Πατριωτικά…
– Οι τουρκικές παραβιάσεις έχουν πυκνώσει, κύριε υπουργέ.
– Μην ανησυχείς, ναύαρχε, θα δώσω τους υδατάνθρακες στους Αμερικανούς και να δούμε αν θα ξανατολμήσουν οι Τούρκοι.
♦ Παλιό το κόλπο
Σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Δ. Μάρδα (Mega, 30 Μάρτη), στη συνάντηση του Βερολίνου η Μέρκελ έθεσε στον Τσίπρα ζήτημα μείωσης συντάξεων, ο Τσίπρας είπε κατηγορηματικά «όχι» και πρότεινε ισοδύναμα μέτρα τα οποία και έγιναν δεκτά από τη γερμανίδα καγκελάριο.
Ζήτημα πρώτο: μέχρι τώρα, από την κυβέρνηση γνωρίζαμε ότι στο Βερολίνο δεν έγινε συζήτηση για μέτρα, αλλά συζήτηση στο γενικό πολιτικό επίπεδο. Σ’ ένα δείπνο πέντε ωρών, βέβαια, στο οποίο συμμετέχει ο βασικός κυβερνητικός διαπραγματευτής με την τρόικα (Χουλιαράκης), συζήτηση επί μέτρων έγινε. Ομως η κυβέρνηση το αρνιόταν, μέχρι που το ξεφρούρνισε «στα ξεκούδουνα» ο Μάρδας.
Ζήτημα δεύτερο: κάθε φορά που ετοιμαζόταν το κλείσιμο μιας αξιολόγησης από την τρόικα, που συνοδευόταν από αντιλαϊκά μέτρα (αδιάφορο αν ήταν πολλά ή λιγότερα), οι κυβερνήσεις έβρισκαν ένα μέτρο το οποίο υποτίθεται ότι απέτρεψαν, χάρη στη σθεναρή αντίστασή τους πάνω στις κόκκινες γραμμές που τράβηξαν.
Πρόκειται για ένα στάνταρ προπαγανδιστικό κόλπο, το οποίο τώρα χρησιμοποιεί και η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου: «αποτρέψαμε τη μείωση συντάξεων, που μας ζητούσε η Μέρκελ». Ετσι, ο ελληνικός λαός θα πρέπει να είναι ευχαριστημένος και να αποδεχτεί όλα τα υπόλοιπα. Κι αυτά που θα μείνουν, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις, και τα καινούργια.
♦ Φραπές και συμπάθεια
Την Παρασκευή 27 Μάρτη, στο πλαίσιο των καθημερινών του επαφών με συνδικάτα, στα οποία μοιράζει αφειδώς υποσχέσεις (σε στιλ… Παττακού), ο Σκουρλέτης συναντήθηκε με το σωματείο των εργαζόμενων στην Cosco, οι οποίοι ζητούν «ασφάλιση με Βαρέα και Ανθυγιεινά, σύσταση Επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας στο χώρο εργασίας και εξασφάλιση των προϋποθέσεων για την εγγραφή στο Μητρώο Α και Β φορτοεκφορτωτών λιμένων». Ο Σκουρλέτης, αφού τους είπε τα γενικά που λέει σε όλους, «εξέφρασε τη διάθεση του υπουργείου να συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων των εργαζομένων του χώρου, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του. Στο πλαίσιο αυτό, θα εξεταστούν και τα ειδικότερα ζητήματα που έθιξαν οι εργαζόμενοι».
