχόλια περισσεύουν.

ΥΓ: Θα παρακαλούσαμε κι εμείς οι αδαείς να μάθουμε ποια ήταν η… πρόσφορά του Χαρίλαου στο κίνημα; Θα έβγαζε πολύ γέλιο. Γιατί εμείς οι… κακεντρεχείς δε μπορούμε να ξεχάσουμε τη τζίφρα του στη δήλωση αποκήρυξης της βίαιης ανατροπής του καθεστώτος, τη συγκυβέρνηση και όλα τα συναφή. Μπλέξατε τις π… με τις βούρτσες «σύντροφοι»!

♦ Κράτος εγκληματίας

Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο πως όλος αυτός ο κρατικός ντόρος για τις μεταμοσχεύσεις οργάνων, προσπαθεί να κρύψει τις κρατικές ευθύνες και να φορτώσει με ενοχές τους «αναίσθητους» Ελληνες. Γράφαμε ακόμα πως και ρεύμα δοτών να υπήρχε, πάλι ελάχιστα θα γίνονταν, γιατί δεν υπάρχει υποδομή σε κρεβάτια εντατικής θεραπείας, που είναι απαραίτητα για τη λήψη οργάνων από κλινικά νεκρούς δότες. Η επιβεβαίωση ήρθε από αναγνώστρια της «Ελευθεροτυπίας», που κατήγγειλε επωνύμως περιστατικό. Μια φίλη της έμεινε κλινικά νεκρή και οι συγγενείς της είπαν στους γιατρούς να πάρουν τα όργανά της για μεταμόσχευση. Οι γιατροί απάντησαν πως δεν μπορούν να βγάλουν κάποιον που δίνει μάχη από την εντατική για να βάλουν μια κλινικά νεκρή και να της αφαιρέσουν τα όργανα. Τους πρότειναν δε ιδιωτικό νοσοκομείο, που είχε κενά κρεβάτια ΜΕΘ, μόνο που έπρεπε οι ίδιοι οι συγγενείς να πληρώσουν για τα νοσήλια! Εχουμε άδικο μετά να μιλάμε για κράτος εγκληματία;

♦ Δημοκρατικές διαδικασίες!

Η Γερμανία θεωρεί ότι η διαδικασία επικύρωσης του ευρωπαϊκού συντάγματος θα πρέπει να συνεχιστεί, δήλωσε ο «πολύς» Γιόσκα Φίσερ (ο ακροαριστερός που έγινε «πράσινος», στη συνέχεια «πρασινορόζ» και μετά «φαιός»). Να συνεχιστεί η διαδικασία, αλλά όχι ανεξέλεγκτα. Μην αρχίζουμε και μαζεύουμε συνεχώς «όχι» και μετά δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Πρέπει να συνεχίσουμε στα σίγουρα. Αν μια χώρα δείχνει να κατευθύνεται προς την καταψήφιση της συνταγματικής συνθήκης, τότε δεν έχει νόημα να συνεχίσει τη διαδικασία!

Ολα αυτά τα είπε στους δημοσιογράφους, κάνοντας δηλώσεις στο περιθώριο της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στο Λουξεμβούργο. Από τα μπατζάκια του τρέχει ο δημοκρατισμός του μπαγάσα. Αν είναι να βγει «ναι», είτε με δημοψήφισμα είτε με ψηφοφορία στη Βουλή, τότε να συνεχιστεί η διαδικασία, προφανώς για να δημιουργηθεί κλίμα. Αν, όμως, πάτε για δημοψήφισμα και βλέπετε ότι το πράγμα πηγαίνει προς το «όχι», τότε βρείτε μια δικαιολογία και ακυρώστε το δημοψήφισμα!