Κατά ειρωνική σύμπτωση, την ίδια μέρα, χιλιάδες χιλιόμετρα προς τ’ ανατολικά, στην έδρα του κινέζικου ιμπεριαλισμού, ο Δραγασάκης έδινε τις διαβεβαιώσεις που ήθελαν οι Κινέζοι για τα συμφέροντά τους στην Ελλάδα. Λέτε να θέλει η Cosco να επεκτείνει τις μπίζνες της στην Ελλάδα με ικανοποίηση χρόνιων αιτημάτων των εργαζόμενων; Λέτε ο Δραγασάκης να μην έδωσε διαβεβαιώσεις και γι’ αυτά τα ζητήματα, που πάντοτε τα θέτουν οι ιμπεριαλιστές όταν προωθούν επενδύσεις;
Γι’ αυτό και τις δηλώσεις Σκουρλέτη πρέπει να τις μεταφράζουμε ως «φραπές και συμπάθεια». Αλλωστε δεν τους είπε τίποτα συγκεκριμένο. Εξέφρασε απλώς τη διάθεσή του να συμβάλει…
♦ Τευτονική ευγένεια
Ποιος λέει πως οι Γερμανοί δεν είναι ευγενείς άνθρωποι; Αν δεν ήταν, τότε θα είχαν διαλύσει με δυο κουβέντες τη νέα φιλολογία των συριζαίων περί δικαστικής συνδρομής στην υπόθεση Siemens. Δεν το έκανε η Μέρκελ, για να μην προσβάλει τον φιλοξενούμενό της Τσίπρα, δεν το έκανε ούτε η αναπληρώτρια κυβερνητική εκπρόσωπος Κριστιάνε Βιρτς όταν δέχτηκε σχετικό ερώτημα. «Υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια για την παροχή δικαστικής συνδρομής, είπε η εκπρόσωπος, ενώ για το ενδεχόμενο έκδοσης του Χριστοφοράκου στην Ελλάδα θύμισε πως υπάρχουν «νομικά καθορισμένα κριτήρια», όπως υπάρχει και «ο σεβασμός στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης».
Δεν ξέρουν, άραγε, οι συριζαίοι ότι δικαστική συνδρομή ζητήθηκε από τη Γερμανία και δόθηκε (τι ποιότητα είχε είναι άλλης τάξης ζήτημα); Οτι πήγαν ακόμη και βουλευτές στη Γερμανία, όπου «συνεργάστηκαν» με τις γερμανικές εισαγγελικές αρχές; Δεν ξέρουν ότι το ζήτημα της έκδοσης του Χριστοφοράκου έχει κλείσει οριστικά, αφού εξετάστηκε σε όλα τα επίπεδα της γερμανικής Δικαιοσύνης (ακόμα και από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο); Φυσικά και τα ξέρουν όλ’ αυτά, όμως κάτι πρέπει να λένε για εσωτερική κατανάλωση.
♦ Φόβοι
Ο Βορίδης είναι σταθερά στο πλευρό του Σαμαρά, ο οποίος τον ανέδειξε. Ο Βαρβιτσιώτης είναι φρέσκος στην ομάδα του Σαμαρά, ο οποίος τον έβαλε επικεφαλής του πολιτικού σχεδιασμού (!) της ΝΔ. Οταν αυτοί οι δύο κάνουν λόγο για δυνατότητα συγκρότησης νέας πλειοψηφίας από την παρούσα Βουλή, αν καταρρεύσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ακόμα και για συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ με άλλο πρωθυπουργό, αποκαλύπτουν τους φόβους του Σαμαρά μπροστά στο ενδεχόμενο ενός εκλογικού «ατυχήματος». Διαμηνύουν στον Τσίπρα την προθυμία του Σαμαρά να στηρίξει νέα κυβέρνηση, φτάνει να μην γίνουν εκλογές.
Από μια άλλη σκοπιά, διαμηνύουν στον Τσίπρα ότι αν επιλέξει ο ίδιος εκλογικό αιφνιδιασμό, η ΝΔ θα κάνει τα πάντα για να τον χρεώσει πολιτικά με τυχοδιωκτική συμπεριφορά, αφού οι εκλογές δε θα εξυπηρετούν εθνικό θέμα, αλλά στενές κομματικές επιδιώξεις του Τσίπρα και της ομάδας του.
♦ Kαριέρες
Αρκετοί απορούν με τη σύγκρουση Δούρου-Παπαδημούλη, απ’ αφορμή τη συμμετοχή της πρώτης στον εθνικιστικό σχεδιασμό της παρέλασης και τα συνεχή αλισβερίσια με τον Καμμένο. Γιατί ν’ απορούμε, όμως; Ξεχάσαμε ότι η Δούρου ξεκίνησε την καριέρα της ως συνεργάτιδα σε μια επιτροπή του υπουργείου Αμυνας επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου; Η πολιτική καταγωγή της δεν είναι από τη λεγόμενη «ανανεωτική αριστερά», που έχει μια αντιεθνικιστική-κοσμοπολίτικη παράδοση, αλλά από τους σκληρούς εθνικιστικούς κύκλους του ΠΑΣΟΚ. Η ένταξή της στη φράξια με τους Παπαδημούλη, Μπαλάφα και σία δεν έγινε με ιδεολογικά κριτήρια, αλλά με κριτήρια πολιτικής καριέρας, πράγμα που ισχύει και για τους άλλους δύο.
Ενας προερχόμενος από τον Περισσό (Μπαλάφας), ένας προερχόμενος από την πιο δεξιά μερίδα του παλιού «εσωτερικού» (Παπαδημούλης) και μία προερχόμενη από το ΠΑΣΟΚ (Δούρου) σύμπηξαν μια εσωκομματική συμμαχία για να εξασφαλίσουν μερίδιο εξουσίας στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην εξουσία, ο καθένας κάνει τα προσωπικά του κουμάντα, χωρίς να δίνει λογαριασμό στους άλλους.
♦ Δε σήκωσε το γάντι
Δεν ήταν και τόσο δύσκολο στον Σαμαρά να καρφώσει τον Τσίπρα σε συγκεκριμένα πράγματα που έχει ήδη κάνει η νέα συγκυβέρνηση. Σε κάποιο σημείο της πρωτομιλίας του είπε απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό: «Τώρα, παραδέχεστε ότι τα προηγούμενα χρόνια έγινε μεγάλη πρόοδος και ας μην το λέγατε τότε. Το υπογράψατε στο Eurogroup ότι έγινε πρόοδος στον τόπο επί της συγκυβέρνησης. Το παραδεχθήκατε δημόσια, όταν συναντηθήκατε με την κ. Μέρκελ. Είπατε χαρακτηριστικά ότι “έγιναν και πολλά από την προηγούμενη κυβέρνηση’’».
Ο Τσίπρας έκανε πως δεν κατάλαβε. Δε σήκωσε το γάντι και απέφυγε να απαντήσει ειδικά σ’ αυτό το σημείο. Δεν τον συνέφερε, βλέπετε, γιατί ο Σαμαράς άγγιξε μια πολύ ευαίσθητη (προπαγανδιστικά) χορδή. Τόσα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ παραμύθιαζε τον ελληνικό λαό ότι με ένα νόμο θα καταργήσει τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους. Και τώρα, όχι μόνο δεν τα καταργεί, αλλά αντίθετα αναγνωρίζει πως έγινε σημαντική πρόοδος τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια των μνημονίων! Είναι αυτό το 70% για το οποίο μιλούσε ο Μπαρουφάκης. Είναι η σχετική αναφορά στο non paper που κατατέθηκε στο Eurogroup στις 16 Φλεβάρη. Είναι η απόφαση της 20ής Φλεβάρη και η αναφορά του Τσίπρα στη συνέντευξη Τύπου με την Μέρκελ (αυτή η αναφορά ήταν κάπως πιο «μαζεμένη», για ευνόητους λόγους). Γι’ αυτό ο Τσίπρας έκανε πως δεν άκουσε το ερώτημα-πρόκληση του Σαμαρά.
♦ Νταλκάς βαρύς
Ο Θεοδωράκης έχει το δικό του νταλκά. Τον ενοχλεί που ο Λαφαζάνης μιλά για σύγκρουση με τη γερμανική Ευρώπη. Γι’ αυτό ζήτησε από τον Τσίπρα, αφού πρώτα εξήρε τη στάση του στο Βερολίνο («πολύ πρόσφατα, στο πλευρό της κυρίας Μέρκελ, είπατε “πάμε μαζί’’, πάμε μαζί με τη Γερμανία, πάμε μαζί με τη σύμμαχο Γερμανία για να αλλάξουμε προφανώς τις σχέσεις μας με την Ευρώπη»), να διευκρινίσει τι ισχύει τελικά: «Πάμε μαζί με τη Μέρκελ, πάμε μαζί με τους Γερμανούς ή πάμε κόντρα;». Το πήγε και παραπέρα μάλιστα: «Αυτό που είπε ο κ. Λαφαζάνης δεν προσβάλλει βέβαια τους Γερμανούς. Αυτό που είπε ο Λαφαζάνης προσβάλλει τους Γάλλους -και θα σας το είπανε- προσβάλλει τους Ιταλούς. Οταν μιλάς για γερμανική Ευρώπη, αυτό προσβάλλει τους συμμάχους της χώρας σε αυτή τη μάχη για την αλλαγή της Ευρώπης και θα πρέπει να μας πείτε αν ισχύει το ένα ή αν ισχύει το άλλο».
Είναι τέτοια η ευρωδουλεία του που ούτε το περιθώριο για άσφαιρη φραστική δημαγωγία δε θέλει να υπάρχει στους Λαφαζάνηδες. Ολοι πρέπει να ψάλλουν ύμνους στη Μέρκελ, τη Γερμανία και την ΕΕ.
♦ Ψεύτες και προκλητικοί
Χρειάστηκε να περάσει ένα εξάμηνο από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της, για να συνειδητοποιήσουν η Δούρου και η συριζαίικη πλειοψηφία στην Περιφέρεια Αττικής, ότι η Περιφέρεια έχει λεφτά διασκορπισμένα σε διάφορους λογαριασμούς, που έμεναν σχεδόν άτοκα, και ν’ αποφασίσει να τα συγκεντρώσει όλα σε ένα λογαριασμό ταμειακής διαχείρισης στην ΤτΕ. Το γεγονός ότι αυτή η ενέργεια έγινε ακριβώς τη στιγμή που η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου έσπαγε τους κουμπαράδες και έξυνε τον πάτο από τα ταμεία όλων των κρατικών φορέων είναι… εντελώς συμπτωματικό! Οπως συμπτωματικό είναι το γεγονός ότι τα αποθεματικά κατατέθηκαν στην ΤτΕ και όχι σε κάποια εμπορική τράπεζα, που είχε ως τώρα λογαριασμό η Περιφέρεια.
Ο ΚΟΕτζής αντιπεριφερειάρχης Καραμάνος επιστράτευσε και άλλο επιχείρημα για να εισηγηθεί τη μεταφορά 80 εκατ. ευρώ από τα 110 εκατ. που αριθμούν τα αποθεματικά της Περιφέρειας στην ΤτΕ: η ΤτΕ δίνει επιτόκιο 2,4% έναντι 2% που παίρνουμε σήμερα.
Και γιατί η σχετική απόφαση πάρθηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και ενώ όλη η αντιπολίτευση αντιδρούσε; Τέτοιες ερωτήσεις θέτουν μόνο οι… εχθροί του σοσιαλισμού. Γι’ αυτό και χρειάστηκε να γραφτεί ολόκληρο non paper για να πάρουν γραμμή οι δημοσιογράφοι και να μην γράφουν… αναλήθειες, ότι δήθεν τα λεφτά πήγαν στην ΤτΕ για να μπορεί η κυβέρνηση να ξεπληρώνει τους δανειστές.
Ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Οχι ότι πήγαν τα λεφτά στην ΤτΕ για να διευκολυνθεί η κυβέρνηση στις πληρωμές της, αλλά ότι προσπάθησαν να φλομώσουν τον ελληνικό λαό στα ψέματα.
